Who ?!

یه تقلب بهتون برسونم از آینده؟ بچه‌ا تلاش نکردن واقعا دردناکه. خیلی زیاد. حسرتش بیشتر..

همونطور که رها میگه این روزای آخر نجات دهنده است هم نجات دهنده رتبه شما هم نجات دهنده روحیه و افکار شما حتی اگر قرار بر پشت کنکور موندن باشه ❤️ یه فرد پشت کنکوری با رتبه 10 هزار خیلی روحیه جنگنده تر و قوی تری نسبت به یه فرد پشت کنکوری با رتبه 50 هزار داره .

خب دوستان موضوع اینه که شما باید تکلیف تون با خودتون مشخص بشه باید بشینین با خودتون فکر کنید که چجور آدمی هستین ؟! یه آدم خودخوان و تشنه هدف ؟! یا یه آدمی ک صرفا در حد رویابافی تلاش میکنه برای هدفش ؟! یه آدم منظم که روتین زندگی شو میتونه حفظ کنه و تحت هرررر شرایطی به اون چیزی که اول تعهد داده پایبنده ؟ 🤔 یا یه آدم بی نظم که متنظر بهونه برای انجام ندادن وظایفشه؟! 😮‍💨 یه آدم دهن بین که فقط کافیه بقیه بگن مسیرت اشتباهه تا بدون هیچ فکری مسیرشو عوض کنه؟! یا یه آدمی که مصممه و همه توانشو برای مسیرش می‌زاره و به راحتی کسی نمیتونه نا امیدش کنه ؟ بله دوستان به هزاران هزار مورد دیگه بستگی داره که اینا فقط یه بخش کوچیکی ازشون محسوب میشه هیچکس نمیتونه تورو مثل خودت بشناسه فقط خودت میدونی که واقعا جواب تک تک سوالهای بالا چیه ! و فقط خودت میدونی که میتونی پشت کنکور بمونی یا نه ! اگه تو آدم حرف شنیدن نیستی آدم ساعت مطالعه بالا خوندن نیستی آدم تحمل درد کمر و گردن و مچ نیستی آدم زمین خوردن و دوباره پا شدن نیستی متاسفم ولی تو آدم پشت کنکور موندن هم نیستی❤️ مگر اینکه همه این رفتار ها رو در خودت برای رسیدن به رویات اصلاح کنی و اینکه میتونی بقیه رو گول بزنی ولی خودت رو نه !! پای عمرت در میونه اگه جدی واس پشت موندن پس خودتو اصلاح کن

اول از هر چیزی موضوع احساسات خانواده: عزیزای من خانواده ی هر بچه ای آرزوی دیدن موفقیت شو داره ، تمام توانشو میزاره تا بچه اش هیچ کم و کسری توی راه رسیدن به موفقیت نداشته باشه و منطقیه که انتظارشم داشته باشه که بچه اش متقابلاً تمام توانشو بزاره تا حداقل خانواده شو خوشحال کنه همه ما میدونیم که رشته ای که ما میریم اول آینده مارو میسازه بعد تاثیر می‌زاره روی خانواده درسته ؟! پس اونا خیرخواه ما ان و حق دارن اگه نتیجه داره بد پیش می‌ره نگران و ناراحت باشن ... اما یه سری وقتا یه چیزایی از کنترل ما خارجه میتونیم درستش کنیم ولی زمان درست کردنش برای هر آدمی متفاوته یه نفر یک سال طول میکشه یه نفر دو سال و.... ما هممون دوران کنکور خانواده نصیحتمون کردن ولی خیلیامون سالهای اول بازیگوشی کردیم یا حتی فکر کردیم دارن باهامون لج میکنن ولی یه تایمی گذشت و سرمون به سنگ خورد فهمیدیم بیشتر از هر کسی دوستمون دارن و خیرمونو میخوان شما هم اگه امسال بازیگوشی کردین اگه صد تونو نزاشتین اشکال نداره یه مسیری رو اومدین و خب حالا سرتون به سنگ خورده

اینکه سال بعد موفقیت شمارو ببینن به حدی خوشحال میشن که فراموش میکنن سال قبلش ناراحت بودن و بهتون افتخار میکنن

