«جهانِ پنهان من»
الذهاب إلى القناة على Telegram
ی چایی در خدمتتون باشیم!؟🍁☕ پایان یک داستان؛ سرآغاز داستان دیگریست... آغاز ما ¹⁴⁰⁵/⁴/⁸:) http://t.me/HidenChat_Bot?start=8304484302 شنوای حرفاتونـ....!!
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
206
المشتركون
-124 ساعات
-37 أيام
-1030 أيام
أرشيف المشاركات
داشتم با خورشید درد و دل می کردم، گفت غصه نخور به خاطرت دنیا رو به آتیش می کشم. هیچی دیگه الان داره به آتیش میکشه😂🤷♀
20 يوليو, 05:58
در وصف احوالات این روزها، باید از زبان فروغفرخزاد گفت:
«در ظاهر روی پاهایم ایستادهام، گاهی میخندم و گاهی گريه میکنم. اما حقیقت این است که خسته هستم. میخواهم فرار کنم، میخواهم بروم و ناپدید شوم.»
20 يوليو, 05:56
هر روز به مردن فکر میکنم…
به مریضی، قحطی، خشونت، تروریسم، جنگ، به آخرالزمان. همین کمک میکند به هیچی فکر نکنم.
راجر مگاف
20 يوليو, 05:54
تنها چیزی که این روزا عمیقا بهش اعتقاد دارم اینه که نمیشه هيچکس رو شناخت. انتظار هر چیزی یا هر ضربهای رو باید از هر کسی داشته باشی.
20 يوليو, 05:47
کشور شما زیباترین کشوری است که من دیدهام!
اینجا باران میخندد
گلها میخندند
هلو و انار میخندد
بوتههای یاسمن
از دیوارها آویزانند..
پس چرا در کشور شما
هیچ آدمی نمیخندد؟
نزار قبانی
19 يوليو, 16:55
آری، هـمـه مـی مـیـرنـد ؛
امـا آیـا پـیـش از مـردن ، زنـدگـی کـردهانـد؟!
19 يوليو, 15:55
از یک جایی به بعد میفهمی که "پذیرش" مهمترین چیزه. پذیرش غمها، پذیرش از دست دادنها، پذیرش تنهایی، پذیرش واقعیتهایی که نمیشه تغییرشون داد و در نهایت، پذیرش همون چیزی که هستی.
19 يوليو, 15:53
آن پاسخ های بیرحمانه را فراموش نکن.
بیادشان بیاور تا دلتنگ نشوی.
-محمود درویش.
19 يوليو, 15:52
کوروش کبیر ما رو ببخش!
من ایرانی نیستم، چون بهجای درود میگویم سلام و بهجای بدرود میگویم خداحافظ.
من ایرانی نیستم،چون روز کوروش بزرگ را نمیدانم(۷ آبان) چون این روز فقط در تقویم کشور من ثبت نشده است.
من ایرانی نیستم چون عربها به من آموختند به خوراک بگویم غذا، در حالیکه خودشان به ادرار شتر میگویند غذا و من هم تکرار میکنم.
من ایرانی نیستم، چون عربها به من آموختند برای شمارش خودمان بهجای تن از نفر استفاده کنیم که واحد شمارش حیوانات است.
من ایرانی نیستم، چون عربها به من آموختند که بهجای گفتن واق واق سگ بگوییم پارس که نام وطنمان است.
من ایرانی نیستم، چون اعراب به من آموختند بگوییم شاهنامه آخرش خوش است چون در آخر شاهنامه ایرانیان از اعراب شکست میخورند.
زمانی که عرب ملخ میخورد، کوروش به هر کس به اندازه خانوادهاش گندم میداد..(یعنی عدالت)
زمانی که عرب در بیابان بز میچراند... کوروش نیمی از دنیا را گرفت... (یعنی حکومت)
زمانی که عرب دختر را ننگ میدانست... کوروش به بانوی ایرانی احترام میگذاشت... (یعنی مردمپرستی)
زمانی که عرب را “ام جهل” میخواندند... شاه کشور من اولین منشور حقوق بشر را نوشت... (یعنی هنر)
زمانی که عرب چوب میپرستید... کوروش نیمی از دنیا را یکتا پرست کرد... (یعنی وحدت)
زمانی که عرب دخترش را زنده در گور میکرد... کوروش بزرگ برای دختران پارس دانشگاه ساخت... (یعنی عشق)
زمانی که عرب در چادر بود... کشور من تخت جمشید و پاسارگاد داشت... (یعنی عظمت)
و تاریخ کشورمان اینگونه باعث افتخار است.
19 يوليو, 13:46
آنها که خندیدند،
روزی خواهند فهمید
که پشت هر بیحالی و خستگی،
طوفانی نهفتهست.
و تو،
خودِ طوفانی.
با همهی آرامشت....
18 يوليو, 02:51
نه بچهام که بگم ؛
حالا تا بزرگ میشم درست شده،
نه پیرم که بگم من که زندگیمو کردم.
یعنی قشنگ اومد نشست وسط وسط جوونی ما.
18 يوليو, 02:31
شاید بهتر بود خداوند ما را هم مثل گیاهها خلق میکرد. یعنی این که پایمان محکم توی زمین باشد. آن وقت هیچ کدام از این کثافتکاریهای مربوط به جنگ و مرز و این چیزها اصلا پیش نمیآمد.
کازوئو گورو بازمانده روز
17 يوليو, 16:23
درونگرا بودن اینجوریه که از شدت حرفا و فکرای تو سرت سردرد میگیری، ولی همچنان حرفی برای گفتن نداری:)
16 يوليو, 19:14
به قول رومن رولان:
آنچه از همه دردناک تر است، فقر و بیماری نیست، بیرحمی مردم نسبت به یکدیگر است!
16 يوليو, 19:13
و این دنیا همیشه، مدیون کسانی خواهد بود که در خلوت خودشان عاجزانه گریستهاند، ولی سعی کردهاند که قوی بمانند.
16 يوليو, 13:16
