Kara Yazı

"Yıllardır küllenmiş aşkın var bende) Aşkın mekân kurmuş vanan gönlümde"

Çok insan tanı, azını sev, hiç birine güvenme.

"Sen artık ellerin olduktan sonra Neyleyim bu aşkı al yere batsın"

Geçmedi yâre sözümüz, Yollarda kaldı gözümüz, Yere çalındı yüzümüz, Böyleymiş kara yazımız. Çiçekler açılmaz oldu, Pınarlar içilmez oldu, Yâr bize bir gülmez oldu, Böyleymiş kara yazımız. Bu bahtımızın işidir; Bu her işlerin başıdır: Yår başkasının eşidir, Böyleymiş kara yazımız. Yalnız ona yår demiştik, Onda bir şey var demiştik, O bizi anlar demiştik, Böyleymiş kara yazımız. Hey gönül gene bu gece Kederin geceden yüce; Gel susalım beraberce: Böyleymiş kara yazımız.

geri gelmesi mümkün olmayan, hatırlanmamalı