21>>

راستش برات ناراحتم عزیزم، تو میدونی که اگه آدما بیان سمتت برای فرار از تنهاییشونه، برای پر کردن وقتشونه، برای بازی و تفریح و سرگرمیشونه، برای آبنمک و کصکلکشونه، ولی من میدونم که آدما توی خوش‌ترین لحظه‌هاشون، توی پرمشغله‌ترین روزاشون، توی مهمونی، توی سفر، توی جمع دوستاشون، توی سرمست‌ترین حالت حتی وسط دیت دلتنگم میشن. شاید ترسناک‌ترین بخش از وجود من همین باشه که *فراموش نشدنی ام*