یا الان یا هیچوقت .

-نمیدونم میشه گفت دووم اوردن یا نه چون خیلی جاها تسلیم شدم و زدم کنار اما همین چند ماهی که سخت چسبیدم به درس تنها چیزی که باعث میشد ادامه بدم آینده ای بود که بهش محکوم میشدم؛ آرزو ها و تصویر هایی بود که بزرگسالیم رو باهاش تصور میکردم و تک تک لحظه های شیرینی که تو ذهنم ساخته بودم رو باید دفن میکردم و غم‌انگیز تر از اون اتفاقی که باعث شد خیلی از راه ها برام خراب بشه و اینکه دلم میخواست حداقل کاری کنم که دیگه همچین اتفاقی برای کسی نیوفته . -اینکه هیچی آسون به دست نمیاد. پارسال فهمیدم که زندگی جریان داره حتی اگه تو کاری نکنی یجا بشینی هیچی تغییر نمیکنه فهمیدم چی می‌خوام شاید حتی دلیل وجود خودم رو فهمیدم شاید هم اشتباه فکر میکنم اما تمام تلاشم رو میکنم که تو این راه حتی اگه توهم من باشه یه آدم تاثیر گذار باشم امسال هم که یادگرفتم دنیا میدون‌ مبارزه است تو از همون لحظه ای که پا به این دنیا گذاشتی باید برای هر چیزی بجنگی تلاش کنی یا مثل به جنگنجو پیروز میشی با باید بشینی و مرگ روحت رو تماشا کنی

سوال اول شکست و سرخوردگی حسی بود که پارسال تجربش کردم شاید خیلی ساده باشه واسه خودم آخر دنیا بود انگار و تا الان دووم آوردنم برای اینه که هیچوقت کاری رو از وسطش ول نمیکنم نتیجه است که مهمه و تا آخرین لحظه باید براش تلاش کرد تو مسیر کنکور یاد گرفتم هیچ عدالتی وجود نداره و قرار نیست جواب همه تلاشام به راحتی و رو دور عدالت بهم داده بشه انگار باید با چنگ و دندون به دستش بیاری تو مسیر کنکور یاد گرفتم خودم تنهایی هم میتونم از پس خیلی چیزا بربیام میتونم پای حرفام وایسم مهم تر از همه قدرت نه گفتن رو یاد گرفتم به خیلی لذت ها به حواس پرتی ها و ... نه گفتم یاد گرفتم زندگی فقط کنکور نیست این تست ها قرار نیست مارو خوشبخت ترین یا بدبخت ترین کنه و در اخر کنکور آزمونه تو با خودت برای استمرار و پیوستگی و صبر و امیدواری بود تا چهارتا تست که هیچ جایی بدردت نمیخورن درسته دانشگاه مهمه آینده اس ولی همه چیز نیست هیچکسم نیست فقط با دانشگاه تونسته باشه به موفقیت برسه

دووم نیاوردم با تنفر تمام ادامه دادم دلیلش بر میگرده به یه اقای محترمی که میگه قبول میشی اون زورم کرده دلیلش گاهی فرار از غر زدن مامانم بوده دلیلش این بوده نگن بی عرضس برای همین خوندم سوال ۲ من توی مسیر یاد گرفتم ادما زیاد کصشعر میگن فقط باید گوش نکنی فهمیدم استمرار دارم میتونم هر روز حتی اگه زندگی نکنم بتونم ادامه بدم و کار کنم یعنی کاری که داشتم مهم تر از حالم بوده

اولی که تنها بال پرواز و راه دبگه ای جز این ندارم دومی صبور بودن و تلاش کردن دوباره بعد هر شکست

پارسال که قبول نشدم تو فامیل بحث شدید افتاد، هیچوقت ناراحتی مامانمو به خاطر خودم ندیده بودم ته دلش دوست داشت قبول بشم حتی جلوی همه وایستاد و ازم طرفداری کرد خیلی شرایط سختی بود همینجا به خودم قول دادم هرجور شده قبول بشم خنده ی مامانمو ببینم و این شد دلیل ادامه دادنم با تموم شرایط سختی که پیش اومد و ادامه دادم قوی بودن، خیلی زودرنج بودم سرهیچی گریم میگرفت وکافی بود یکی بگه تو اما امسال با تموم اتفاقایی که افتاد و از خودم وهدفم دفاع کردم همه میگن نمیتونی حتی امساال نشه من یه روزی بهش میرسم وقوی تر از همیشه ادامه میدم و اینکه موقع دوازدهم ادای درس خوندن درمیاوردم و همش ویدیو میدیدم و خب لطمه بزرگی بود کیفیت بهتر از کمیته و اینکه تاخودت نخوای هیچکس نمیتونه مانع توبشه

