『آوای دریا』

اونی که به روت نمیاره بیشتر حواسش بهت هست.

شب گریه میکنم، صبح با خودم صلح میکنم، ظهر با ذهنم میجنگم، عصر بحثمان میشود، غروب برای قلبم چایی میریزم و با مغزم آشتی میکنم، اما شب دوباره دعوایمان می‌شود و گریه میکنم. "مغز پر از حرف زندگی را سخت تر میکند"

کاش میشد آدما رو همراه با خاطراتشون حذف کرد

ما به جرم ساده لوحی این چنین تنها شدیم مردمان این زمانه با دورنگی خوش ترند

ما به جرم ساده لوحی، بی هیچ سر پناهی، دلمان را صادقانه وسط این جمع شلوغ گذاشتیم. فکر می‌کردیم هنوز می‌شود به لبخند ها اعتماد کرد، هنوز می‌شود به حرف ها تکیه داد و هنوز مهربانی ارزشش را از دست نداده است. ما با دل صاف آمدیم، بی نقاب، بی حساب، بی آنکه بلد باشیم چگونه دورنگ باشیم. نفهمیدیم این زمانه، صداقت را ضعف می‌داند و آدم های صاف را زود کنار می‌زند. در دنیایی که بیشتر آدم ها یاد گرفته اند برای ماندن خودشان نباشند، ما اصرار داشتیم همان بمانیم که هستیم. حرف دل گفتن برایمان عادت بود نه خطر؛ اما اینجا گفتن حقیقت هزینه دارد، هرچه ساده تر بودیم، فاصله ها بیشتر شد و هرچی مهربان تر ماندیم تنهایی‌مان عمیق تر. ما تنها شدیم چون نخواستیم شبیه کسانی شویم که پشت لبخندشان هزار نیت پنهان است. تنها شدیم چون باور داستان آدم بودن هنوز کافی است. شاید در نگاه این زمانه ساده لوح باشیم ولی دلمان هنوز آرام است؛ ما با همه‌ی تنهایی مان، ترجیح دادیم خودمان بمانیم تا اینکه با دو رنگی خوش تر بنظر برسیم _A @Avay_eDaryaa

البته یه وقتایی هم تکلیف مشخصه، ولی آدم دلش نمیخواد بپذیره

آنچه درون آدم ها میماند بینهایت بیشتر از آن چیزی است که به صورت کلمات بیرون می‌آید.

اندکی فکـر

زندگی فقط فتح قله‌ها نیست، زندگی گاهی بیرون آمدن از دره‌هاست.

درک نشدن توسط اطرافيان سرآغاز دردهاى روحى خيليامونه

میدانی کجایش درد داشت ؟! هیچکس از بیرون مرز ها به ما حمله نکرد ! ولی ما هر روز کشته می دادیم ...

من مردگان زیادی را دیدم که راه می رفتند ..

قلبای ما آلوده به جراحت و زخمه .

تقصیر تو نیست که وقتی بهشون محبت میکنی فک میکنن بهشون "محتاجی"

من ازت انتقام نمیگیرم.. چون تو درباره خانواده و زندگیت بهم گفته بودی🩵

مرز بین عشق و نفرت خیلی باریکه... یهو میبینی کسی که نمیزاشتی گردوغبار روش بشینه، الان داری از تماشا کردنش وقتی تو گل فرو میره لذت میبری