EirȺ

عذاب بعدش ، بهشت ، جهنم

بهش شکل میدن

براش داستان می‌سازن

مردم از مرگ می‌ترسن چون نمی‌شناسنش

شاید تنها چیزیه که نزاشته کاملا فروبپاشیم

و همین فرمون مشترک

اینجا خیلیامون داریم بی صدا کم میاریم

اگه خسته ای اگه گیجی اگه حس می‌کنی یه تیکه ازت یجایی جا مونده مشکل از تو نیست

ولی حداقل این و بهت میگن

این حرفا قرار نیست نجاتت بدن

و خب

اگه هنوز داری می‌خونی احتمالا توام یجایی از زندگیت داری ساکت تر از چیزی که باید درد می‌کشی

ولی بعدش چی؟

می‌خوای بگی حالت خوب نیست

می‌خوای داد بزنی ولی صدات در نمیاد

مسخرست که هر روز صبح بیدار شی و وانمود کنی هنوز یچیزی تو زندگیت مونده که ارزش ادامه دادن داشته باشه

چون می‌دونی قراره فقط سر تکون بدن که سریع تر نوبت حرف زدن خودشون برسه

چون می‌دونی قرار نیست هیچکس واقعا بهشون گوش بده

نه چون حرفی نداری