𝙽𝚘𝚟𝚊

بعدش؟!

-ویدئو میبینی،بعدش جزوه رو مرور کن. -هرجا به خودت شک کردی،بعدش بیشتر درس بخون. -هر فصلی رو تموم کردی،بعدش آزمون مبحثی تک‌درس بزن. -آزمون رو که تحلیل کردی،بعدش لیست غلط-نزده‌هات رو بنویس.(موقع جمع‌بندی نجات دهنده‌است) -عمومی که خوندی،بعدش تا میتونی سوال حل کن.(وگرنه دستت واسه حلِ سوال ضعیف میمونه) -ریاضی‌وفیزیک رو تست زدی،بعدش برو غلط-نزده‌هات رو با تیپ‌بندی جزوه استادت چک کن.(ایرادِ آموزشیت در میاد) -هرجا از درصدهات نااُمید شدی،بعدش بیشتر از قبل درس بخون. -واسه مسائل شیمی(مخصوصاً استوکیومتری)روتین بذار،بعدش ذهنیتِ حلِ سوالت تقویت میشه. -تست‌های آموزشیت که تموم شد،بعدش آزمونِ زمان‌دار بزن‌.(تست‌های آزمون رو پشتِ سرهم بزن و بعد که تموم شدن پاسخنامه رو چک کن) -به ریاضی‌وفیزیکِ دیربازده خوبِ خوب بَها بده،چون بعدش نجاتت میدن. -مقایسه رو کنار بذار و اسکرین‌تایمت رو کنترل کن،بعدش آرامش و تمرکز بهت برمیگرده. -هیچ‌وقت روندی که داره بهت بازدهی خوب میده رو به خاطرِ حرفِ دیگران رها نکن،چون بعدش تو میمونی و پشیمونی!

درس های که براشون ویدیو میبینی لازمه جزوه استاد رو داشته باشه اگه مثل من رشتت انسانیه میتونی برای درس های حفظی ی جزوه خلاصه خودت بنویسی

نوا بنظرت کدوم درسا نیاز به جزوه دارن؟؟

من هر چقدر میگردم جزوه 405 کرمی رو پیدا نمیکنم به نظرتون برم ویدیو های 406 رو ببینم ک جزوش رو دارم ؟

تا الان که به کوزت بازی گذشت

📍 فور‌کنید‌،فولدر بزارم«+60»جذب‌بگیرید

تگ‌چنل در گپ‌حمایتی‌ارسال‌بشه، چک‌میشه

هم سفارش بده، هم هدیه بگیر! 👀

چرا ریکشنا اینقدر کمهه؟

اگه هنوز کنکورت رو ندادی، این چندتا چیز رو از من داشته باش:

منتظر انگیزه، شنبه و شرایط ایده‌آل نمون. با همون چیزی که داری شروع کن، حتی اگه کم باشه. آزمون رو فقط برای درصد گرفتن نده؛ تحلیلش کن. روتینت رو دست‌کم نگیر و به‌جای برنامه‌های بی‌نقص، روی استمرار تمرکز کن. برای فضای مجازی حد و مرز بذار و درس‌هایی رو که توشون ضعیفی، به شب امتحان نسپر. و مهم‌تر از همه، اگه از برنامه عقب افتادی، همه‌چیز رو رها نکن. لازم نیست از اول شروع کنی؛ فقط از همون‌جایی که هستی ادامه بده.

اشتباهاتی که توی سال کنکورم مرتکب شدم؛ چیزهایی که کاش زودتر می‌فهمیدم.

