eleutheromania,
الذهاب إلى القناة على Telegram
226
المشتركون
-124 ساعات
+87 أيام
+930 أيام
أرشيف المشاركات
I don’t want to love in silence. I want to love out loud. I want the world to know who I love.
یکی دو روزه که احساس عجیبی راجب به زندگی دارم،همچیز واسم پوچ دیده میشه درحالی که نیست،مغزم پر از صدا و ایدست،بلد نیستم خالیش کنم،یکچیزی هست که نمیزاره جلو برم،یک حس تو خالی بودن درحالی که ذهنم انقدر پره که شب ها گاهی حتی بزور خوابم میبره،نوشتن رو امتحان کردم ولی کلمات داخل ذهنم جمله نمیشن،خیلی بی معنی دیده میشن و فقط گیج ترم میکنن راجب به زندگی،یک خستگی توی بدنمه که نمیدونم از کجا میاد،تمام تلاشمو میکنم همین کوچیکترین معنایی که توی ذهنم راجب به زندگی دارم هم از بین نره.
روز عجیبی بود واسم،تنهایی همه کارهای خونرو انجام دادم،یکم غذا درست کردم،با دوستم بیرون رفتم،کلی توی پارکینگ و اسانسور گیر کردیم،من توی اتاقم کرم پیدا کردم،در دیر ترین حالت ممکن شام خوردم،فیوز روم پرید،اب گرم نشد،نزدیک بود نودلم بسوزه،زیادی پنیر ریختم،فیلم دیدم،چایی درست کردم،یادم اومد امتحان داشتم،یکم درس خوندم،بقیش فردا،یکم هم با مامان حرف زدم،ناهارم که رفتم با دوستم بیرون،
Let people love whoever their hearts choose.
Whether they are gay, lesbian, straight, or anything in between, their love takes nothing away from your life. Hatred has never built anything beautiful, but love has carried people through lifetimes.
To hate someone for who they love is to hate one of the most human things we are capable of feeling.
Long live every hand held in secret, every stolen glance, every trembling confession, and every soul brave enough to love openly.
Long live love, in all the forms it chooses to exist
