𝐌𝐢

.

‏من عشقی رو به آدما دادم که خودم آرزوشو داشتم.

ببخشم؟ تو پروانه های توی دلمو تبدیل به سوسک بالدار کردی کصکش

وقتی شکستی منو گوه خور این نباش که کی تیکه هامو چسبوند.

حیفِ دلی که برای آدم‌های بی‌ارزش، خودش را به ویرانی سپرد.

کجا می‌خوای برگردی؟ من خودمم از اونجا رفتم.

ادما بخشیده میشن اما جایگاهشون هیچوقت پس داده نمیشه .

ترک کردن جایی که می‌دانی هیچ تعلقی به آن‌جا نداری یعنی پختگی ، فقط عاجز‌ها به ماندن اصرار می‌کنند...

هرکس باهات نون و نمک خورد لزوما رفیقت نیست. شاید فقط گشنه‌ش بوده.

‏تا حالا شده حس کنی که داری از خودت عقب میوفتی؟ نه در مقایسه با دیگرانا، در مقایسه با چیزی که میخواستی باشی.

کارای مفرحی که توی تابستون کردم:

در نهایت برای هرکسی بیشتر تلاش کنی بیشتر ناامیدت میکنه.