چی بالاتر از اینکه تو شرایط بد کشور فشار روی خانواده هاست باعث خوشحالی و امیدشون باشیم مخصوصا دانش اموزایی که تنها راهشون کنکوره خیلی حساس ترند و به خاطر تلاش هایی که تو این ۱۲سال تحصیلی کردم که فکر نکنم حتی کسی اصلا بتونه درک کنه

1) لبخند مامان 2) تا اخر لحظه دووم اوردن و خب تجربه های زیادی کسب کردم

پارسال که رتبم اومد اول خیلی از خودم بدم میومد رتبم خیلی خوب بود ولی اونچیزی که میخواستم نبود انتخاب که رشته کردم قشنگ تا روز قبل اعلام نتایج مطمئن بودم قبولم (بعد اون موقع میگفتم مگه میشه مردود شم؟ نه بابا رتبت خوبه و اینا) روز اعلام نتایج شد . و من مردود شدم . واقعا از اونجایی که میدونستم من یک جنگجو هستم و مادرم بهم این رو یاد داده که یک جنگجو باشم دو روز بعد دوباره شروع کردم و تا الان دووم اوردم فقط بخاطر اینکه میدونستم ۱. من لیاقتش رو داشتم و میخواستم به مامانم ثابت کنم. ۲. من و شمایی که تلاش کردیم اگر نباشه کی باشه؟ و من توی مسیر کنکور یاد گرفتم محکم باشم واین تنها یک شعار نیست (سبک زندگیمه😭😂) و جدی راضیم از اینکه پشت موندم حتی اگر دوباره اونی که میخوام نشه ( که میدونم میشه) باز هم راضیم از خودم چون کنکور از من یه ادم دیگه ساخت به معنای واقعی یه ادم پررو که وا نمیده و برای هدفش میجنگه همه جوره👍

- خودم، خانواده‌ام، دوست‌‌هام و فرار از شهرم و ساختن زندگی تر و تازه‌م. - پیدا کردن خودم و ارزش‌هام و اولویت قرار دادنش. پیدا کردن آدم‌های واقعیِ زندگیم. روان تیکه پاره شده‌. (البته فکر نکنم فقط مختص کنکور باشه ولی خب.)

_تو جواب اولیش باید بگم علاقم به رشتم و چند شخص مهم زندگیم _و دومی اینکه ، ●یاد گرفتم نظم و دیسیپلین داشتن باعث میشه خیلی از کارا به نحو عالی پیش برن و اینجوری استرسو خیلی کم میکنه و ارامش خیالِ‌ بهتری به ادم میده ●با همه سختیای راه دومم اوردن خیلی سخته ولی وقتی دوربین دیدگاهتو برداری و جای دیگه بزاری همین سختیا برات امید و انگیزه میشن برای پیشرفت کردن و موفق شدن ●برای رسیدن به هدفت بزرگ باید از خیلی چیزایی که دوسشون داری بزنی تا فول انرژی و تمرکزت تو همون هدفت بره و درصد احتمال موفقیتت بره بالا ●حال بدی های روز برات نمیمونن و نتیجس که مهمه و تا ابد تو ذهنت ثبت میشه پس تموم خودتت رو بزار ●ساعت و ثانیه برات صبر نمیکنن تو غصه هاتو بخوری و گریه کنی ،اونا بی تفاوت از کنارت رد میشن و میگذرن ،پس سعی کن ازشون جلو بزنی نه اینکه یه گوشه کز کنی ● اول و اخر این خودتی که باید تا رسیدن به هدفت بدویی ،ادمایی هستن که کمکت میکنن و مسیرو برات کمی اسون میکنن ولی با این حال نباید هیچ وقت شل بگیری که بعدش با مخ می افتی زمین...! ●می ارزه..! رسیدن به خواسته قلبت می ارزه به کشیدن همه ی سختی ها .. و اخرش اون دلخوشی میشه که هر وقت یادش می افتی لبخند میاره رو لبات🫠💖

