alone

همیشه این شده که با ادمایی که در ارتباطم یا در ارتباط بودم. یا فقط ظاهری بام خوب بودن یا پشت سرم همیشه چیزی گفتن و دورو بودن هیچوقت اینجوری نشده ک نسبت به یه نفر حس امنیت و ارامش داشته باشم

مووان کنید؛ از دست پارتنر تاکسیک، از شغلی که دوسش ندارید، از آدم هول از رشته ای که دوسش ندارید، از اکس سمی، از آدم دروغگو و از هرجایی که آرامش ندارید.

زندگی همین است:آمدنها،رفتنـها، تنهاییی های وسط شلوغی و موسیقی هایی که نجات دهندن

از همه متنفرم دیگه "بجز اون" هم نداریم.

طرف اسبش رو فروخت جاش ۱۰ تا خر خرید ، الان دورش شلوغه ولی با یه مشت خر . گرفتی چی می‌گم ؟!  لیاقت چیزی نیست که به هرکسی بدن و شما نمی‌تونید این یه مورد رو در وجود کسی قرار بدید :)!

یه فکت در مورد سجستریس : عاشق آزادیه و اگه حس کنه داری محدودش می‌کنی، حتی اگه خیلی دوستت داشته باشه هم فاصله می‌گیره.

او‌ را با یک سیکتیر به آدم های هم لیگ خودش واگذار کنید.

برای سلامتیم باید احساساتم رو حذف کنم نه قند.

من واقعا دیگه کارم از حس ششم گذشته، بهم وحی میشه.

ولی این حسی که قلبت دلش میخواد اتفاق بیوفته اما مغزت قبولش نمیـکنه خیلی غم انگیزه

شما باید همیشه دور سجتریستون‌ بگردین‌!

اگر سجتریس دارین، بوسش کنین، دوسش‌ داشته باشین. قدرش رو بدونین چون یه محبت الهیه‌. 😭

سجتریس، چشماتو‌ ببند‌. خیلی خوشگلن‌. باید زیبایی‌های خودت رو ببینه‌.