ዮሳብ

እግዚአብሔር ያያል                 ---------------- አንድ ሰው ወደ እናት አባቱ ቤት አንዲት ሴተኛ አዳሪን ይዞ መጥቶ በእነሡ ፊት ዝሙት ይፈፅማል? ወይስ ማነው ወላጆቹ ፊት የዝሙት ፊልም ከፍቶ ነውር የሚፈፅም? ወላጆቻችን ፊት ጠጥቶ መስከር አያስፈራም? ወይም መስረቅ ወይም ክፉ ስድቦችን ቃላቶችን መናገር እና ሌሎችንም ሀጥያቶች መስራት ይከብዳል አይደል። ደፍሮ ለመፈፀም እጅግ ይከብዳል። ፈጣሪ የሰማይም የምድርን ንጉሥ ነው!! የምናደርገውን ማንኛውም ድርጊት ይመለከታል። ታዲያ በምድራዊ እናት አባቶቻችን ፊት ከላይ የጠቀስናቸውን ነውሮች ደፍረን የማንፈፅም ከሆነ፥ እንደዚህ ያሉ ተግባራትን በፈጣሪ ፊት ለማከናወን የምንደፍረው ለምንድን ነው? እግዚአብሔር እኮ ያየናል። ለምሳሌ ሁላችንም አየርን በአይናችን አይተን አናውቅም አየር መኖሩን ግን አንጠራጠርም። እግዚአብሔርንም በዓይናችን ስላላየነው የለም ማለት አይደለም። እሱ ከኛ ጋር መሆኑን በሱ እይታ ውስጥ መሆናችንን እንዘነጋዋለን። ለመድራዊ ሰዎች የሰጠነውን ክብር እንኳ ለእግዚአብሔር አንሰጠም። ሌላው ይቅርና ሰው ዝሙትን ለመስራት ቢያስብ አንድ ትንሽ ህፃን ቢያየው ያን ተግባር ለማድረግ ያፍራል ይተወዋል። የዝሙት ፊልም የሚያይ ሰውም ትንሽ ህፃን ቢኖር ያፍራል ኡሱ ፊት ነውር አያደርግም። እግዚአብሔርን ግን የዛን ህፃን ያህል አልፈራውም አላከበረውም። በድፍረት ማንም አያየንም እያልን ሀጥያት አንስራ። ስለዚህ ሰው ሆይ! እያንዳንዷን ድርጊትህ የሚመለከት የሰማይም የምድርም ንጉሥ እንዳለ በፍጹም አትርሳ፡፡ ሁሌም በህይወታችን በምንሰራቸው ነገሮች እግዚአብሔርን ላለማሳዘን በህጉ እና በትእዛዙ እንኑር። በውሎአችን በምንናገረው በምናስበው በምንሰራው ስራ ሁሉ እግዚአብሔር ይህ ነገር ያስደስተዋል ይሆን ወይ ብለን አስቀድመን እራሳችንን ጥይቀን እንደፈቃዱ ልንኖር ይገባል። "ምን እየሰራቹ ነው ስንባል ለመናገር የምናፍርበትን ድርጊት አንፈፅም"

አንዳንድ ሰላምታ ከተራ ሰላምታ አልፈው የነፍስን ደወል ደውለው ያልፋሉ። ዛሬም እንዲሁ ነበር—ጓደኛዬ ባልጠበቅኩት ንግግሯ ደንዝዤ እንድቀር ያደረገችኝ። "ወንድሜ... ጌታን ልቀበል ነው" አለችኝ፣ በፊቷ ላይ ፍጹም የሆነ የረጋ ፈገግታ እያበራ። ቃላቱ ከከንፈሯ ሲወጡ መቀለዷ መስሎኝ ነበር። "እስኪ አትጃጃይ!" አልኳት፣ ጥርጣሬ በሞላበት አስተያየት። ነገር ግን የዓይኖቿ እርጋታና ድምጿ ላይ ያለው ቁምነገር ተጫዋችነቷን ይቃወማል። "ከልቤ ነው ባክህ" ስትለኝ፣ ድንገት የነገሩ እውነተኛነት ገባኝና፣ "እውነትሽን ነው?" ብዬ ደነገጥኩ። "እውነት!" አለችኝ፤ የውስጥ ደስታዋ በቃላቷ መካከል እየፈሰሰ። "ለመሆኑ ምን አገኛለሁ ብለሽ ነው?" አልኳት፣ የማፌዝ ያህል ፈገግ ለማለት እየሞከርኩ። "የዘለዓለም ሕይወት፣ ከክርስቶስ ጋር አንድነትን... እረ ብዙ ነው!" ስትል መለሰችልኝ። ያኔ የቃላቷ ክብደት ልቤ ድረስ ዘለቀ። "ታዲያ መች ልትቀበዪ ነው?" ስላት፣ "ነገ ቅዳሴ ላይ" አለችኝ። "ሥጋውን እና ደሙን እቀበላለሁ..." አለችኝ፣ በታላቅ ትህትና እና ፍርሃተ-እግዚአብሔር በተሞላ ድምፅ። እንደ ዲያቆንነቴ በቤተ መቅደስ የምመላለስበትን ያንን ታላቅ ምስጢር እርሷ በዚያች ቅጽበት እንዴት በተረዳችው መንገድ እንደገለጸችው ስገነዘብ አልቤቴን በደስታ ተሞላሁ። "አሃ! ጌታን እንደዛ ነው የምትቀበዪው?" አልኳት። እርሷም "አዎ" ስትለኝ፣ በነፍሴ ውስጥ ያልታወቀ ቅናትና ናፍቆት ተቀሰቀሰ። እኔ በቤተ መቅደስ ውስጥ ቆሜ ሥጋውንና ደሙን ለማስቁረብ የምታደል ዲያቆን ብሆንም፣ የእርሷ የነፍስ ዝግጅትና ናፍቆት ለእኔም ትልቅ የመንፈስ ጥሪ ሆነብኝ። የመንፈስ ቅዱስ ጥሪ እንደ እሳት ውስጥ አቃጠለኝ፤ ሳላስበው "እኔም ጌታን እቀበላለሁ!" አልኳት። አዎ፣ ክርስቲያኖች በንሰሃ ራሳችንንና ነፍሳችንን አጥበን የጌታን ስጋ እንብላ።

አንዳንድ ሰላምታ ከተራ ሰላምታ አልፈው የነፍስን ደወል ደውለው ያልፋሉ። ዛሬም እንዲሁ ነበር—ጓደኛዬ ባልጠበቅኩት ንግግሯ ደንዝዤ እንድቀር ያደረገችኝ። "ወንድሜ... ጌታን ልቀበል ነው" አለችኝ፣ በፊቷ ላይ ፍጹም የሆነ የረጋ ፈገግታ እያበራ። ቃላቱ ከከንፈሯ ሲወጡ መቀለዷ መስሎኝ ነበር። "እስኪ አትጃጃይ!" አልኳት፣ ጥርጣሬ በሞላበት አስተያየት። ነገር ግን የዓይኖቿ እርጋታና ድምጿ ላይ ያለው ቁምነገር ተጫዋችነቷን ይቃወማል። "ከልቤ ነው ባክህ" ስትለኝ፣ ድንገት የነገሩ እውነተኛነት ገባኝና፣ "እውነትሽን ነው?" ብዬ ደነገጥኩ። "እውነት!" አለችኝ፤ የውስጥ ደስታዋ በቃላቷ መካከል እየፈሰሰ። "ለመሆኑ ምን አገኛለሁ ብለሽ ነው?" አልኳት፣ የማፌዝ ያህል ፈገግ ለማለት እየሞከርኩ። "የዘለዓለም ሕይወት፣ ከክርስቶስ ጋር አንድነትን... እረ ብዙ ነው!" ስትል