آنـدراسـته

به گمان من، یکی از مهم‌ترین ارکان نویسندگی، شخصیت‌پردازی است. بسیاری از نویسندگان تصور می‌کنند که تنها با روایت اتفاقات، شخصیت‌ها نیز خودبه‌خود برای خواننده آشکار خواهند شد؛ گویی حادثه به‌تنهایی می‌تواند حقیقت وجودی یک انسان را اثبات کند. اما این، از بزرگ‌ترین لغزش‌هایی است که یک نویسنده ممکن است مرتکب شود. شخصیت، پیش از آن‌که در دل رخدادها آزموده شود، باید برای خواننده جان بگیرد، نفس بکشد و باورپذیر شود. از همین رو، این روزها بیش از هر چیز در تلاش هستم راهی بیابم که حقیقت وجودی شخصیت‌های رمانم را، نه با توضیح، بلکه با زندگی کردنشان پیش چشم خواننده به تصویر بکشم.

به گمان من، یکی از مهم‌ترین ارکان نویسندگی، شخصیت‌پردازی است. بسیاری از نویسندگان تصور می‌کنند که تنها با روایت اتفاقات، شخصیت‌ها نیز خودبه‌خود برای خواننده آشکار خواهند شد؛ گویی حادثه به‌تنهایی می‌تواند حقیقت وجودی یک انسان را اثبات کند. اما این، از بزرگ‌ترین لغزش‌هایی است که یک نویسنده ممکن است مرتکب شود. شخصیت، پیش از آن‌که در دل رخدادها آزموده شود، باید برای خواننده جان بگیرد، نفس بکشد و باورپذیر شود. از همین رو، این روزها بیش از هر چیز در تلاش هستم راهی بیابم که حقیقت وجودی شخصیت‌های رمانم را، نه با توضیح، بلکه با زندگی کردنشان پیش چشم خواننده به تصویر بکشم.

عدالت، واژه‌ای است که آسودگان ابداع کردند. آنان که هر روز ناچارند میان دو فاجعه، یکی را انتخاب کنند، دیگر فرصتی برای ایمان آوردن به عدالت ندارند، تنها می‌آموزند که کدام گناه، شب‌ها خواب کم‌تری را از آنان خواهد گرفت.

عدالت، واژه‌ای است که آسودگان ابداع کردند. آنان که هر روز ناچارند میان دو فاجعه، یکی را انتخاب کنند، دیگر فرصتی برای ایمان آوردن به عدالت ندارند، تنها می‌آموزند که کدام گناه، شب‌ها خواب کم‌تری را از آنان خواهد گرفت.

عدالت، واژه‌ای است که آسودگان ابداع کردند. آنان که هر روز ناچارند میان دو فاجعه، یکی را انتخاب کنند، دیگر فرصتی برای ایمان آوردن به عدالت ندارند، تنها می‌آموزند که کدام گناه، شب‌ها خواب کم‌تری را از آنان خواهد گرفت.

عدالت، واژه‌ای است که آسودگان ابداع کردند. آنان که هر روز ناچارند میان دو فاجعه، یکی را انتخاب کنند، دیگر فرصتی برای ایمان آوردن به عدالت ندارند، تنها می‌آموزند که کدام گناه، شب‌ها خواب کم‌تری را از آنان خواهد گرفت.

و

کار مسترمون

کاور این گروه رو خیلی دوست داشتم‌ :)