بُـکاء.

پرایوت.

تا رمق هست به تن، گریه ‌کن و لطمه زنم سَرِ زینب‌س به سلامت، سَرِ خود می‌شکنم ..

اگر برایم معجزه کنی، نقاره دلم به صدا در می‌آید ..

امام رضا-ع جانم./

دنیا سرای گذر است، نه جای ماندن ..

* سکوت بعد از قبول کردن اینکه نمیتونی اونو تغییر بدی، سکوت بعد از پذیرفتن تنهایی، سکوت بعد از شکست خوردن توی چیزی که خیلی براش تلاش کردی، سکوت بعد از یه گریه‌ی خیلی طولانی و سکوت بعد از شکستنِ دلت و کور شدن ذوقت ..

* سکوت بعد از قبول کردن اینکه نمیتونی اونو تغییر بدی، سکوت بعد از پذیرفتن تنهایی، سکوت بعد از شکست خوردن توی چیزی که خیلی براش تلاش کردی، سکوت بعد از یه گریه‌ی خیلی طولانی ..

غیر از حسین‌ع عاشق هرکس شدی بدان، بازیچه می‌شود دل تو دست دگران ..

؛

شکستن دل یه آدم خیلی عمیق‌تر از اون چیزیه که ما فکرشو می‌کنیم. دیدگاه اون آدم به عشق رو نابود می‌کنه، قلبش رو تیکه تیکه می‌کنه، عزت نفسش رو خورد می‌کنه، ذهنش رو شکنجه میده و روحش رو میخراشه. اجازه نده کسی اسیرت بشه مگر اینکه قصد گرفتن دستش رو داشته باشی ..

پرایوت.

..

دل شکستن تاوان داره ..

با همان تک واژه‌ات غم بر دل و جانم نشست ..

نسخه‌ی شاد مرا دیگر به دنبالش نگرد ؛

ای صبحِ امید، یا اباعبدالله‌ع.

زیادی برای این زندگی دل نازکم.

تشریف بیارید.