መለሰችልኝ። ያኔ የቃላቷ ክብደት ልቤ ድረስ ዘለቀ። "ታዲያ መች ልትቀበዪ ነው?" ስላት፣ "ነገ ቅዳሴ ላይ" አለችኝ። እዚህ ጋር ግራ መጋባቴ ጨመረ። "ማለት?" አልኳት። "ሥጋውን እና ደሙን እቀበላለሁ..." አለችኝ፣ በታላቅ ትህትና እና ፍርሃተ-እግዚአብሔር በተሞላ ድምፅ። በዚያች ቅፅበት በሁለታችን መካከል የነበረው የቃላት ልውውጥ ትርጉሙ ተቀየረ። እንደ ዲያቆንነቴ በቤተ መቅደስ የምመላለስበትን ያንን ታላቅ ምስጢር እርሷ በዚያች ቅጽበት እንዴት በተረዳችው መንገድ እንደገለጸችው ስገነዘብ አልቤቴን በደስታ ተሞላሁ። "አሃ! ጌታን እንደዛ ነው የምትቀበዪው?" አልኳት። እርሷም "አዎ" ስትለኝ፣ በነፍሴ ውስጥ ያልታወቀ ቅናትና ናፍቆት ተቀሰቀሰ። እኔ በቤተ መቅደስ ውስጥ ቆሜ ሥጋውንና ደሙን ለማስቁረብ የምታደል ዲያቆን ብሆንም፣ የእርሷ የነፍስ ዝግጅትና ናፍቆት ለእኔም ትልቅ የመንፈስ ጥሪ ሆነብኝ። የመንፈስ ቅዱስ ጥሪ እንደ እሳት ውስጥ አቃጠለኝ፤ ሳላስበው "እኔም ጌታን እቀበላለሁ!" አልኳት። አዎ፣ ክርስቲያኖች በንሰሃ ራሳችንንና ነፍሳችንን አጥበን፣ ይህንን ታላቅ ምስጢር ደግሞ ልብሳችንን አጥበን በፍቅርና በክብር እንቀበለዋለን። የነገው ቅዳሴ ለእኛ ተራ ቀን አይደለም፤ የእኔና የእርሷ፣ የነፍስና የፈጣሪ ታላቅ መገናኛ እንጂ።

ሰው በዓይኑ ያየውን ማድነቅ ካልቻለ ጤነኛ ልብ አለው ለማለት ይከብዳል። እኔም ጤነኛ ነኝና ያንን ሁሉ ውበት አይቼ ዝም ልል አልቻልኩም። ነገር ግን የእሷ ነገር ለየት ይላል፤ የውበቷ ግርማ ብቻ ሳይሆን ያ የተለማመደችው የዝምታዋ ፀዳል ራሱ ልብን ቆልፎ በፍቅር ማዕበል ውስጥ ጠልፎ የሚጥል እረኛ ሆነብኝ። አንዳንዴ ራሴን እታዘበዋለሁ። "ለመሆኑ ወድጃት ይሆን?" ብዬ ራሴን ስጠይቅ፣ መልሱን ለማመን ይከብደኛል። ልብ ፍቅርን ቀድማ ትረዳዋለች ይባላል፣ አእምሮ ግን ለማመን ጊዜ ይፈጃል። ያ ጣፋጭ መረበሽ፣ ያ ራስን የመጠራጠር ስሜት... እውነትም የፍቅር መጀመሪያ መሆኑን አሁን ተረዳሁት። ለመሆኑ ግን እንዴት አይነት አፈጣጠር ነው? የአይኖቿ ማማርማ ሌላ ዓለም ነው—ሰውነቷን ሳያዩ ዓይኗን ብቻ አይቶ መቅረት ይቻላል። የከንፈሮቿ ቅላት፣ የጥርሶቿ ንጣቱማ ፈገግ ስትል ጨለማን የሚገፍ ብርሃን ይመስላል። ያረማመዷ ውበት፣ ያ የእርምጃዋ ቃና ደግሞ የመሬቱን ስበት ራሱ የሚገዳደር ያህል በእርጋታና በውበት የተሞላ ነው። በቃ ምን ልበልሽ? ሁሉ ነገሯ ደምቆ መታየቱ እጅግ ያምርባታል። እኔ ግን አሁንም በዝምታዋ እሥር ቤት ውስጥ ሆኜ፣ .....ይቀጥላል ✍ዲ/ን Andualem (Yosab )ግንቦት 14/09/2018ዓ.ም

