﹝ 🫧 بابالنگ‌دراز💌☕️ ﹞

خب پس اول من هدیه‌ها رو تکمیل می‌کنم بعدش چالش رو می‌ذارم اینجوری بهتره✨

دلم می‌خواد یه چالش بذارم و دو تا هدیه‌ی دست‌ساز بدم. نظرتون چیه؟🫠

Name: My Daddy Long Legs✉️ ‼️کیم تهیونگ؛ خواننده‌ای معروف از بزرگ‌ترین گروه کیپاپ کره جنوبی. پسری که این روزها درگیر نامه‌هایی از یه طرفدار ناشناس شده. طرفداری که تونسته قلب خواننده معروف گروه پروانه رو هدف قرار بده. ‼️ 🔻🔻" همه‌چیز از یه نامه شروع شد؟ یا داستان شازده کوچولو؟ نمی‌دونم. تنها چیزی که پَسِ ذهنم نقش بسته، کلمات ساده و دلنشینی بود که از سر نابلدی کنار هم چیده شده بود و من رو غرق دنیای جدیدی کرد. دنیایی متفاوت از جنس تو! " ❗️اگه دوست داری نامه‌های جونگ‌کوک به معروف‌ترین خواننده‌ی کره‌ی جنوبی رو بخونی، لینک زیر رو لمس کن... #MDLL My Daddy Long Legs 💌 Mamacita ✨

بابالنگ‌دراز عزیز من… سلام؛ فکر می‌کنم باید همین اول نامه به یک اعتراف مهم اعتراف کنم! من سال‌ها با یک پیش‌داوری بزرگ زندگی می‌کردم. همیشه وقتی اسم سریال می‌اومد، ذهنم مستقیم پرواز می‌کرد به سمت کیدراماها. همون خیابون‌های بارونی سئول، کافه‌های دنج، شخصیت‌هایی که موقع گریه کردنشون من هم گریه می‌کردم و موقع خندیدنشون لبخند می‌زدم. برای همین هر وقت کسی یک سریال آمریکایی یا از این ژانرهای خانوادگی و آروم رو پیشنهاد می‌کرد، خیلی مؤدبانه ردش می‌کردم و برمی‌گشتم سراغ کیدراماهای محبوبم! اما بابالنگ‌دراز… نمی‌دونم چی‌شد و چه بلایی به سر افکارم اومد که بالاخره تصمیم گرفتم «گیلمور گرلز» رو ببینم. و حالا می‌خوام از ته دلم از تموم سال‌هایی که ندیده بودمش شکایت کنم! چطور ممکنه یک شهر خیالی این‌قدر واقعی باشه؟ چطور ممکنه آدم دلش بخواد واقعاً چمدونش رو برداره و بره در استارز هالو زندگی کنه؟ چطور ممکنه آدم‌هایی که وجود خارجی ندارن این‌قدر شبیه دوستای قدیمی به نظر برسن؟ من عاشق روری شدم. عاشق کتاب‌هاش. عاشق رؤیاهاش. عاشق اون حس آشنای تلاش کردن برای آینده. و لورلای… خدای من بابالنگ‌دراز! فکر می‌کنم اگه روزی اون رو ببینم، بتونم ساعت‌ها پشت یک میز بشینیم و بدون تموم شدن حرف‌هامون چای بخوریم و گپ بزنیم. می‌دونید چه چیزی بیشتر از همه قلبم رو اکلیلی کرده؟ اینکه سریال هیچ عجله‌ای برای قهرمان بودن نداره. آدم‌هاش اشتباه می‌کنن، ناراحت می‌شن، می‌ترسن، دوباره بلند می‌شن و زندگی ادامه پیدا می‌کنه، درست مثل زندگی واقعی. من همیشه فکر می‌کردم فقط کیدراماها می‌تونن این حس گرم و دوست‌داشتنی رو به من بدن، اما گیلمور گرلز اومد و خیلی آروم روی شونه‌ام زد و گفت: «مطمئنی؟» و حالا هر قسمت که می‌بینم، حس می‌کنم کنار پنجره یک خونه‌ی گرم نشستم، یک فنجون قهوه توی دستمه، هوا کمی پاییزی و دنیا برای چند دقیقه جای امن‌تری شده. راستش رو بخواید بابا… این سریال یک چیز مهم هم به من یاد داد؛ گاهی چیزهایی که فکر می‌کنیم اصلاً مناسب ما نیستن، درست همون چیزهایی هستن که قراره عاشقشون بشیم. و این کشف کوچیکی نیست. حالا اگه چند وقت دیگه نامه‌ای نوشتم و از مهاجرت به استارز هالو حرف زدم، لطفاً تعجب نکنید. من کاملاً بی‌تقصیرم و همه تقصیر لورلای، روری و اون شهر دوست‌داشتنیه! ☕🍂 با عشق، جودیِ پُرحرفِ همیشه🤍

📮مراحل تبدیل یک آرزو به واقعیت: 🪴یک آرزو که براش تاریخ تعیین بشه، می‌شه هدف. 🍄یک هدف که به مراحل کوچک‌تر تبدیل بشه، می‌شه برنامه. 💎یک برنامه که با عمل همراه بشه، می‌شه واقعیت.

صبحتون بخیر☀️🍃

جودیِ عزیزِ من! مطمئن باش فردا روز بهتری خواهد بود✨

جای میزم رو تغییر دادم و هنوز نمی‌دونم روی تخته چه جمله‌ای بنویسم🫠

30 minutes Study with me📚☕️

سلام و خوش اومدی به بابالنگ‌دراز 💌 اینجا از روزمرگی‌هام می‌نویسم؛ از نامه‌هایی که برای بابالنگ‌دراز نوشته می‌شن، از بلفی و گربه‌هایی که وارد دنیام شدن، از فیکشن‌ها و دنیاهای خیالی، از کارهای هنری و دست‌سازه‌ها، از کتاب‌ها، انیمه‌های جیبلی و چیزهای پینترستی که دوستشون دارم. این کانال نه آموزشی هست، نه تخصصی، نه بی‌نقص… فقط گوشه‌ای از دنیای منه؛ جایی برای ثبت رؤیاها، خاطره‌ها و چیزهایی که باعث لبخندم می‌شن. خوشحالم که اینجایی.🤍