شب‌های عربی

خدا رحمتش کنه، خیلی پرخرج بود. لپ‌تاپم رو میگم.

#حد_الجسر «۶» منذ اسبوع احيت اصالة حفلا في دمشق بعد غياب طويل ، على الرغم من اختلاف الاراء حولها و لكن انا هنا لست بصدد مدحها ولا نقدها، اريد ان اوضح صورة سوريا التي نشطت في ظل هذا الحفل.

توسطت اصالة ملعب الفيحاء و غنّت. غنّت لعرب الجزيرة و سهل حوران، غنّت لكرد سوريا و ساحلها، غنّت لحلب و للشام، و غنت للسويداء الحزينة المقهورة. علا صوت الفن و الحب و التراث السوري كل النزاعات، و فرح السوريون لدرجة البكاء شاهدين على هذه الحدث الجميل برمزيته. غنت اصالة ل ١٤ محافظة سوريا فرقتهم الحرب و الفقر و السياسة، غنت لكل المدن و الاعراق و اللغات و اللهجات السورية، غنت و ادهشت السوريين انفسهم بتراث مناطق مختلفة كان بعضنا لم يسمع به، غنت لتثبت ان الامل بتشكيل هوية سورية جامعة لاول مرة في التاريخ موجود، فهي تظهر من الرماد حتى لو كان ظهورها بطيئاً يضني قلوبنا، و انه مع اختلافنا يمكن للقلب السوري ان يلم شتاته وينبض من جديد. و بعد اختلافات حول الموقف الديني من الحفل و موقف اصالة الداعم للاسد سابقاً و المعارض بشدة لاحقا بطلوع الثورة، و ما حمله الشارع من صراعات حول هذه الافكار و الحفل سواء على الميديا ام في الواقع، اثبت هذا الحفل شيئاً واحداً، لعله ما اريد ايصاله من فكرة: ان سوريا ليست السلطة الحالية او السابقة، و ليست المعارضة، و ليست السلفية، و ليست وزارة الثقافة، و ليست أصالة، و ليست حتى المحافظات ال14 التي حاولت أن تغنّيها. سوريا هي هذه الأصوات المتناقضة، والمتعبة، والمتصارعة، والمختلفة. المشكلة فقط أنّ هذه الأصوات لم تتعلم بعد كيف تغنّي معاً، لكنها صعدت المسرح كمحاولة اولى للئم الجرح السوري. ان سئلت يوما عن بلدي و اردت قول الحقيقة دون تجميل: نحن شعب محكومون بجغرافيا و تاريخ، لا نشترك بشيء منهما ونختلف على ابسط الاشياء من لغة و عادات و تقاليد و سرديات كثيرة، ولكن هناك حنين قديم في نفس كل سوري، حنين لشيء لم نمتلكه من قبل و لا ادري ان كان هذا ممكناً، حنين لسوريا التي تحتضننا باختلافنا و تمثلنا جميعاً، و ان جمع شملنا في حفل موسيقي، فانا ارى سوريا في الموسيقا. امس غنت سوريا لشعبها.

 ✍ خانم مرام، سوريه هفته پیش، اصالة (خواننده مشهور) پس از غیبتی طولانی، در دمشق کنسرت برگزار کرد. با وجود اختلاف‌نظرها درباره او، قصد ندارم او را بستایم یا نقد کنم. می‌خواهم تصویری از سوریه را روشن کنم که در سایه این کنسرت جان گرفت. اصاله در میان ورزشگاه الفیحاء ایستاد و آواز خواند؛ برای عرب‌های الجزیره و دشت حوران، برای کردهای سوریه و سواحلش، برای حلب و شام، و برای سویدای غمگین و ستمدیده. صدای هنر و عشق و میراث سوری بر همه کشمکش‌ها چیره شد، و سوری‌ها تا حد گریه شاد شدند، در حالی که شاهد این رویداد زیبا و نمادین بودند. اصاله برای ۱۴ استان سوریه خواند؛ استان‌هایی که جنگ و فقر و سیاست از هم پراکنده‌شان کرده. برای همه شهرها و اقوام و زبان‌ها و گویش‌های سوری خواند. خواند و خود سوری‌ها را با میراث مناطق گوناگونی شگفت‌زده کرد، میراثی که برخی از ما هرگز نامش را هم نشنیده بودیم. خواند تا ثابت کند امید به شکل‌گیری هویت فراگیر سوری، برای نخستین بار در تاریخ، امکان وجود یافته؛ هویتی که حتی از میان خاکستر سر برمی‌آورد، هرچند ظهورش کند باشد و قلب‌هایمان را فرسوده کند. و اینکه با همه تفاوت‌مان، قلب سوری می‌تواند پراکندگی‌اش را جمع کند و دوباره بتپد. فارغ از اختلاف‌ها بر سر موضع دینی نسبت به کنسرت، و موضع اصاله که پیش‌تر حامی اسد بود و بعدها با آغاز انقلاب به شدت مخالف شد، و کشمکش‌هایی که این کنسرت در میان مردم پدید آورد (چه در رسانه‌ها و چه در واقعیت) این کنسرت یک چیز را ثابت کرد؛ شاید همان چیزی که می‌خواهم بگویم:

«سوریه» نه دولت کنونی آن است و نه دولت پیشینش، نه اپوزیسیونش است، نه سلفی‌گری‌اش، نه وزارت فرهنگش، و نه اصاله، و نه حتی آن ۱۴ استانی که کوشید برایشان بخواند. سوریه همین صداهای متناقض و خسته و درگیر و متفاوت است.