• ኤርምያስ 29:11 — "ለእናንተ የማስባትን አሳብ እኔ አውቃለሁ፤ ፍጻሜና ተስፋ እሰጣችሁ ዘንድ የሰላም አሳብ ነው እንጂ የክፉ ነገር አይደለም።"

ያቺ ማንም መጥቶ ሊነጥቃችሁ የማይችላት፣ በአደባባይም ሆነ በጓዳ የእናንተው ብቻ የሆነችው እውነተኛ ሀብታችሁ አልናፈቀችሁም? በስጋትና በፍርሃት ማዕበል ውስጥ ስትወዛወዙ ደረታችሁን በኮራት አስነፍታ፣ እረፍትና ሙሉ ሰላም የምትሰጣችሁ ያቺ ደስ የምትል «አለን!» የምትሏት መጠጊያ… ግን ቆም ብላችሁ አስተውላችኋል? በዚህች ምድር ላይ ከሞታችን በቀር ምንም ነገር ለዘላለም የእኛ ሆኖ እንዲኖር ሆኖ አልተሰራም። ከጥብቅ እምነታችን ጀምሮ እስከዚያች «አለችኝ» ብለን እስከምናስባት ጥቂት ነገር ድረስ፣ በስውር ከእጃችን የሚያመልጥበት መንገዱ ብዙ ነው፦ በገዛ እጃችን እንጥለዋለን — ዋጋውን ዘንግተን እንደ ቀላል ነገር አየር ላይ እንበትነዋለን። እንሰረቃለን — ሳናስበው በጊዜና በሰው ተቀምተን ባዶ እጃችንን እንቀራለን። እናቃልለዋለን — ስለለመድነው ብቻ ክብሩን አሳንሰን አቧራ እንጂ ወርቅ አልመስል ይለናል። ወይም ደግሞ ያበቃል — ተፈጥሮአዊ እድሜውን ጨርሶ ከእጃችን ይሾልካል። ለካስ አብዛኛው የዘወትር ሩጫችን፣ መግባትና መውጣታችን፣ ሌላው ቢቀር እንቅልፍ አጥተን ጠብ-እርግፍ የምንለው ሁሉ… «የእኔ» የምንለውን ነገር ከእጃችን እንዳያመልጥ አጥብቀን ለመያዝ የምንደክመው የህይወት ትግል ሆኖ ነው! ለማንኛውም… ነገሩ መሰለኝ እንግዲህ ! 😉 ዲ/ን አንዱአለም (yosab)

የሐረር ልጅ ተወልዶ ባደገበት ወግ አያማትም። መንገድ ላይ ያገኘውን አላፊ አግዳሚ ሰላም ሳይል፣ ወሬ ሳይጀምርና የቡና ጥሪ ሳይቀበል ማለፍ ሞቱ ነው፤ እናም የሄደበት ቦታ ያልታሰበውን ያህል ዘግይቶ ቢደርስ ወይም መንገዱ ላይ አድሮ ቢቀር አይገርምም። እኔም ይሄው የዘሬን ብተው ይዘርዝረኝ ሆኖብኝ፣ ከዶርሜ ወጥቼ ወደ ክፍልም ሆነ ወደ ቤተክርስቲያን ለመሄድ በምነሳበት እያንዳንዱ ቅጽበት መንገዱ እስታክ አደርግ ነበር። ወዳጄ እስራኤልና ሌሎች ጓደኞቼ በዚህ የሐረር ልምዴ ስልችት ብሏቸዋል። አንድ ቀን ግን ይሄን አባዜዬን ገታ አድርጌ፣ ነገሮችን