nox

من نه برادر محبوب بودم نه پسر محبوب نه پارتنر محبوب همیشه باید می‌ترسیدم از نشون دادن خودم همیشه حواسم به این بود که مبادا زیادی باشم زیادی حساس زیادی ساکت‌ زیادی عصبی ‌زیادی خودم‌. انگار هر چیزی که من بودم‌یه جایی برای یکی آزاردهنده بود. پس هی از خودم کم کردم یه تیکه از اخلاقم رو پنهون کردم یه تیکه از احساسم رو کشتم یه تیکه از حرفامو نگفتم و حالا موندم با ادمی که حتی وقتی تنهاست باز هم خودش رو سانسور می‌کنه. با کسی که قبل از اینکه بقیه ازش ایراد بگیرن خودش هزار بار خودش رو سرزنش کرده. با کسی که دیگه نمی‌دونه واقعاً چه اخلاقی داره چون تمام عمرش رو صرف این کرده که اخلاقی نداشته باشه که کسی رو ازش دور کنه. انگار هیچ‌وقت کسی نخواست منو همون‌طوری که هستم بشناسه همه فقط نسخه‌ای از منو می‌خواستن که با سلیقه‌شون جور دربیاد. و من موندم با خودی که انقدر سعی کرد دوست‌داشتنی باشه که یادش رفت اصلاً کی بوده. شاید برای همینه که دیگه نمی‌دونم کِی خودمم و کِی دارم فقط تلاش می‌کنم کسی ترکم نکنه. من فقط می‌خواستم یه جا‌ پیش یه نفر بدون ترس از قضاوت شدن خودم باشم بدون اینکه مجبور باشم برای هر اخلاق هر احساس و هر تیکه از وجودم توضیح پس بدم. فقط یه بار می‌خواستم احساس کنم که لازم نیست برای دوست‌داشتنی بودن خودمو عوض کنم. فقط خواستم یک بار یه نفر خودمو ببینه نه اون نسخه ای که برای نگه داشتنشون ساختم

سطح توقعاتت بالاست سطح خودت چطور؟

Mark Eliyahu

دیگه دلم نمی‌خواد هیچ ادمی رو جدی بگیرم آخرین باری که یکی رو جدی گرفتم. مدت‌ها از زندگی جا موندم.

‏من دیگه دلم نمی‌خواد هیچ ادمی رو جدی بگیرم اخرین بار که یه آدمو جدی گرفتم مدت ها زندگی نکردم.

سکوت بدترین نسخه از منه که میتونید داشته باشید چون من اصلا ادم ساکتی نیستم.

سپس به همان چیزی که بودم برگشتم اجتناب از گفت وگو و میل به تنهایی.

دوستان برای هالووین لباس میشِتون رو دربیارید کافیه🙏🏼

قشنگ ترین حسی که میشه به یه انسان منتقل کرد عشق نیست حس کافی بودنه.

منو‌ سرما تا ابد بدون خیانت بدون حس ناکافی بودن بدون جنگیدن واسه دوست داشته شدن