تنها مشکل این است که این صداها هنوز نیاموخته‌اند چگونه با هم بخوانند. اما به عنوان نخستین تلاش برای التیام زخم سوریه، به صحنه رفتند. اگر روزی از کشورم پرسیدند و خواستی حقیقت را بدون تعارف و آرایش بگویی: ما مردمی هستیم که جغرافیا و تاریخ بر ما فرمان می‌راند؛ و در هیچ‌یک از این دو، خود را شریک دیگری نمی‌دانیم و بر سر ساده‌ترین چیزها (زبان و آداب و رسوم و...) اختلاف داریم.

اما حسرتی کهن در جان هر سوری هست؛ حسرتی برای چیزی که هرگز نداشته‌ایم و نمی‌دانم آیا ممکن خواهد شد یا نه: حسرتی برای سوریه‌ای که با همه تفاوت‌مان در آغوشمان بگیرد و نماینده همه‌مان باشد.

و اگر گرد هم آمدن ما در یک کنسرت موسیقی رخ داده باشد، من سوریه را در موسیقی می‌بینم. هفته پیش سوریه برای مردمش آواز خواند. @arabian_nights_101

پیامی از یکی از مخاطبان سوری چنل به دوستان ایرانی👇

زنان یمن جنوبی طلاهای خود را هدیه می‌کنند برای تأمین مالی جنگ علیه حوثی‌ها. پیروزی و «یمن یکپارچه» آنِ شما باد. متاسفانه جبهه مقابل شما یهود نیست وگرنه می‌توانستید کمپین ایجاد کنید تا چپ‌های اروپا نیز در هزینه جنگ‌ مشارکت کنند و مثل الان در سکوت خبری نجنگید. #يمن #تعز #مأرب @arabian_nights_101

تا مدت نامعلومی فعالیت شب‌های عربی در حداقلی‌ترین میزان خواهد بود و موضوعات سیاسی تاریخی بعداً ادامه خواهند یافت. مشکل خاصی نیست، فقط لپ‌تاپم سوخت. و با گوشی همراه نیز نمی‌شود تحقیق و تولید محتوای جدی کرد. همراه بمانید و چنل را ترک نکنید. فعلاً

این سومین روز است که علیرغم خستگی و درد چشم مشغول مطالعه هستم تا یادداشت «کشتار ژانویه و جهان عرب» را تمام کنم. مطالعه و تحقیقش باید دو روزه تمام می‌شد اما مدام باید وقفه ایجاد کنم تا منطقم سرد شود و احساسی چیزی ننویسم. بسیار سخت است. در یادداشت مهسا و جهان عرب هم گفتم، که بررسی واکنش جهان عرب به وقایع ایران، ابزار و راهی برای فهم خود این کشورهاست. و به اندیشمند ایرانی بینشی می‌دهد که نسبت حال و آینده خود را با این جغرافیای فکری چگونه تنظیم کند.

اگر پوزیشن شغلی مرتبط با زبان عربی سراغ داشتید به آیدی زیر پیام بدید: @IRAJ_SHARIF

کامنت:

امیدوارم فعالیتتون همینطوری پر قدرت ادامه پیدا کنه‌.من بیشتر از موسیقی،مخاطب مطالب سیاسی و تاریخی که مینویسید هستم و چیزهای زیادی اینجا یادگرفتم،واقعا خسته نباشید.

هم چشم باید درگیر باشه هم گوش، وگرنه همین لیریک‌های ساده (برای موزیک) که خیلی هم وقت و انرژی می‌گیرن رو نمیذاشتم. دونستن این که نقشی ولو اندک، توی شبکه آگاهی جمعی دارم، واقعا خوشحالم می‌کنه.❤️

کامنت:

واقعا تو تلگرام چنلی شبیه شما ندیدم. موضوعی که انتخاب کردید خیلی خاصه.

حقیقت خودمم ندیدم. دیدم جاش خالیه، ایجاد کردم. ولی دمتون گرم روحیه میدین 🙏

ابراهیم کیفو نوازنده و خواننده و موسیقی‌پژوه اهل سوریه هست. تمرکزش هم موسیقی فولک و شعبی است. در زمینه احیا و شناساندن موسیقی ریفی/محلی سوریه، از چهره‌های بین المللی حساب می‌شود. تقریبا همه انواع موسیقی فولک را در کارنامه‌اش دارد. با ذائقه من چندان جور نیست، اما برای تکمیل بودن جنس، لازم دانستم معرفی کنم. این ۳تا از بین انبوهی موسیقی به گوشم خوش‌تر آمدند.