በሙሉ መስመር ለማስያዝ ቁርጥ ውሳኔ ላይ ደረስኩ። የሰመራ ካምፓስ ሁለት ዋና ዋና በሮች አሉት። የመጀመሪያው በበግ ተራ ጀርባ የሚገኘው ጭር ያለው የኬንያ በር ነው። እኔ በግሌ ይሄን መንገድ በፍጹም አልወደውም። አንድ የጊቢ ጉባኤ መምህሬ «ክርስቲያን ወደ በግ ተራ አይሄድም!» ብለው ያስተማሩኝ ትምህርት ሁልጊዜ በሕሊናዬ ይመላለሳል። ለመሆኑ ለምን «በግ ተራ» ተባለ? እኔ ግን ሳስበው ሰው ሰው ሆኖ ተፈጥሮ የእንስሳትን ያህል አስተዋጽኦ የሚያጡበት፣ ማንነት የሚረክስበት ቦታ ስለሆነ ይመስለኛል። ሁለተኛው መንገድ ደግሞ ስለይሽ በእንባን አቋርጦ በዋናው የአስተዳደር ህንፃ በኩል የሚያወጣውና በሰው ማዕበል የተሞላው ዋና መግቢያ በር ነው። ያን ዕለት ግን መንገድ ላይ ከሚቆሙ ሰዎች ለመሸሽ ስል፣ የማልደሰትበትን የኬንያ በር መርጬ የምሽት የቤተክርስቲያን ጉዞዬን ተያያዝኩት። ምሽቱ ገፍቷል፤ ጸሎቴን አጣድፌ ፈጸምኩ። ስመለስ ግን «ወንድ ልጅ በመጣበት መንገድ አይመለስም» የሚለው ፉከራ ትዝ አለኝና በዋናው በር ለመግባት ወሰንኩ። አይዲዬን አሳይቼ ጥቂት እንደወረድኩ ግን ያችው የሐረሯ ልጅ ሔርሜላ ከቀለም ጋር ከፊቴ ተደቀኑ። «ኧረ ዛሬ አንዱ አምሮብሃል!» አለችኝ ሔርሜላ። «አመሰግናለሁ... ግን ወዴት እየሄዳችሁ ነው?» አልኩኝ፣ ወሬውን አሳጥሬ ለማለፍ እየሞከርኩ። «ድንኳን ሰበራ! አብረኸን ና እንጂ!» አሉኝ። ማታ ላይ የተደገሰ ሰርግ ማየቴ ገርሞኝ «የዘንድሮ ሰርግ አቤት መፈላሰፍ!» አልኩ በውስጤ። ድንኳኑ ስር ስንደርስ ግን እንግድነታችን እንዳይታወቅና እንደ ቤተሰብ እንድንቆጠር ከህፃናት ጋር መጫወት፣ ድንኳኑን ማስተካከል ጀመርን። ብዙ ሳይቆይ እውነትም የቤቱ አካል መስለን ታየን። ይህንን ስመለከት በድፍረት ስልኬን አውጥቼ ወዳጄ እስራኤልን ደወልኩለት፤ ቶሎ ና! አልኩት። እሱም ፍፁምን፣ አለማየሁንና ሌሎችንም አሰባስቦ «ደርሰናል!» ብሎ መልሶ ደወለልኝ። በሩ ላይ በአክብሮት ዱላ ይዞ ይቆጣጠር የነበረውን ሰው «እየጠሩህ ነው» ብዬ በተንኮል ከመንገድ አስወግጄ፣ ጓደኞቼን በደስታ አስገባኋቸው። ነገር ግን ገና ገብተው ሳያርፉ፣ የሙሽሪት አባት ነገሩን ነቁበት! በታላቅ እፍረትና ቅሌት ከሰርጉ ድንኳን አባረሩን። አቤት ማፈር! እስራኤል በሁኔታው ክፉኛ ተበሳጨ፤ ቆይ ታያለህ፣ እበቀልሃለሁ !» እያለ ዛተብኝ። ቀናት ተቆጠሩ። አንድ ቀን እስራኤል