پروانه من؛

انقدِ گُلی چی بوده گِلِت؟

اگر که نتوانم تو را تا ابد ببینم، بدان که همواره تو همراهِ من خواهی بود. از درون و از برون همراه من خواهی بود؛ بر نوک انگشتانم، بر تیغه‌های ذهنم و در میانه ها، در میانه های آنچه که هستم؛ از آنچه که از من باقی خواهد ماند.

عطرت تو زندگیم بزا بمونه.

شاید ازم دور باشی، ولی باور کن هیچکس از تو به من نزدیک تر نیست.

تنها نیستی، منم یهو یادم میاد و گریه ام میگیره.

و اگر روزی از من بپرسند زیباترین اتفاق زندگی‌ات چه بود، احتمالاً چیزی نمی‌گویم؛ فقط به سمتی نگاه می‌کنم که آخرین بار پروانه را آنجا دیده بودم.

که از رد پای آنها، قاصدک روییده است..

زمین گرد چه میخواهد؟ به جز به گرد تو چرخیدن سپس به سوی تو غلتیدن سپس به پای تو افتادن توان این همه در من نیست مرا ببخش اگر ماهی…