𝐏𝐢𝐍𝐞𝐀𝐩𝐩𝐥𝐄

Day 35: به من آناناس بدهید

‏یکی از نشونه‌های امن بودن اینه که قابل پیشبینی باشی.آدمایی که تو ابهام نگهت میدارن امن نیستن.

من هربار توئه قبلی رو به یاد میارم؛ حس میکنم الان داری باهام شوخی میکنی.

یکی هست جایی که نباشی، تورو فراموش نمیکنه و هی زنگ میزنه ببینه علتِ بی خبری رو و یکی هم حتی نمیپرسه مردی یا زنده ای.

من اونقدر راجبِ تو حساسم که ممکنه با هر لحنی که داری از هم بپاشم یا دوباره عاشقت شم.

من همینطوری سر آنلاین نشدنت روانی شدم، دیگه چرا وقتی آن میشی بازم از من سیری؟!

زود سین زدن به معنی بیکاری نیست ، به این معنیه که من درحال مرگم باشم باز اولویتم تو هستی و می‌خوام بدونی که اولویت من هستی.

‏من آدم نرفتنم ولی اگر رفتم، باور کن آدم برنگشتنم.

باور نمیکرد با بقیه سردم تا اینکه جزوی از بقیه شد.

یکی رو میخوام که وقتی تلگرام آنلاین نیستم، واتساپ پی ام بده ببینه تیک میخوره، سین استوری اینستاشو چک کنه ببینه دیدم یا نه، زنگ بزنه، نامه بفرسته بگه کجایی. اصلا نمیدونم؛ فقط یه جوری باشه که بدونم مهمم براش که دنبالم میگرده، وگرنه همه بلدن وایسن تا انلاین شی و ازت بپرسن کجا بودی؟

من دوام آورده‌ام؛ اما می‌خواستم معنای زندگی‌ام چیزی بیش از دوام آوردن باشد.

بی خوابی انتقام ذهنه، برای تمام افکار و احساساتی که مراقب بودی در طی روز نداشته باشی.

ولی اگه یه روز دیدی دیگه بهت غر نزدم بدون دیگه مثل قبل بهت نگاه نمیکنم.

اینقدر مهم هستی که با یه کلمه از تو بتونم بهم بریزم.

کاش زندگی مثل دیلیت اکانت بود ، با یه کلیک برای همیشه میرفتی