የዛተብኝን በቀል ሊበቀል «ታላቅ ግብዣ አለብህ» ብሎ አራት ኪሎ በሚገኘው የሥላሴ ሁለገብ አዳራሽ ወሰደኝ። ነሐሴ 3 ቀን የመምህር ሲሳይ የበገና ማሰልጠኛ ማዕከል ታላቅ መርሃ ግብር ነበረው። እዚያ ቦታ በእውነት የነፍስ ምግብ የሆነ ልዩ ዝማሬና ትምህርት ተመገብኩ፤ የበቀሉ ዓይነት ባረከኝ! በዚህ መንፈሳዊ ድግስ መካከል፣ እኔና እስራኤል በዲላ ዋለሜ ኪዳነምህረት ቤተክርስቲያን የኆተ ሰንበት ትምህርት ቤት ያሰብነውን የበገና ማሰልጠኛ ፕሮጀክት እውን ለማድረግ ሰዎችን ማናገር ጀመርን። እኔም ከልጅነቴ ጀምሮ የማውቀውን ዘማሪ ሐዋዝን አየሁትና ተጠጋሁት። ሐዋዝ በሞቅ ያለ ፍቅር እጁን ዘርግቶ «ምን እንዳደርግልህ ትፈልጋለህ ?» አለኝ። እኔም በሙሉ እምነት አንድ በገና ግዛልን! አልኩት። እሱም ፈገግ ብሎ «ኧረ የምን አንድ ብቻ! ከማውቃቸው ሰዎች ጋር በመሆን የተቻለንን ሁሉ እናደርጋለን!» ሲል ተስፋችንን አለመለመው።

​​Downloaded via: @downloader_tiktok_bot

🔔 የጥሪ ማስታወቂያ፡ በበገና ዜማ የወንጌልን ድምፅ እናስፋፋ! 🔔 "እግዚአብሔርን በበገና አመስግኑት፤ አስር አውታር ባለው በበገና ዘምሩለት።" (መዝሙር 33:2) በኢ/ኦ/ተ/ቤ/ክርስቲያን የጌዴኦ ኮሬና ቡሌ ልዩ ወረዳዎች ሀገረ ስብከት የዳሴ ዙሪያ ወረዳ የዋለሜ ሰዓሊተ ምሕረት ቅድስት ኪዳነ ምሕረት ወ/ቅ/ሩፋኤል አበክረ አድባራትና ገዳማት "ኖኅት ብርሃን" ሰንበት ትምህርት ቤት የወንጌልን መልእክት በስፋት ለማድረስና ወጣቶችን በመንፈሳዊ ዝማሬ ለማነጽ የጀመረውን የበገና ሥልጠና ፕሮጀክት በስኬት ለማስኬድ የእርስዎ ድጋፍ ያስፈልጋል! የበገና ዜማ የቤተክርስቲያናችን ሀብት፣ የወጣቶቻችን መንፈሳዊ ጥንካሬ ነው! ይህ ታላቅ ፕሮጀክት ዳር እንዲደርስና በርካታ ሰልጣኞች በበገና መሣሪያ የጌታን ስም የሚያመሰግኑበት እድል እንዲፈጠር በገንዘብዎ፣ በቁሳቁስዎና በጸሎትዎ ከጎናችን እንዲቆሙ በጥሪያችን እንጠይቃለን። ✨ እንዴት መደገፍ ይችላሉ? ⦁ በገንዘብ ድጋፍ (እርዳታ): ፕሮጀክቱን ለማስፈጸም የሚሆን የገንዘብ አስተዋጽኦ በማድረግ። ⦁ የበገና መሣሪያዎችን በስጦታ በመስጠት። 💳 የባንክ ሂሳብ ቁጥር እና የመገናኛ ስልክ፡ ⦁ የንግድ ባንክ ሂሳብ ቁጥር (CBE): 1000397103475 Andualem Endale ⦁ ቴሌብር (Telebirr) / ስልክ ቁጥር: 0952000278 “ሰጪው በደስታ የሚያቀርበውን እግዚአብሔር ይወዳል!” ደብረ ኖኅ "ኖኅት ብርሃን" ሰንበት ትምህርት ቤት