«عثمان محمدپرستِ» سوریه رو گمونم‌ پیدا کردم

می‌خوام يه سايت معرفی کنم به علاقه‌مندان جغرافیای موسیقی سوریه. با لپتاپ مراجعه کنین تجربه کاربری بهتری داره. کافیه بزنین روی اسم هر منطقه و چند آهنگ آیکونیک از اون منطقه رو بشنوین. https://www.syriamusicmap.org/ کاش برای ایران هم یه سایت این‌طوری داشتیم. اگر هست و من بی‌خبرم بهم بگین.

جزیره سوری؛ سرزمین گندم و نفت وقتی درباره سوریه صحبت می‌شود گاهی به مناطقی مثل رقه و حسکه گفته می‌شود «جزیره سوری». و همین باعث گیج شدن بعضی‌ها می‌شود. در جغرافیای تاریخی خاورمیانه، به کل مساحت خاکی میان دو رود دجله و فرات، «جزیره» گفته می‌شد. جزیره عربی یا جزیره فراتی، بخش شمالی بین النهرین است که در مرزکشی‌های مدرن میان سه کشور عراق و سوریه و ترکیه تقسیم شده. آنچه امروز «جزیره سوری» نامیده می‌شود، در واقع بخش سوری همین منطقه تاریخی است؛ تقریباً منطبق با استان حسکه و رقه و دیر الزور. اهمیت جزیره سوری فقط در موقعیت جغرافیایی‌اش نیست. این منطقه از متنوع‌ترین بخش‌های سوریه از نظر قومی و دینی بوده است. عرب‌ها و کردها در کنار آشوری‌ها، سریانی‌ها، ارمنی‌ها و ایزدی‌ها در شهرها و روستاهای آن زندگی کرده‌اند. موج‌های مهاجرت و پناهندگی پس از جنگ جهانی اول، به‌خصوص در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، ترکیب جمعیتی منطقه را حتی بیشتر تغییر داد. اما جزیره سوری یک اهمیت دیگر هم داشت/دارد: زمین و منابع. دشت‌های حاصل‌خیز جزیره، یکی از مهم‌ترین مناطق کشاورزی سوریه هستند. این جزیره به «سرزمین نفت و گندم» معروف است. مکانیزه کردن کشاورزی در برنامه‌های توسعه‌ای حافظ اسد نیز عمدتا درباره همین مناطق بود. بعدها نفت نیز اهمیت منطقه را دوچندان کرد. بخش بزرگی از میادین نفتی سوریه در همین محدوده حسکه و دیرالزور قرار دارد. بنا بر آمارهای ۲۰۱۱، منطقه جزیره حدود نیمی از تولید نفت و بیش از نیمی از تولید گندم سوریه را در اختیار داشتند. با این حال، جزیره سوری طی دهه‌های متمادی، موقعیتی حاشیه‌ای و سرکوب‌شده داشت و با فقر شدید، ضعف زیرساخت و بحران معیشتی مواجه بود. گویا فقط وجود داشت تا برای غرب سوریه غذا تولید کند و نفتش را به خزانه دولت بریزد. با این توضیحات معلوم می‌شود که چرا جزیره سوری، یکی از کانون‌های مهم اعتراض و شورش علیه بشار اسد بود. با این حال، جنگ جاری در خاورمیانه و سوز شدن کارت «تنگه هرمز»، علاوه بر نفت و گندم یک امتیاز دیگر نیز به جزیره سوری داده است: موقعیت استراتژیک و ترانزیتی بی‌نظیر در میانه مسیر بندرهای مدیترانه! سوریه یکی از بزرگ‌ترین منتفعان از آشوب فعلی خاورمیانه است. بحران برایش فرصت شده؛ ولی نه از آن فرصت‌ها که مرده و زنده ما را همیشه لرزانده؛ یک فرصت واقعی! #سوریه #الجزيرة_السورية #حسكة #رقة #دير_الزور @arabian_nights_101

در این باره...

💢 نظام ابن سلمان الذي يتباكى حين تُقصف بلاد الحرمين من قبل إيران وأذرعها. هو نفسه الذي يلوث بلاد الحرمين بالموبقات والفواحش والمنكرات. قبل أيام فقط… الرياض تشهد افتتاح أحد أكبر النوادي الليلية التي تنشر الفجور والانحلال!!

عقاید حوثی سرنوشت یمن رو سیاه کرد. حوثی‌ها صراحتا اعلام کرده‌اند که با جمهوری مخالفند؛ چون قدرت باید تا روز قیامت در دست هاشمیان و «ذریه علی و فاطمه» باشد. این پست رو حتما بخونید.