𝙍𝙤𝙝𝙖𝙢𝙞𝙧.𝙚𝙪𝙥𝙝𝙤𝙣𝙞𝙤𝙪𝙨

ماکان حلوا نبود که خیرات کنید. زندگی و احساسات ده ساله کلی آدم بود لعنت به اون تصمیم جمعیتون که حتی یه درصد در نظر نگرفتید چه بلایی سر ما میارید

منو پرهام از نزدیک ببینیمتون انقدر خنده‌دار بود که نذاشت ادامه متنو بخونم.

چرا امروز آنتراک نمیدید بهمون؟ من دیگه تحمل ندارم بسه.

بابا چرا آخه؟ بخدا روزی که بفهمم سولو چرا انقدر برا شما مهمه ؛ اون روز عید منه.

بنر کنسرتو … امیر مقاره رهام هادیان سینا درخشنده دیگه حتی نمیتونن بگن ماکان بند :) چون اسمش هم دیگه نداریم. برای اینم از آهنگای سولوشون گذاشتن رو بنر :)

واقعا نمی‌دونم چمه ؛ فقط می‌دونم امروز یه جوری دارم دق می‌کنم که شب مصاحبه هم این حالو نداشتم :).

می‌گفت تا ۳۵ سالگی بیشتر نمیخونم کل جونم استرس میشد. بعد الآن تازه فصل جدید شروع کرده آلبوم و کنسرت هم داره :) واقعا مرگ رو بر زندگی ترجیح میدم🙏🏻

یه وقتایی بهتون حسودیم میشه جدی … میشینم فکر میکنم به خودم میگم خوش به حالشون که به زندگی برگشتن :) چیزایی که من همیشه فکر میکردم براتون کابوسه رو ؛ هم خودتون عملی کردید ، هم با شوق ازش حرف زدید :) نمی‌دونم … شاید همون موقع که نصف کنسرت رهام بک‌استیج بود تا تو سولوهات رو بخونی ؛ باید تا ته خط می‌رفتم امیر :) اما نتونستیم … من خیلی وقتا ترس از دست دادنتون رو داشتم و اشک می‌ریختم بابتش ؛ ولی راستش ته ته باورام هم همچین پایانی در کار نبود … پایانی که برای شما یه شروع پر از ذوقه انگار :) از اینکه درد این ماجرا فقط برای ما بود ؛ دلخور و عصبی‌ام :)

لعنتی حاضرم هر هفته موزیک سولو پخش کنید ولی جدی کنسرت سولو نه :))))

خدا از سیروس مقدم بگذره که اگه جزیره کوفتی رو نمیساخت ما الآن با آپدیتای تور کنسرتامون شاد بودیم.

حال میکنم زور روزگار از زور لجبازیا و بلندپروازیای پوچتون بیشتره … اولین کنسرتتون بعد از منحل شدن تحت عنوان ماکانه😂🦦

البته تا اینجا که موسو : ۱ کنسرت امیر مقاره : ۰

چه ایشالا ایشالا هم میکنه برا تور کنسرت تکی :) داداش ایشالا من بمیرم اون روزو نبینم بس کن.🙏🏻

عزیز شما بترکونید ما ترجیح میدیم همون ناخدا و یه‌ لحظه ‌نگام ‌کن رو گوش بدیم تو بارون🤘🏻

قلبم تیر کشید :)))).

بارون + قلب رنگی + حال خوب❌ بارون + قلب به خاک سیاه نشسته + حال بد : ماکان فن بدبخت✅

مودم به بارون امروز که غممو چند برابر کرد🙏🏻:

توروخدا هوا رو آخه … هوا ؛ هوای سالن میلاد نمایشگاه و از صبح تو سرما وایستادن واسه دیدنِ شما و بعدش با سرماخوردگی برگشتن و گالری‌ای که داره میترکه‌اس :)

نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت پرده‌ی خلوت این غمکده بالا زد و رفت کنج تنهایی ما را به خیالی خوش کرد خواب خورشید به چشم شب یلدا زد و رفت درد بی عشقی ما دید و دریغش آمد آتش شوق درین جان شکیبا زد و رفت خرمن سوخته‌ی ما به چه کارش می‌خورد؟ که چوق برق آمد و در خشک و تر ما زد و رفت رفت و از گریه‌ی توفانی‌ام اندیشه نکرد چه دلی داشت خدایا که به دریا زد و رفت بود آیا که ز دیوانه‌ی خود یاد کند آن‌ که زنجیر به پای دل شیدا زد و رفت …

من همیشه فکر میکردم خاطرات برای خودشون پررنگ‌‌تر از ماست :) ولی مثل اینکه هیچکس اندازه ما دلبسته‌ی خاطرات نبود …