እጅግ አሪፍ ዘመናዊ አሳማኝ ገራሚ በሆነ መንገድ ስጠኝ 🔔 የጥሪ ማስታወቂያ፡ በበገና ዜማ የወንጌልን ድምፅ እናስፋፋ! 🔔 "እግዚአብሔርን በበገና አመስግኑት፤ አስር አውታር ባለው በበገና ዘምሩለት።" (መዝሙር 33:2) በኢ/ኦ/ተ/ቤ/ክርስቲያን የጌዴኦ ኮሬና ቡሌ ልዩ ወረዳዎች ሀገረ ስብከት የዳሴ ዙሪያ ወረዳ የዋለሜ ሰዓሊተ ምሕረት ቅድስት ኪዳነ ምሕረት ወ/ቅ/ሩፋኤል አበክረ አድባራትና ገዳማት "ኖኅት ብርሃን" ሰንበት ትምህርት ቤት የወንጌልን መልእክት በስፋት ለማድረስና ወጣቶችን በመንፈሳዊ ዝማሬ ለማነጽ የጀመረውን የበገና ሥልጠና ፕሮጀክት በስኬት ለማስኬድ የእርስዎ ድጋፍ ያስፈልጋል! የበገና ዜማ የቤተክርስቲያናችን ሀብት፣ የወጣቶቻችን መንፈሳዊ ጥንካሬ ነው! ይህ ታላቅ ፕሮጀክት ዳር እንዲደርስና በርካታ ሰልጣኞች በበገና መሣሪያ የጌታን ስም የሚያመሰግኑበት እድል እንዲፈጠር በገንዘብዎ፣ በቁሳቁስዎና በጸሎትዎ ከጎናችን እንዲቆሙ በጥሪያችን እንጠይቃለን። ✨ እንዴት መደገፍ ይችላሉ? ⦁ በገንዘብ ድጋፍ (እርዳታ): ፕሮጀክቱን ለማስፈጸም የሚሆን የገንዘብ አስተዋጽኦ በማድረግ። ⦁ የበገና መሣሪያዎችን በስጦታ በመስጠት። 💳 የባንክ ሂሳብ ቁጥር እና የመገናኛ ስልክ፡ ⦁ የንግድ ባንክ ሂሳብ ቁጥር (CBE): 1000397103475 Andualem Endale ⦁ ቴሌብር (Telebirr) / ስልክ ቁጥር: 0952000278 “ሰጪው በደስታ የሚያቀርበውን እግዚአብሔር ይወዳል!” ደብረ ኖኅ "ኖኅት ብርሃን" ሰንበት ትምህርት ቤት

ሐምሌ 30። የክረምቱ ደመና የከተማዋን ሰማይ በከበደ ጥላው ሸፍኖታል። በነገው እለት የሚጀምረውን የፍልሰታ ጾም ምክንያት በማድረግ “እስኪ ወጣ ብለን እንፍታታ፤ እንበላ እንጠጣ” ያልነው ያ ያማረ እቅዳችን፣ ገና በጠዋቱ ባልተጠበቀ ጭንቅ ታመሰ። ከእኔ በእድሜ የሚያንሰው የአክስቴ ልጅ ባለቤቱ አሟታል። ደግሞ እርጉዝ ናት! በእርግዝና ወቅት የሚመጣ ህመም ደግሞ ለሷ ብቻ ሳይሆን ለሚመለከተው ሁሉ አእምሮ እጥፍ ድርብ ጭንቀት ነው። “አይ በሽታ! እንደው በገኘው እገድለዋለሁ...” የሚያስብል የውስጥ ቁጣ፣ የሁላችንንም ደስታ አዳፈነው። ያለ ምንም ማወላወል በጠዋቱ ዮርዳኖስን ወደ ሳሪስ 58 ጤና ጣቢያ ይዘናት ዘለቅን ። ጊዜው ቶሎ አያልፍም፤ የጤና ጣቢያው ኮሪደር ላይ የምናደርጋት እያንዳንዷ እርምጃ ሰዓቷን ረጅም አድርጎታል ። ነገር ግን የጭንቀታችን መጨረሻ እፎይታ ሆነ። “ትንሽ የደም ማነስ ነው፤ ፅንሱም በጥሩ ሁኔታ ላይ ይገኛል” የሚለው የሐኪሙ ቃል፣ ደረታችን ላይ ተጭኖ የነበረውን ከባድ ጭንቀት ፈነቀለው። ሁላችንም ተረጋግተን ብዙም ሳንቆይ ወደ ቤታችን ተመለስን። ከዛም የተመለሰው ሰላማችን የጠፋውን የምግብ ፍላጎታችንን ቀሰቀሰው። የደስታችንን መመለስ ለማክበርም ጉዟችንን ወደ “አደይ አበባ ይልማ ሆቴል” አደረግን። እዚያ ገና እንደገባን ግን፣ የዕለቱ ሁለተኛውና ያልተጠበቀው ሁከት ተከሰተ—ነገር ግን የፍርሃት ሳይሆን የውበት ሁከት! ፀሐይን የመሰለች አንዲት ልጃገረድ ከአባቷ፣ ከወንድሟና ከእህቷ ጋር ተቀማጣለች። ጉድ እኮ ነው! ሰው እንዴት እንዲህ አምሮ ይፈጠራል? ከአባቷ ጋር እያወራች ፈገግ ስትል፣ሴትን አይቶ ያልለመደው ልቤ ድንግጥ አለ። ወዲያው አይኔን ከእሷ ላይ መንቀል አቀተኝ። ነገር ግን ጨዋታው እንዲህ ቀላል አልነበረም። ረጋ ብዬ በስርቆት ላያት ስሞክር፣ ያ ደግ አባት ዞር እያሉ በኮስታራ ግንባራቸው ይቆጡኛል! በአንድ በኩል የእሷ ፈገግታ ልቤን ያሟሙተዋል፤ በሌላ በኩል የአባቷ ኮስታራ እይታ “እንዳትቀርብ” የሚል ማስጠንቀቂያ ይልክብኛል። ጭንቅና እፎይታ፣ ቀጥሎም የፍቅር ድንግጥጋጤ የተቀላቀለበት ያ ሐምሌ 30... በእርግጥም የማይረሳ የፍልሰታ ዋዜማ ሆነብኝ። ታዲያ መች ለኔ ብቻ ተረፈ የውበት ጦሷ ነካ የአጎቴ ልጅም ልክ እንደ እኔ በውበቷ ታሟል... Yosab✍

Element abo yenebebe☺️

ጊዜው ነጎደ… አሁን ደግሞ ወደ ፍልሰታ ፆም ዋዜማ ተቃርበናል። ያ የቆየ፣ ጣፋጭ ትዝታዬ በውስጤ እንደ አዲስ ይሞቃል። አንድ ቀን ብቻ ቀረው... ከትዝታዎቼ ሁሉ በላይ የፍልሰታ ላይ ቆይታዎቼ ልቤን በማይገለጽ መለኮታዊ ደስታ ይሞሉታል። የማለዳው ሰዓታት ጸሎት፣ ከሰማይ የወረደ የሚመስለው የያሬዳዊ ዜማው ማዕበል፣ የሕዝቡ ማኅበራዊ ፍቅርና አንድነት... አቤት ያለው ደስታ! ያን ጊዜ የሚሰማው ሰላም በቃላት ለመግለጽ ይከብዳል። ወዳጆቼ፣ እስኪ ቀድሜ «እንኳን አደረሳችሁ!» ልበላችሁ። ፍልሰታን እንደአባቶቻችን፣ በጾም፣ በጸሎትና በፍቅር እንድናሳልፍ ምኞቴ ነው። እግዚአብሔር አምላክ የሁላችንንም ልብ የቅዱስ መንፈሱ ማደሪያ መቅደስ ያድርግልን።