روجآ

نگاهت میکنم خاموش و خاموشی زبان دارد ...

گاهی زمان چیزی رو درست نمیکنه ، بیشتر ذوقت رو کور میکنه

آنچه غیر قابل تحمل بود ، انسانها بودند نه زندگی ...

بالاخره یه روزی می پذیری و می گذری از همه نبودنها ، نشدنها ، نخواستنها ، رفتنها ، تموم شدنها و ناامید شدنها بدون اینکه دیگه دلیلش برات مهم باشه

بعضی چیز ها اگر گفته نشوند ، قشنگ تر باقی میماند ...

ترجیح می‌دم تنها باشم تا اینکه دورم پر از آدمایی باشه که فقط وانمود می‌کنن براشون مهمم؛

«صبر، هنرِ آرام ماندن در میانِ طوفانِ زمان است.»

می دونم میگذره ... اما من دلم می خواست ، جور دیگه ای بگذره:)

03:03

هیچ کس یک شبه عوض نمی شود ؛ آدم ها مدت ها در سکوت می شکنند ، بعد یک روز فقط تصمیم می گیرند دیگر مثل قبل نباشند .