نبض آزادی

خوشم می‌آمد او را نگاه کنم؛ نه از آن نگاه‌هایی که دنبال چیزی می‌گردند، فقط نگاهش می‌کردم، بی‌آنکه دلیلش را بدانم. انگار تماشای او، آرام‌ترین اتفاقِ روزم بود. گاهی آدم به کسی دل نمی‌بندد؛ فقط آن‌قدر از بودنش لذت می‌برد که دلش نمی‌خواهد چشم از او بردارد.