⧼𝗠𝗲𝗹𝗮𝗻𝗰𝗵𝗼𝗹𝗶𝗮⧽
قناة بسيطة
𝟬𝟬:𝟬𝟬 🖤🐈⬛
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
905
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
-447 أيام
-14830 أيام
أرشيف المشاركات
تو 🫵🏼؟
تو یِ حسرتی رو قلبم !
یِ زخمی کنج حافظه ام
تو یِ اتفاقی خوبی که
نمیفته واسه من !
تو که دل نداری ،
داشتی ام که جای من نبود...
با من چرا ؟
واقعا نبود ؛ تنها تر از من رو زمین
دیگه نیاز ندارم به ادمی که درکم کنه و حوصله توضیحم ندارم قضاوت کنین و هرجور میخوایین برداشت کنین.
یک روز، بدنم از درختی آویزان خواهد بود؛
در جایی دور از هیاهوی آدمها،
جایی که باد هنوز بلد است
نامم را آرام میان شاخهها زمزمه کند.
آن روز، شاید باد بوی تنم را به تو برساند؛
همراه با بوی خاکِ نمخورده و برگهای خسته،
و ناگهان، بیآنکه بدانی چرا،
دلت برای چیزی تنگ شود که دیگر نمیتوانی پیدایش کنی.
باد از کنارت خواهد گذشت
و تمام خاطراتمان را با خودش خواهد برد؛
خندههایی که هیچوقت فکر نمیکردیم تمام شوند،
سکوتهایی که فقط خودمان میفهمیدیم،
گرمای دستهایمان،
و تمام بوسههایی که روزی
واقعاً روی پیشانیات گذاشتم؛
بوسههایی که آن روز آنقدر معمولی به نظر میرسیدند
که هیچکداممان فکر نمیکردیم
روزی دلمان برای حسشان تنگ شود.
شاید آن روز،
دستت را روی صورتت بکشی
و برای چند ثانیه نفهمی چرا قلبت اینقدر سنگین شده است.
اما من میدانم.
چیزی از من
هنوز در باد باقی مانده است؛
میان شاخههای آن درخت،
در بوی باران،
در خاطرهای که فکر میکردی سالها پیش فراموشش کردهای.
و اگر روزی باد
بیدلیل موهایت را کنار زد،
اگر بوی آشنایی را از جایی دور با خودش آورد،
اگر ناگهان دلت خواست
چشمهایت را ببندی و لبخند بزنی...
فکر نکن اتفاق عجیبی افتاده.
شاید من باشم؛
کسی که حتی بعد از رفتنِ جسمش،
راهی پیدا کرده تا خودش را به تو برساند.