خانواده عزیز ترین جز زندگی هر آدمه❤️ و خانواده تحت هر شرایطی برای هر تعداد دفعاتی ک زمین خوردید برای بار هزارم هم به شما امید دارن پس بیایین تمام تلاشمونو برای خوشحالی شون انجام بدیم قول؟! ❤️🫱🏻‍🫲🏻

بچه ها میخوام یکم دلی باهاتون حرف بزنم ❤️ راجب اینکه حس و حالتون اینه که : من نمیدونم چطوری تو روی خانواده نگاه کنم نمی‌دونم کار درست اینه که پشت کنکور بمونم یا نه برم دانشگاه اگه پشت کنکور موندن شرایط مو بدتر کرد چی؟! اگه نموندم و یه عمر حسرت خوردم چی؟! همتون سردرگمی دارین راجب این موضوع درسته ؟!! اگه موافق باشین راجبش مفصل توضیح بدم تا بتونید تکلیف تونو با خودتون مشخص کنید

به جرات میتونم بگم حتی بعد از نتایج هم نمیتونی تصمیم قطعی بگیری ، لطفاً راجب پشت کنکور موندن الان تصمیم نگیرید انقدر دیدم کسایی که بعد اینکه رفتن دانشگاه یکی دو ترم خوندن ، فهمیدن که با این رشته حالشون خوب نیست برگشتن کنکور دادن و چه کسایی که هدفشون رشته تاپ بوده تهش یه رشته و مسیری رو رفتن که اصلا مرتبط با رشته شون نبوده سعی کنید جلو جلو تصمیم نگیرید چون واقعا نمی‌تونید حتی تصور کنید خدا چه مسیری رو جلوی پاتون میزاره ولی اعتماد کنید بهش و همون جمله معروف : و هر چه او امر کند تماما خیر است ❤️

و یه اشتباه بزرگتر دیگ فکر کردن به نمرات نهایی ( باور کنید دیگه گذشته ) و کاری از دست شما بر نمیاد لطفاً بهش فکر نکنید و ادامه مسیر و پر قدرت برین فکر کنید نهایی در کار نبوده نمرات نهایی وجود نداره اصلا خیلی ها میایین میگین من نمراتم فلان شد دیگه هیچ راه جبرانی نیست در حالی ک نمی‌دونید بالا بردن درصداتون توی این مدت چقدر میتونه مسیر زندگی تونو عوض کنه اگه بدونید فرق دانشجو بودن یه کلان شهر با یه شهر کوچیکتر چقدر قراره شمارو تحت تاثیر قرار بده از تک تک فرصت هاتون استفاده میکردید بدون ذره ای تردید....❤️

بزرگترین اشتباه این روزها؟ من که قبول نمی‌شم. بذار این روزها رو استراحت کنم، به جاش با قدرت برای 406 شروع کنم. اگر الان بخوام این 20 روز و واسه 405 بخونم از سال بعد عقب میفتم

خب بچه ها خسته نباشید مهم نیست چند تا امتحان و خراب کردین تا حالا مهم اینکه که تا اینجای داستان رسیدین ! هیچوقت کار خودتونو بی ارزش جلوه ندین نگین به من ک نباید خسته نباشید گفت وقتی که ۴ تارو خراب کردم شما از خود گذشتگی کردید فارغ از هر نتیجه ای می‌پرسی چطور ؟! مگه همه آدما شب تا صبح بیدار میمونن؟! مگه همه حاضرن از خوابشون بزنن برای درسشون؟! مگه همه حاضرن از بیرون رفتن و تفریح بزنن ک درس بخونن؟! مگه کم کاری کردی روح و روانت و گذاشتی وسط ؟! میتونستی همون اول نهایی ها بگی ، کل نهایی و کنکور بره به درک و قید همه چیو بزنی ولی این کارو نکردی .... گریه کردی ، ناراحت شدی ، نا امید شدی با همه این چیزا اونقدر ادامه دادی که الان رسیدی به امروز پس لایق خسته نباشید هستی ❤️

