مـیـانِ بـودن

شب که شد، با دردهایت نجنگ… بگذار بیایند، بنشینند کنارت، حرفشان را بزنند. آدم گاهی بیش از آنکه به فراموشی نیاز داشته باشد، به پذیرفتنِ زخمی نیاز دارد که تمامِ روز انکارش کرده است.

روزگارِ غریبی‌ست نازنين؛ مرهمى نيست و زخم‌ها هر روز عميق‌تر مى‌شوند.

شب جایگاه مهمی در زندگی‌اش داشت شب برایش میز مطالعه بود، دستمال اشک‌هایش و از بین برند سانسورهای ذهنی روزانه‌اش و این شب بود که تمام افکار آزار‌دهنده روزانه اجازه هجوم آوردن به ذهنش را داشتند.

گرگینۀ به خواب رفته - هلال آندرا

"مهربان باش؛ زیرا هرکس را می‌بینی در نبردی سخت مشغول مبارزه است."

اما ای کاش میتوانستیم واقعا زندگی کنیم نه اینکه همیشه درگیر التیام زخمهایی باشیم که مقصرش ما نبودیم.