تَبار | TABAR🇦🇫

در دلم فریاد بود ، در نگاهم اشك ، در گلویم بغض ، اما بلندتر از همه ، می‌خندیدم🖤

در بازاری که هنوز بوی باروت می‌دهد، می‌توانی لمس کنی تاریخ را، زندگی را، جنگ و عشق را. زیر نور ماه و خورشید، می‌توان رقصید، بی‌هیچ ترس، بی‌هیچ قید، در آغوش وطن، افغانستان، خاک و عشق و خانه‌ی من. @our_afghanistan3🌿🇦🇫

وطن طاقت بیاور اندکی،این سان نمیمانی...

ای وطن سالی میگذرد و سالی دیگر می‌آید و همه‌چیز در تو تاریک تر می‌شود @our_afghanistan3✨🇦🇫

در مزار، می‌نشینم کنار مسجد کبود، دست‌هایم پر از گندم، و پرواز کبوتران، آسمان را با بال‌های سفیدشان نقش می‌زنند. در بامیان، کنار قامتِ شکسته‌ی بودای سنگی، با دریاچه‌های نیلی سخن می‌گویم، از قصه‌ی غم‌انگیزِ آن روز که قامت تاریخ را به غربت شکستند. @our_afghanistan3✨🇦🇫

می‌گوید : دیدارمان کی ؟ می‌گویم : یک سال و یک جنگ دیگر ، می‌گوید : کی پایانِ جنگ است ؟ می‌گویم : وقتِ دیدارِ ما @our_afghanistan3🇦🇫✨

مگر چه خواستم از وطن ؟ جز لقمه‌ای نان و خیالی آسوده چه خواستم جز تکه‌ای آفتاب و بارانی که آهسته ببارد جز پنجره‌‌ای که رو به عشق و آزادی گشوده شود مگر چه خواستم از وطن که از من دریغش کردند ، آه ای میهن مغموم ای وطن از پا افتاده

"تاریخ ما خاک خورد، اما فراموش نشد—بیا باهم زنده‌اش کنیم." #بامیان💔🇦🇫 @afghanistan314

گاه از تو می‌نویسم گاه از وطن گویا مسائل مهم جهان فقط شمائید #مونالیزای_افغان @our_afghanistan3🇦🇫🌱

چال می‌افتد کنار گونه‌ات وقتی تبسم میکنی نامسلمان، شهر را این چاله کافر کرده است...!

گفتند که او عاشقِ گیسوی بلند است؛ موهای من از عصرِ همان‌روز بلند است...!