امروز خیلی روز دلگیریه برای من شاید چون میبینم چقدر تلاش کردن سخته میبینم چقدر هممون توی بازه ها و شرایط مختلف داریم سینه خیز پیش میرم شاید چون به هر طرف نگاه میکنم آدمایی رو میبینم که مشکلاتی دارن و باهاش درگیرن و خب عمیقأ غمگینم میکنه که داریم سختی میکشیم در کنارش اندکی زندگی میکنیم ❤️ ولی ما نسل خیلی ماندگاری خواهیم شد

و به یاد تو آیدای نازنینم 🖤

این روزا همه ذهنت پیش امتحان نهایی های سابقه ولی حواست هست که داری امروزت و از دست میدادی ؟! حواست هست که هنوز وسط بازی ؟! حواست هست که یکی نمراتش از تو بدتر شده و میتونه نا امید تر باشه ولی در حال خوندنه؟! اون داره بیشتر از تو تلاش میکنه تا جبران کنه ! تو چکار میکنی برای جبرانش؟ میخوای ته بازی موقع اعلام قبولی ها بگی باختم به افکار های نا امید کننده ذهنم؟! میخوای یک سال دیگه پشت رویاهات بمونی چون حس ناامیدی داری؟! ببازیش به حس چیزی ک گذشته و کاری دیگه از دستت ساخته نیست ؟ جمع کن افکار ذهن تو عزیز من به اندازه کافی فرصت هست برای غصه خوردن ((الان وقتش نیست ...))

دوران کنکور تصورم این بود که وقتی دانشجو شم دیگه هیچ شبی نیاز نیست بیدار بمونم. دیگه نیاز نیست برای ۲۰ نهایی و ۷۰ شیمی تلاش کنم فقط کافیه پاس شم . دیگه دغدغهه ای ندارم و یه خیال آسوده دارم که داره زندگی میکنه بدون درگیری ذهنی !! ولی راستش الان که دانشجو ام متوجه شدم همه ی مسیر های زندگی قراره سخت بگذره منتها فقط درجه سختی تغییر میکنه اونقدر بعد از کنکور اهدافت بزرگتر میشه که ده برابر نهایی ها برای امتحانات دانشگاه تایم میزاری و ده برابر اون موقع استرس آینده رو داری توی این جامعه زندگی سخت یه سبک ثابت زندگیه و ما اونقدر از مسیر های سخت سینه خیز عبور میکنیم که به خودمون میاییم و میگیم وای چقدر تغییر کردم ، چقدر محکم شدم ...! هر چقدر زندگی پیش میره از موانعی عبور میکنی که حتی تصورش برات دردناک بوده یه زمانی این یه فکت تلخ راجب زندگی ماست ❤️‍🩹

دوستان منظورتون چیه که استرس میگیرین با مقایسه دیگران نسبت به خودتون؟! شما میری آزمون قلم چی میدی یکی داره تند تند برگه رو سیاه میکنه تیک میزنه شما نمیدونی داره درست میزنه یا سیاه بازی میکنه شما باید استرس بگیرید؟! شما میری امتحان نهایی بدی یکی میگه وای من در طول سال پنج بار خوندم فرجه هم دو بار مرور کردم ۵۰۰ تا نمونه سوال حل کردم شما استرس میگیری و میگی خب اوکی من یه دور خوندم ۵۰ تا نمونه سوال حل کردم پس من دیگه نرم امتحان بدم قبولی مال من نیست که مال اونه ..‌... میای دانشگاه هدفت معدل بالاست یکی میگه خب من خوندم این امتحانو بعدی و استارت میزنم شما میگی ای وای من نه به این میرسم نه به اون پس بزارم کنار کلا شما اینطور تو زندگی قدم از قدم بر نمی داری که جانم ! یکی یه مرحله ای و قبل تو خونده وقت گذاشته انرژی گذاشته الان یه مرحله جلو تره دمش گرم صرفا دنبالش می‌کنی چون وایب باحالی ازش میگیری اوکی ولی نه استرس اینو باید بگیری ک خودتو مقایسه کنی و نه به اون ایراد بگیری !!!! وقت گذاشته آقا ، وقت بیشتری بزار شما شما قرار باشه توی هر مرحله از زندگی اینطوری بابت هر یه قدم جلوتر بودن بقیه استرس بکشی ک باید بشینی یه گوشه زل بزنی به دیوار فقط تا عمرت بگذره مبادا استرس بگیری =)))

