سپهرِ ایران 🕊️🖤

هرچیزی تو زمان خودش زیباست اما تو همیشه و تا ابد در ذهن و قلب مردم سرزمینت زیبایی🖤

•برای فرزند ایران و جان فدای میهن سپهر ابراهیمی• فقط پنج ماه گذشته، اما انگار زمان از همان روز ایستاده است. برای جوانی که می‌توانست زندگی کند، بخندد، آرزو بسازد و آینده‌اش را زندگی کند... اما جانش را برای چیزی بزرگ‌تر از خودش فدا کرد؛ برای وطنش، برای مردمش، و برای رؤیایی که در دل داشت. بعضی آدم‌ها از دنیا می‌روند، اما بعضی‌ها با رفتنشان به بخشی از تاریخ و حافظه‌ی یک سرزمین تبدیل می‌شوند. سپهر... شاید دیگر میان ما نباشی، اما نامت در قلب کسانی که دوستت داشتند زنده است. در اشک‌های خانواده‌ات، در دلتنگی خواهرت، در خاطراتی که جا گذاشتی، و در قلب مردمی که تو را فراموش نخواهند کرد. پنج ماه گذشته، اما هنوز هم برای خیلی‌ها باورش سخت است که دیگر اینجا نیستی. هنوز هم جای خالی‌ات درد می‌کند. هنوز هم نامت با بغض به زبان می‌آید. بعضی آدم‌ها نمی‌میرند... در عشق، در خاطره، و در راهی که برای آن ایستادند، جاودانه می‌شوند. یاد تو فقط یک یاد نیست؛ روایتی است از جوانی که از جان خود گذشت و نامش را در قلب یک وطن جاودانه کرد. یادش گرامی ،نامش جاوید🖤🥀 ✍🏻:Taraneh

عکساتون 🫰🩵

کاش یه روزی برسه، اون‌قدر معمولی و آروم زندگی کنیم که دیگه هیچ‌جای دنیا «خبر» محسوب نشیم؛ خسته‌ایم از تیتر اول بودن...

صبر ایوب مثالی‌ست که ما صبر کنیم... ورنه آن زجر که ما دیدیم ایوب ندید :)

اونایی ک مردن زنده ترینن و مایی ک زنده ایم مرده ترین🖤

سپهر عزیز ... رفتن تو فقط یک خبر نبود، زخمی بود که روی دل خیلی‌ها ماند. تو رفتی، اما خاطره لبخندها، مهربانی‌ها و حضورت هنوز میان ما نفس می‌کشد. بعضی آدم‌ها آن‌قدر بزرگ‌اند که حتی نبودنشان هم حضورشان را فریاد می‌زند ؛ تو یکی از همان‌هایی . نامت با عزت و ایثار گره خورده و یاد تو همیشه در دل‌ها زنده خواهد ماند. آرام بخواب قهرمانم ؛ ما هرگز فداکاری و راهی را که برای آن جان دادی فراموش نخواهیم کرد . یادت جاودان، راهت پر رهرو و نامت همیشه ماندگار، سپهرم . 📩نویسنده : خانوم هانا

از دست من میری... از دست تو میرم... تو زنده میمونی... منم که میمیرم... 💔 شما فرستادید 🤍🤌

و در نهایت شبی برای آخرین بار، به تو فکر می‌کنم و تمام می‌شوم...

سپهر ابراهیمی 🪽

سپهر فقط یک نام نیست .. او طنین برخاستِ یک کوه در بدن یک نوجوان است . او خلاصه ی تمام شجاعت هایی‌ است که ما فقط در رویا جرعت داشتنش و داریم ؛ شجاعت او .. مانند نوری بود که در تاریک ترین شب ها ، راه را به ما نشان داد و شجاعت یعنی همین ؛ وقتی همه در پناهگاهِ امنیت خودشان مخفی شده اند ، تو سپری برای وطنت باشی . او در رگ های این خاک جریان دارد زیرا که شجاعت هرگز دفن نمی‌شود . سپهر .. قهرمانی است که در میانه‌ی تمام ناله ها ، با لبخندی از سر رضایت ، به آغوش وطن رفت . او رفت ، اما نامش هربار که در این خاک می‌وزد ، معنای ایستادگی را زمزمه می‌کند . سپهر رفته است .. اما جهان هنوز بر مدار نامش میچرخد . ‌‌‌ ‌برای قهرمانِ نامدار این سرزمین بزرگ ؛ سپهر 🕊 ‌ 📝 : ستایش

و مادر، با چشمانی که اشک را هم پشت سر گذاشته‌اند، رو به جهان می‌ایستد و می‌گوید فرزندش نه تصویری برای فراموشی بود، نه عددی سرد در سطرِ آمار. او تمامِ یک فردا بود، تمامِ رویایی که باید قد می‌کشید، آینده‌ای که هنوز حقِ زندگی داشت.

عکساتون ✌️

من دورتون بگردم که انقد صداتون قشنگه انقد مهربونید انقد بمن لطف دارید❤️