تِکه‌ای اَز ماه

«در دنیایی که همه عجله دارند برای رسیدن،گاهی زیباترین کار این است که کمی بایستی و به چیزهای ساده نگاه کنی؛به یک آسمان آرام،یک حرف صادقانه، یک خاطره قدیمی…شاید خوشحالی همیشه در اتفاق‌های بزرگ پنهان نشده باشد.»

آدم‌ها شبیه کتاب‌اند؛ بعضی‌ها را باید چند بار خواند، بعضی‌ها را هم باید بست و کنار گذاشت.

گاهی زندگی ما را به جاده‌هایی می‌برد که هرگز قصد قدم گذاشتن در آن‌ها را نداشتیم. در ابتدا از پیچ‌وخم راه می‌ترسیم و از مقصدی که نمی‌شناسیم دل‌نگران می‌شویم،اما با گذشت زمان می‌فهمیم بسیاری از زیباترین اتفاقات،درست در همان مسیرهای پیش‌بینی‌نشده انتظارمان را می‌کشیده‌اند. شاید راز زندگی همین باشد؛اعتماد به راه،حتی وقتی پایان آن را نمی‌بینیم.

«غروب،وقتی رنگ‌ها در آسمان می‌رقصند،دل هم هوایِ آرامش می‌کند.»

زمان همه‌چیز را تغییر می‌دهد؛چهره‌ها عوض می‌شوند،فصل‌ها می‌گذرند و بسیاری از خواسته‌ها رنگ می‌بازند. اما بعضی چیزها از گذر زمان جان سالم به در می‌برند؛ مهربانی،خاطرات خوب و عشق‌های صادقی که در دل ریشه کرده‌اند.شاید ماندگارترین چیز در این جهان، همان احساسی باشد که با صداقت به دیگران بخشیده‌ایم...

«شب،دفتر خاطرات آسمان است؛ ستاره‌ها کلمات‌اند و ماه، نقطهٔ پایانِ یک روز بلند.»

𝟭𝟰𝟬𝟱/𝟯/𝟭𝟮