حالا که کنکورم رو دادم، وقتی به این یک سال نگاه می‌کنم، متوجه اشتباهاتی می‌شم که شاید اگه زودتر می‌فهمیدم، نتیجه‌م خیلی متفاوت می‌شد. 1. کمال‌گرایی؛ بزرگ‌ترین اشتباهم همیشه دنبال یه شروع بی‌نقص بودم؛ از شنبه، از ساعت رُند، با بهترین وسایل و وقتی که انگیزه دارم. انگار تا همه‌چیز طبق میلم پیش نمی‌رفت، نمی‌تونستم شروع کنم. همین موضوع باعث شد نصف سال رو عملاً درس نخونم. انقدر منتظر بهترین زمان برای شروع موندم که خیلی از زمانم رو از دست دادم، درحالی‌که اون شروع بی‌نقص هیچ‌وقت از راه نرسید. 2. آزمون دادن بدون آمادگی و تحلیل درست آزمون می‌دادم، اما یا براش به‌اندازه‌ی کافی درس نمی‌خوندم یا بعد از آزمون تحلیل درستی انجام نمی‌دادم. اون موقع فکر می‌کردم صرفاً آزمون دادن باعث پیشرفتم می‌شه، اما الان می‌فهمم ارزش واقعی آزمون به چیزیه که بعد از اون انجام می‌دی؛ به بررسی اشتباهاتت، پیدا کردن نقاط ضعفت و تلاش برای تکرار نکردن اون‌ها. 3. داشتن روتین، بدون پایبندی بهش من روتین داشتم، اما درست انجامش نمی‌دادم. یه روز انجامش می‌دادم و یه هفته نه. اون موقع فکر می‌کردم این کارهای کوچیک تأثیر چندانی ندارن، اما حالا که کنکورم رو دادم، می‌فهمم اگه همون روتین ساده رو به‌صورت مداوم انجام می‌دادم، چقدر می‌تونست روی تراز و رتبه‌م تأثیر بذاره. مشکل همیشه نداشتن برنامه نبود؛ گاهی مشکل این بود که به برنامه‌ای که داشتم پایبند نمی‌موندم. 4. فضای مجازی؛ اتلاف وقت بدون دلیل خاصی من دوست‌پسر یا دوست صمیمی‌ای نداشتم که ساعت‌ها وقتم رو صرف چت کردن باهاشون کنم؛ حتی توی یه گروه چت ساده هم نبودم. بیشتر وقتم صرف اکسپلور گردی و فیلم دیدن می‌شد. اگه بلد بودم زمانم رو مدیریت کنم و براش حد و مرز بذارم، شاید مشکلی پیش نمی‌اومد، اما نتونستم. زمان زیادی رو صرف چیزهایی کردم که می‌تونستم براشون محدودیت بذارم اما این کارو نکردم 5. جدی نگرفتن عمومی‌ها از همون اول دوازدهم از همون اول سال دوازدهم، به درس‌های عمومی توجه نداشتم. با اینکه می‌دونستم زبان نقطه‌ضعفمه، باز هم خوندنش رو عقب انداختم و گذاشتم برای شب امتحان. نتیجه‌ش هم شد نمره‌ای که اصلاً ازش راضی نبودم. البته این فقط برای زبان نبود من ادبیاتم هم خراب کردم. اشتباه من این بود که فکر می‌کردم هنوز وقت دارم و می‌تونم همه‌چیز رو دقیقه‌ی نود جمع کنم. درحالی‌که درس‌هایی که توشون ضعف داری، بیشتر از هر چیزی به تمرین و استمرار نیاز دارن‌. 6. بیشتر درگیر برنامه بودم تا اجرای اون برنامه‌ریزی همیشه برام مهم بود. می‌خواستم بدونم هر ماه دقیقاً چی بخونم، چه درصدی از هر پایه رو جلو ببرم و چطور همه‌چیز رو مدیریت کنم. اما چیزی که گاهی فراموش می‌کردم، این بود که برنامه فقط یه راهنماست؛ چیزی که نتیجه رو می‌سازه، اجرای اونه. یه برنامه‌ی ساده که واقعاً اجرا بشه، خیلی ارزشمندتر از یه برنامه‌ی عالیه که فقط روی کاغذ باقی بمونه. من باید به‌جای اینکه مدام دنبال بهترین روش باشم، بیشتر روی انجام دادن همون کارهایی تمرکز می‌کردم که از قبل می‌دونستم لازمن. 7. بلد نبودنِ برگشتن بعد از عقب افتادن فقط مشکل شروع کردن نداشتم؛ مشکل این رو هم داشتم که وقتی از مسیر خارج می‌شدم، چطور بهش برگردم. وقتی از برنامه‌م عقب می‌افتادم، به‌جای اینکه از همون‌جایی که بودم دوباره شروع کنم، بیشتر درگیر عقب‌افتادگی‌هام می‌شدم. به این فکر می‌کردم که چقدر از برنامه مونده، چقدر عقبم و چطور باید همه‌چیز رو جبران کنم. گاهی به‌جای اینکه همون روز رو نجات بدم، منتظر یه شروع دوباره می‌موندم. اما الان می‌فهمم که توی سال کنکور، قرار نیست همیشه همه‌چیز طبق برنامه پیش بره. ممکنه یه روز کم‌کاری کنی یا چند روز از مسیرت فاصله بگیری؛ چیزی که اهمیت داره اینه که بتونی دوباره برگردی و ادامه بدی.

می‌خوام یه سری از اشتباهات سال کنکورم رو اینجا بگم اشتباهاتی که شاید شما هم الان دارید اینجام میدید