فالش‌خوان

حالا من این‌وسط یه پادکست هم (تازه) ساخته‌ام که اسمش یاده! :) و انگار که هیچ‌چیز در این جهان اتفاقی نیست!

دقت کرده‌اید که «یاد» و یادها چقدر در زندگی ما پررنگن؟!

تراپیستم یهو دراومد که سه سال پیش که اومدی تراپی خودت رو به یه بچه تشبیه می‌کردی، الان به یه پیر دانا! :) چی تغییر کرده تو این سه سال؟! از پاسخ ماندم! اما یحتمل من! من تغییر کرده‌ام عزیزم. من.

«از شنبه!» من هنوز هم ایده‌هام رو دستی و روی کاغذ می‌نویسم. بعد تازه اگه خواستم منتقل می‌کنم روی سیستم و Word و Excel و فلان! :)

مشکل و تاثیرات کم‌خوابی رو تو طول روز چطور کنترل می‌کنم؟! با چرت‌زدن‌های یک‌ربع یک‌ربع!

«ظهر جمعه»: کومان + ویدیوگیم & Chill

خب، ساعت ۱۰:۰۹ صبح جمعه تدوین قسمت اول پادکست یاد به پایان رسید. ساعت ۱۲ می‌تونید بشنویدش. زمان کل اپیزود حدودا ۲ ساعت شد!

میکروفون‌بازی!

پادکست جدیدم (یاد) رو خیلی دوست دارم. خیلی به‌قول‌معروف «دلی»‍ه. بیشتر تمرکزم رو گذاشته روی بار «حسی» ماجرا. هرچی از تدوین بلدم و تو این سال‌ها یاد گرفته‌ام رو دارم پیاده می‌کنم توی ادیت، تا بار احساسی قصه‌هایی که تعریف می‌کنم، با موسیقی و مصاحبه قوی‌تر بشه و در مخاطب اثر بیشتری بگذاره. باشد که «مقبول طبع مردم صاحب‌نظر شود.»

پادکستیدن!

اتاق‍(کار)‍ی از آن خود!

کاری که سخت متتظر دوباره منظم‌انجام‌دادنش‌ام!

©️ Rene Magritte - The blow to the heart, 1952

“There is always some madness in love. But there is also always some reason in madness.” - Friedrich Nietzsche, Thus Spoke Zarathustra

Absurd Minds Art

الان دیدم شش سال از اون تکنوازی زنده‌ی کیهان کلهر در موزه‌ی آبگینه گذشته و بالای ۲میلیون بازدید هم در یوتوب داشته! برای یک اجرای به اصطلاح سنتی که حدود یک ساعت فقط تکنوازی سه‌تاره، واقعا آمار خوبیه. کاش ادامه‌دار می‌بود!