₴łⱠɆ₦₵Ɇ

چقدر خستم 🚶‍♀

غمِ ایران چنان بر دل نشسته که این روزها عمیق‌ترین اندوه را تجربه می‌کنم؛ با این همه، هنوز امید دارم فردایی روشن از راه برسد...

‏مشکل اینه که فکر میکنی همه قلب تورو دارن.

از ده نفر نه نفر برایت در اقیانوس ها شنا می‌کنند اما تو در تعقیب همان یکی غرق میشوی که حتی پا در آب نمیگذارد

به زنده ماندن درین دیار، چه پایِ سختی فشرده‌ام، چه مرگ‌ها آزموده‌ام، ولی شگفتا!! نمرده‌ام…

هیچکس متوجه ناراحتیت نمیشه تا زمانی که به خشم تبدیل بشه، و بعدش تو میشی آدم بده‌ی داستان👩🏻‍🦯.

چقدر دلم تنگ شده بود برا تلگرام🚶‍♀

من اول به زخم‌های آدم‌ها علاقه‌مند می‌شم، می‌گردم دنبال ترس‌هاشون، دنبال خشم و غمی که سعی می‌کنن قایمش کنن، تاریکی آدم‌ها برام قشنگ‌تره، خیلی چیز‌ها رو بهم میگه.

به‌آغوشم‌بیا.. حتی‌به‌شکل‌گلوله‌ای.

از آدمای بلاتکلیف بیزارم

اوکی میشیم اگه کارما بزاره

یه یادآوری کوچیک واسه دخترا،اونا همیشه برمیگردن😂