نیمه شبِ بدون تو؛

‏من تو زندگیم فقط یه بار غرورمو گذاشتم کنار برای یه نفر و همون آدم بهم ثابت کرد که اشتباه ترین کار ممکنه.

گذشتن از اون سخت بود، اون لحظه که مجبور شدم ازش بگذرم، خودم رو هم از دست دادم.

و واقعا هم به حرف نیست به عمله، و میفهمی چقدر اون آدم فقط با کلمات بازی میکرد و چقدر تو رفتار اذیتت کرد و چه رفتارهای وحشتناکی انجام داد.

تو پوسته‌ی تنم جا نمی‌شم. روحم خیلی وقته می‌خواد پاره‌ش کنه و بیرون بیاد. نمی‌فهمم چرا دست دست می‌کنه. دیگه خیلی جامون اون تو تنگ شده.

هر بار بهت فکر کردم تمام وجودم پر از غم شد.

(:

متأسفانه هیچ نجات‌دهنده‌ای درخواست شما را قبول نکرد.

قشنگترین حسی که یه انسان میتونه تجربه‌اش کنه، حس آزادی بعد از رها کردن چیزی که فکر می‌کرد هرگز نمیتونه رهاش کنه.

حتی اگه حرفی نداشتیم، برام آهنگ بفرست.

انقدر دوستش داری که نمیتونی دوریشو تحمل کنی، پس بحث‌های طولانی راه میندازی و کش میدی و از دلتنگی بهش گیر میدی، و بعد خودتو بابتش سرزنش میکنی که اذیتش کردی.

:)

نمیدونم چجوری بگم ولی من اون حس علاقمو از دست دادم، اون حس تمایل، اون حس اشتیاق، اون حس که به یچیزی کشش داری.

....+

امروز 4 September، روز جهانیِ آهنگ فرستادنه.

اولویت بودن یه مرحله از دوست داشتن بالاتره.