𝙍𝙤𝙝𝙖𝙢𝙞𝙧.𝙚𝙪𝙥𝙝𝙤𝙣𝙞𝙤𝙪𝙨

همه رفتن؟ همه‌ی همه؟= )))

و به قول خودت ؛ هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق … ثبت است بر جریدهٔ عالم دوام ما :) حتی اگه دلخوری هم این وسط باشه باز هم ممنونتم که امن بودی وقتی امنیت هیچ معنی‌ای برام نداشت … امیدوارم بدونی همه احساساتم از دوست داشتنِ زیاد میاد … همیشه ناجی من بودی پسر ؛ تا همیشه مدیونتم و دلواپست میمونم

از دیشب تا حالا تو ناشناس هر قضاوتی که بود درباره من کردید و توضیح اضافه لازم نیست چون خونه رو از دست دادیم و دیگه چی از این بالاتر … اما رهام ؛ عزیزترینم … امن‌ترین آدم زندگی ؛ من حتی مطمئنم تو تنهایی غصه‌هاتو خوردی و با نقاب برگشتی پیشمون … مدت‌ها ازت دور بودیم و بعد از اون همه انتظار و دلتنگی ؛ روزگار بی‌رحم این شکلی ما رو به تو رسوند اتفاقا از همین ناراحت شدم که غصه‌هاتو نیاوردی پیش ما و بدون نگرانت میمونم همیشه … همه چیز فدای سرت عزیزکم🤍 فقط میخوام بدونید من کسیو بیشتر از اون یکی مقصر نمی‌دونم … ببخشید اگر بعد از ۱۰ سال نتونستم ثابت کنم حسمو …

این آخرشو حداقل دست از سر هم بردارید هیچکس اون یکیو بیشتر از یکی دیگه مقصر نمیدونه همه ناراحت و عصبی‌ان و چیزی برای از دست دادن ندارن … هیچکس هم بی‌احترامی‌ای نکرده به هیچکدومشون جفتشون عزیزمون بودن و هستن و تحمل دیدن غمشون از غم خودمون سخت‌تره در نهایت همه ما امیدواریم جفتشون بتونن از پس این غم و تلخی روزگار بربیان🫶🏻

و امیر ممنونم که گفتی من نمیتونم جای شما باشم :) ممنونم که با اینکه عاجز بودی و کاری از دستت برنمیومد بازم تمام این مدت حواست به ما بود و رهامون نکردی

چقدر همیشه بابت تصویر امروز دلخور میمونم ازت رهام ها‌دیان …

تنها درد من اينه كه اي كاش براي فردي باارزش تر و براي راهي هموار تر و موفق تر ول ميكردي همه چيو و معتقد ميشدي كه ديگه تركيبتون جواب نميده ميدوني اگه حداقل اون ارزوي خوندن با خواننده هاي خارجي برات رقم ميخورد من انقدر نميسوختم تااينكه خودتو به صفر هم نه به منفي رسوندي و ميخواي از اول شروع كني@رهام:)

تروقرآن فردا نگین همه چیو انداختین گردن رهام نه ننداختیم. من به شخصه دارم میگم هنوزم نمیدونیم کی چقدر مقصره ولی هیچکس نمیتونه منکر این بشه که کسی که تو مصاحبه مدام پلکش میپرید، بغض میکرد و صداش میگرفت و تو تموم این روزا احوال مارو چک میکرد امیر بود.

امیر عزیزم :) گفتم کاش تمام غم این ماجرا برا ما باقی بمونه که تو از پسش برنمیای پسرکم :)

وای چه دقیه چه کابوسیه خدایا تموم شدیم …

نمی‌تونم به دختربچه‌ی درونم بفهمونم دیگه نجات‌دهنده‌ای در کار نیست … دیگه زمین که بخوری ؛ کسی نیست دستاتو بگیره تا بلند شی دیگه از همه که قطع امید کنی ؛ جایی نیست بتونی بهش پناه ببری دیگه وسط تنهاییات ؛ نمی‌تونی بیای تو شلوغیِ اینجا گم شی خیلی تنها شدی :)

نه که بگید جلوی تغییر نباید وایستاد و انقدر سخت و تلخش نکنیم :)

شاید واقعا اگه عمق دوست داشتنمونو می‌دیدید ، اگه می‌دونستید چقدر تو زندگیامون ریشه کردید ، اگه می‌دونستید چه بلایی سرمون میاد ؛ هرگز این کارو نمی‌کردید :)

برام هیچکی مثلت نمیاد دوباره :))))

تو با من پرواز دلت می‌خواست … که پرتم کردی از دره :)

آره عزیزم من برای تو بی غرور ترینم :)

دلم میخواد برم بشینم جلوشون زار بزنم بگم بخدا نمیتونم :) بگم باور کنید تا همینجاشم فقط به خاطر شما سرپا مونده بودم و حالا تنها امیدمم ناامید شده :)

واقعا با منِ عاشق چیکار کردی ماکان‌بند :)؟

چیزی که بیشتر از همه اذیتم میکنه اینه که بعد از ۱۰ سال نتونستیم به شما نشون بدیم ماکان نباشه ما هم نیستیم :) مگه چقدر ناتوان بودیم تو این ماجرا که همش از مخاطب حرف میزدید :)؟!