born to DEVIATE🏳️‍🌈🏳️‍⚧️

مثل هفت تا فرشته

یکیو بگید که خیلی حاشیه شه

خوددانید🫪

اگه دیر بگید این هفته هم اکسپوز نداریما

عقل ندارم راحتم

اون روز یکی گفت یادم رفت کیو گفت

شنیدم می‌خواید بگید اکسپوز بعدی کی باشه

هر صفت گوهی به ذهنتون برسه امینم اونجاست

امینم جز باشعور همه چیز هست

بعد میگم اکسپوز امینمو بذارم می‌گید همه می‌دونن

حیوان نر وقتی می‌فهمه انسان با اسمش چیکارا می‌کنه:

فرق مرد واقعی با نر🎉

هر نری مرد نیست😞

https://t.me/borntoDEVIATE/7130 اینکه تعداد کسایی که این حرف رو می‌زنن هم داره زیاد می‌شه منو ناراحت می‌کنه. بیشتر کامنت‌های پستی که راجع به مرد سالاری و خشونت مرد‌ها حرف زده اینطوریه که " نگو مرد، بگو نر " و دوباره و دوباره مرد‌ها بابت جنایت‌هایی که انجام دادن سرزنش نمی‌شن.

این‌جا غیر حرفه‌ای شدم اما فشارم رو باید خالی می‌کردم 😭

اگه ری اکشن نمی‌زنید که من برم🫪

هر بار که یه مرد مرتکب قتل، تجاوز، کودک‌آزاری، خشونت خانگی یا هر شکل دیگه‌ای از خشونت میشه، یه جمله رو می‌شنویم: «این که مرد نیست، نره.» این جمله، مرد بودن رو از مسئولیت خشونت جدا می‌کنه. انگار «مرد واقعی» یه موجود نجیب، بااخلاق و شریفه و هر کس دست به خشونت زد، دیگه از قلمروی مردها اخراج میشه و تبدیل میشه به یه موجود دیگه؛ یه «نر». اما دقیقا چرا باید این امتیاز رو به مردها بدیم؟ چرا باید هر بار که یکی از اون‌ها جنایت می‌کنه، سریع براش یه هویت جدید بسازیم تا مبادا تصویر «مرد» خدشه‌دار بشه؟ این دقیقاً همون چیزیه که مردسالاری دوست داره اتفاق بیفته؛ اینکه مردانگی همیشه پاک بمونه و خشونت همیشه به یک استثنا، یک هیولا یا یک «غیرمرد» نسبت داده بشه. اما حقیقت اینه که اون یه مرده. اون از مریخ نیومده. از دل همین جامعه بیرون اومده. و ما وقتی میگیم «این مرد نیست، نره»، در واقع داریم ریشه‌ی مسئله رو انکار می‌کنیم. داریم میگیم این خشونت هیچ ربطی به مردانگی، جامعه، تربیت یا ساختارهای قدرت نداره. فقط یه حیوان عجیب پیدا شده که این کار رو کرده. ولی اگر همه‌ی خشونت‌ها کار «نرها»ست، پس مردها کین؟ اگر هر متجاوز، هر زن‌کش، هر کودک‌آزار، هر اسیدپاش و هر آزارگر را از دایره‌ی مردها بیرون بندازیم، در نهایت به این نتیجه می‌رسیم که هیچ مردی خشونت نمی‌کنه.(☀️🌸🎀💞) این یعنی پاک کردن صورت مسئله. این یعنی تطهیر یک هویت. این یعنی تقدیس مرد بودن. در عمل داریم میگیم: «مردها این کارها رو نمی‌کنن. اون‌هایی که می‌کنن، اصلاً مرد نیستن.» اما اتفاقاً مردن. و دقیقاً به همین دلیل باید درباره‌ی مردانگی، تربیت مردانه، امتیازهای جنسیتی و فرهنگی که خشونت مردانه رو عادی می‌کنه حرف زد. وقتی مجرم رو از هویت «مرد» جدا می‌کنیم، انگار خشونت هم از مردها جدا میشه. اون وقت دیگه لازم نیست بپرسیم چرا آمار قتل‌های ناموسی این‌قدر بالاست. لازم نیست بپرسیم چرا بیشتر متجاوزها مردن. لازم نیست بپرسیم چرا بیشتر خشونت‌های خانگی توسط مردها انجام میشه. لازم نیست درباره‌ی مردانگی سمی، حق مالکیت بر بدن زن، یا فرهنگ تجاوز حرف بزنیم. همه‌چیز خلاصه میشه در یک جمله‌ : «اون مرد نبود، نر بود.» و بعد راحت و بی تفاوت از کنارش رد میشیم چون وقتی از اکثریت مرد ها موجود فضایی ساختی دیگه همه فکر میکنن اون موجودات فضایی ازشون خیلی دورن. و یادشون میره اون نر ها تو خونه هاشون محل کارشون و تک تک موقعیت های اجتماعی حضور دارن. و همین باعث میشه جامعه هیچ‌وقت مجبور نشه با ریشه‌های واقعی خشونت روبه‌رو بشه. و وقتی الگوهای خشونت یک بُعد جنسیتی روشن دارن، حذف کردن جنسیت مرتکب فقط تحلیل رو ناقص می‌کنه. اسم واقعیت رو نباید عوض کرد تا هضمش راحت‌تر بشه. اگر هر بار با واژه‌هایی مثل «نر» تلاش کنیم مردها رو از خشونت جدا کنیم، نه تنها کمکی به قربانی‌ها نکردیم، بلکه ساختاری روبازتولید کردیم که سال‌هاست خشونت رو تولید می‌کنه و بعد برای حفظ آبروی خودش، عاملش رو «غیرمرد» معرفی می‌کنه.