eerilyschtum.

”گاهی اتفاق می‌افتاد که ناگهان میل به تکاپو و جنب‌وجوش و پول درآوردن در ما بیدار می‌شد، حتی وقتی ذاتاً آدم تنبلی هستیم. سر برآوردن این نیاز تازه در ما که وادارمان می‌کند کاری بکنیم، خواه کار بهار باشد، خواه کار طبیعت‌مان که از تنبلی خسته شده، خود، بدون در نظر گرفتن تغییر فصل‌ها، حاکی از نیاز به تغییر است. روزی از روزها، اتفاقی ما را از این بی‌اعتنایی درهم آورد، قدم به خیابان می‌گذاریم و به سمت دنیا بازمی‌گردیم تا بر صحنه‌اش جست‌وخیزی کنیم، آن هم با ذهنی روشن، آماده و آرام.“ — عصیان، از یوزف روت

”دوام دولت وابسته به عدالتی است که در قلمرو آن جاری است.“ — عصیان، یوزف روت

— Severance, 2022 Dir. Ben Stiller

“the man is an offender, he took my value, and I give back his shame, and I take back my power, my body is my own, my body is mine alone, and I deserve protection, and I can create it for you, is this what my body said? use me, drain me, fall around me, is this what my body said? engulf me, I'm already dead, I have a feel of things, cry and shakes the wall for you, and I am moving to poison love, and drown the stars above you, my body is my own, my body is mine alone, and I deserve protection, and I can create it for you, is this what my body said? use me, drain me, fall around me, is this what my body said? engulf me, I'm already dead, keep cutting myself on the edges of reality, keep cutting myself on the edges of reality, is this what my body said? keep cutting myself on the edges of, use me reality, drain me, fall around me, is this what my body said? keep cutting myself on the edges of, engulf me reality, I'm already dead.”

“every second counts, I don't wanna talk to you anymore, and all these little games, you can call me by the name I gave you yesterday, every minute counts, I don't wanna watch tv anymore, can you figure me out? just doing to waste more time on the couch, can you see me? I'm waiting for the right time, I can't read you, but if you want, the pleasure's all mine, can you see me using everything to hold back? I guess this could be worse, walking out the door with your bags, walking out the door with your bags, walking out the door with your bags, walking out the door with your bags, pour your glass of wine, mitchell told me I should be just fine, cases under the bed, spill it open, let it rush to my head, I don't wanna be forward, I don't wanna cut corners, savor this with everything I have inside of me, I'm not the type to run, I know that we're having fun, but what's the rush? kissing, then my cheeks are so flushed, tell you how I felt, sugar coated melting in your mouth, pardon my emotions, I should probably keep it all to myself, know you'd make fun of me, know you'd make fun of me, know you'd make fun of me, know you'd make fun of me, can you see me? I'm waiting for the right time, I can't read you, but if you want, the pleasure's all mine, can you see me using everything to hold back? I guess this could be worse, walking out the door with your bags, walking out the door with your bags, walking out the door with your bags, walking out the door with your bags.”

i've started running and i've also started learning german. so happy.

i really love my friends. yesterday i truly had the best time, i'm so grateful for the people i know.

“Moving stranger does it really matter? as long as you're not afraid to feel, touch me, hold me, how my open arms ache, try to fall for me, how I'm moved, how you move me, with your beauty's potency, you give me life, please don't let me go, you crush the lily in my soul, moving liquid, yes, you are just as water, you flow around all that comes in your way, don't think it over, it always takes you over, and sets your spirit dancing, how I'm moved, how you move me, with your beauty's potency, you give me life, please don't let me go, please don't let me go, you give me life, please don't let me go, please don't let me go, you give me life, please don't let me go, you crush the lily in my soul, soul.”

”اما یک روز معلوم شد که جهان آن‌طور هم که او با ساده‌دلی تصور کرده بود ساده نبود. حکومت عادل نبود. فقط قاتلان، جیب‌برها و کافران نبودند که تحت تعقیب بودند. اتفاقی که افتاد آشکارا حکایت از آن داشت که حکومت قاتلان را تحسین می‌کرد، زیرا آندریاس را، آن پرهیزکار را، به زندان انداخته بود، با اینکه او حکومت را تحسین می‌کرد. رفتار خداوند نیز همین‌جور بود: او هم اشتباه می‌کرد. آیا خدا اگر اشتباه کند، همچنان خداست؟“ — عصیان، از یوزف روت

”سلول به نظرش جایی دنج آمد. هزاران تصویر از دل تنهایی‌اش جان می‌گرفتند، با هزاران صدا در پی‌شان. خوکی را می‌دید که پوزه‌اش در درز زمین در دو دیوار اسطبل گیر کرده بود و نمی‌توانست خودش را رها کند. این تصویر برایش آشنا بود. این تصویر را در کودکی پیش عمویش که مأمور مالیات بود و مزرعه‌ای در روستا داشت دیده بود. در توالت لانهٔ پرستویی دیده بود؛ یک طوطی که پایش زنجیر شده بود و با منقارش انگشت آندریاس را گاز گرفته بود؛ قطب‌نما و دندان نقرهٔ‌آویزان از زنجیر ساعت پدر؛ تولد پروانه‌ای از دل غلاف شکننده و نازک پیله در قوطی کبریتی که با علف پر شده بود؛ شقایق‌های خشک‌شده در کلکسیونی از گیاه‌های خشک‌شده؛ یک کتاب سرودهای مذهبی با حاشیه‌های طلاکاری شده و اولین کراوات سرخ ابریشمی. آندریاس کارهای زیادی برای انجام دادن داشت. باید تصاویر مرتب می‌کرد. مثل کودکی که روی پله‌های نردبان ایستاده باشد، آندریاس تازه متولد شده با تردید از نردبان این خاطرات کوچک بالا می‌رفت. به نظرش می‌رسید که باید خیلی بالاتر برود تا به خودش برسد. در حال کشف‌کردن خودش بود. چشم‌هایش را بست و غرق شادی شد. چشم که باز می‌کرد هربار تکه‌ای تازه از خودش را پیدا کرده بود، یک ارتباط، یک صدا، یک روز و یک تصویر. احوالش جوری بود که انگار تازه شروع به یادگیری کرده باشد و اسرار در مقابل چشمانش افشا می‌شدند. با این حساب، چهل و پنج سال تمام را مثل آدمی کور زندگی کرده بود، بی‌آنکه خود و دنیا را بشناسد.“ — عصیان، از یوزف روت

— The Tenant, 1976 Dir. Roman Polanski

امیلی برونته اگه زنده می‌شد و این اقتباس از تنها اثرش رو می‌دید، دوباره برمی‌گشت همون‌ قبری که این چندصدساله درونش خوابیده.

— Wuthering Heights, 2026 Dir. Emerald Fennell

“lo how the dream tree is sighing and shaking, pretty dreams fall down on thee, how my poor heart is crying and aching, longing for one who is longing for me, I'll sit at home with a light in the window, back to the fire and eyes to, the sea, I'll sit at home with my hand on the cradle, rocking the love he has given to me, long are the hours and long is the waiting, many the candle to stand and be burned, women of whalers and women of sailors, soon learn the meaning of worry and yearn, women sing their songs of safe returning for their men, let him only, one day, some day, touch my hair again, lo how the dream tree is sighing and shaking, pretty dreams fall down on thee, how my poor heart is crying and aching, longing for one who is longing for me.”