گاها به این موضوع فکر میکنم استاد آناتومی ما، زمانی که تک تک اعضای بدن و توضیح میدادن برای ما با تسلط روی تک تک نقاط کوچیک و بزرگ هر کدوم از اندام ها من لذت میبردم از سطح سواد ایشون و به این فکر میکردم که چقدر حس خوبیه روی سطح سوادت حساب باز بشه. ❤️

یه مورد برای فیزیک اضافه کنم فیزیک به شدت درسیه که توی کنکور میشه روی سوالات کنکور سالهای قبلش حساب باز کرد علاوه بر همایش نجات قضاتی که خیلی قبولش دارم و واقعا برای من هم نجات دهنده بود حل کردن سوالات کنکور هم خیلی خیلی موثره پس فراموش نکنید...💕

این حس آشنا رو خوب میشناسم! و راجبش از قبل تحقیق کرده بودم اینجا می‌زارم استفاده کنید 🩷 وقتی ساعتها فشرده درس میخونی، مغزت یهو «خاموش» نمیشه، بلکه داره سیستم حفاظتی خودش رو فعال میکنه. این پدیده چند علت علمی داره: ۱. خستگی نورونها و کمبود نوروترنسمیتر مغز برای تمرکز به مواد شیمیایی مثل دوپامین و نورآدرنالین نیاز داره. بعد از چند ساعت مطالعه فشرده، این ذخایر ته میکشن و نورونها دیگه به خوبی سیگنال ارسال نمیکنن. نتیجه اش همون «خابالو» شدن و افت شدید تمرکزه. ۲. تجمع آدنوزین (همون ماده خواب آور طبیعی) در طول بیداری طولانی، ماده شیمیایی به اسم آدنوزین در مغز جمع میشه. این ماده به گیرندههای خواب متصل میشه و حس سنگینی و کسالت ایجاد میکنه. کافئین فقط موقت جلوی این اثر رو میگیره، ولی وقتی اثرش تموم شد، یه دفعه خستگی فرو میریزه. ۳. کاهش قند خون مغز گلوکز سوخت اصلی مغزه. بعد از مطالعه سنگین، قند خون مغز افت میکنه و دیگه انرژی کافی برای پردازش اطلاعات نداره. این دقیقاً شبیه وقتیه که گوشی باتریش میرسه به ۵٪ و کند کار میکنه. ۴. خستگی شبکه پیشفرض مغز وقتی تمرکز شدید داری، از شبکه توجه (Frontoparietal) استفاده میکنی. این شبکه بعد از ۹۰-۱۲۰ دقیقه فعالیت مداوم خسته میشه و مغز به طور ناخودآگاه سعی میکنه به شبکه پیشفرض (Default Mode) بره که همون حالت روزمرگی و خیالپردازیه. راهکار چیه ؟! · استراحت فعال ۱۵ دقیقه ای: بلند شو، راه برو، چند حرکت کششی انجام بده. به هیچ وجه موبایل نگاه نکن (نور آبی خستگی رو بیشتر میکنه). · یک میان وعده شیرین یا آجیل: یه خرما یا چند بادام بخور تا قند خون سریع برگرده. · نفس عمیق ۴-۷-۸: ۴ ثانیه نفس بکش، ۷ ثانیه نگه دار، ۸ ثانیه بازدم. این کار اکسیژن رسانی به مغز رو افزایش میده. · اگر خیلی خسته‌ای: یه چرت ۲۰ دقیقه ای معجزه میکنه (بیشتر نشه، وگرنه وارد خواب عمیق میشی و گیج بیدار میشی). نکته طلایی ایش اینه که : مغز انسان به طور طبیعی هر ۹۰ دقیقه نیاز به ۱۰-۱۵ دقیقه استراحت داره (ریتم اولترادیان). پس دفعه بعد، قبل از اینکه مغزت بهت «اعتراض» کنه، خودت بهش استراحت بده تا هم تمرکزت بره بالاتر و هم دیرتر خسته شی 🩷🫂