𝆹𝅥݊ 𝆭ܝ̇ߺیܭو

من حسود نیستم، ولی به کسی که مسیرِ اصلیِ زندگیشو تونسته پیدا کنه غبطه می‌خورم.

روزهام زیادی افتاده رو دورِ تکرار. مثلاً امروز ۱ مرداد با ۱ اسفند یا ۱ اردیبهشت هیچ تفاوتی نمی‌کنه.

چقدر ناجالب! امروز فهمیدم من همش دارم امتحان می‌دم. نه از تابستون چیزی می‌فهمم نه زمستون، من همیشه‌ی خدا امتحان دارم. =/

روزِ خود را چگونه شروع می‌کنید؟ _با آهنگ. روزِ خود را چگونه به پایان می‌رسانید؟ _با آهنگ.

مبادا زندگی را دست نخورده برای مرگ بگذاری.

سیمین بهبهانی

انکار نمی‌کنم که یه وقتا نمی‌تونم حریفِ صداهای ذهنم بشم؛ ولی خب جنگِ کمتر با خودت آسودگی میاره.

وای پسر؛ آدم چقدر می‌تونه عوض بشه مگه؟ مثلاً راجع‌به خودم فهمیدم چقدر چیزایی که تا همین چند وقتِ پیش‌ می‌تونستم تا مدت‌ها براش عزا بگیرم و گریه کنم، اگه الآن اتفاق بیوفته، چقدر نسبت بهش بی‌تفاوتم.

اگه تونستم پیشت ضعیف باشم بدون خیلی به قلبم نزدیکی

وایبی که ایران‌ِ‌قدیم میده:

اما یه روزایی لازم‌ نیست اَبَر قهرمان باشی، حق داری اگه غصه‌ت بگیره... وقتی دونه دونه شیشه‌های شکسته وجودتو جمع می‌کنی، به هم وصله می‌زنی و باز می‌شکنه. حق داری...

آره عزیزم‌ تو دوباره بلند می‌شی؛ مثلِ همون شبایی که فکر می‌کردی صبح نمیشه ولی باز چشاتو باز کردی ، مثلِ همون روزایی تا خوده شب از استرس قفل بودی و حس می‌کردی عقربه ها جلو نمی‌رن، و الان کجایی؟! بازم همین‌جا وایسادی، هنوز سرِپایی.

با دو صد فکر نیاید به زبانم، یک حرف بس که در کنج خموشی، سخن از یادم رفت

طغرای مشهدی

_کاش یه گلفروشی داشتم که گل‌هاش رو نمی‌فروختم.

زندگی به حدِ کافی سخت هست، با نشخوارِ گذشته و ترس از فردا سخت ترش نکن.

کاش بقیه‌ی مدیریت کردن‌هاتونم شبیهِ ساعت قطع و وصلی برق بود.

انقدری که خیلی وقته بیرون نرفتم کاملا حس می‌کنم با فرشِ کف ِاتاق یا مثلا پایه‌های تخت هیچ تفاوتی نمی‌کنم:/