مهم ترین علت دووم آوردن من تلاش های خودم بود یعنی به یجایی رسیدم که موفق نشم کل تلاشام هدر میره 4 ساله دارم میخونم برگردم از این مسیر هزینش برام بیشتره تا هرچند سال ادامه دادن دلیل بعدی ادامه دادنم مادرمه چون بهش قول دادم که من میتونم چیزی که توی این مسیر یاد گرفتم عشق بود و شاید اگر کنکوری نبودم عاشق نمیشدم

چیزی که باعث شد شروع کنم و دووم بیارم این بود ک فهمیدم خودم باید یه کاری برا خودم بکنم خودم و هیچکس قرار نیس بیاد زندگی‌من رو نجات بده ، دووم آوردم چون چاره ای جز این نداشتم ،چون اگه وا میدادم همه اون سختی هایی ک کشیدم باد هوا میشدن و خب دلیل بعدی جبران زحمات خانواده اس.. چیزی ک کنکور به من داد حس می‌کنم کنکور باعث شد من بزرگ شم در واقع دید من رو به زندگی عوض کرد چون حس می‌کنم آدم تو دل درد و سختیه ک اتفاقا با واقعیت های زندگی روبرو میشه و معنی واقعی زندگی رو میفهمه باعث شد یاد بگیرم ک برای چیزی ک عاشقشی باید بجنگی ، بهم نظم داد اراده ام رو تقویت کرد ک این اراده و دیسیپلین تو همه ابعاد زندگی بدردم میخوره

مهم ترین علت دووم آوردن من تلاش های خودم بود یعنی به یجایی رسیدم که موفق نشم کل تلاشام هدر میره 4 ساله دارم میخونم برگردم از این مسیر هزینش برام بیشتره تا هرچند سال ادامه دادن دلیل بعدی ادامه دادنم مادرمه چون بهش قول دادم که من میتونم چیزی که توی این مسیر یاد گرفتم عشق بود و شاید اگر کنکوری نبودم عاشق نمیشدم

نمیدونم واقعا شاید هدفم دیگه فقط صرفا یک هدف نبود؛ نیاز بود، چاره بود، مرگ و زندگیم بود به هیچی جز چیزی که میخواستم فکر نمیکردم دوام اوردن بخشی از من شده نه اینکه بخوام، نه اصلا چون مجبور بودم و هستم چون اگه من به خودم سخت نمیگرفتم دنیا بهم سخت میگرفت چون هیچ وقت مدال بازنده بودن و جا زدن به ادم نمیدن:)

خوشحالیش، و شوق رسیدن، اینکه من عرضه رسیدن رو به خودم ثابت کنم که از پسش بر میام:) به خاطر شوق سبز شدن کارنامه ی کنکور ... و حسرت نخوردنش. یادگرفتم پیوستگی و تلاش جواب میده، و بی‌نتیجه‌نیست. و بیشترِ بیشتر وقتا، همین کتاب‌ومداد‌ای رسیدن به هدفه که حالتو بهترمیکنه. و ما می‌رسیم!🌱

اولی-مامانم و بابابزرگم) و میتونه تاحدودی زندگی خودمو تغیربده دومی-استمرار حتی تو روزای بد حتی وقتی داری گریه میکنی حتی وقتی عزیزترین ادم زندگی‌تو خاکش کردی اگه کنکوری نبودم هیچوقت فکرشو هم نمی‌کردم روز خاکسپاری عزیزترینم مجبورشم برم کلاس و درس بخونم

من کنکورم دو سال پیش تموم شد ولی چیزی که باعث شد تا اخرش برم اول باوری بود که به خودم داشتم یعنی میدونستم شاید روی برگه به عنوان ادمی که خیلی دیر شروع کرده شانسی ندارم اما ته دلم به خودم امید داشتم ازون مهم تر این بود که میدونستم تنها چیزی که میتونه مامانم رو خوشحال کنه همین قبولی منه و کنکور بهم یاد داد تو حالت عادی “درست” تلاش کردن بدون نتیجه نمیمونه و البته فارغ از نتیجه ، اینکه ته مسیر بتونی بگی من همه خودمو گذاشتم خیلی ارزشمنده (شاید شعاری باشه ولی من واقعا اینو زندگی کردم)😎

اگه تو خونتون جنگ دعوا زیاده ناراحت بشید اما ادامه دار نباشه براتون(این بیشتر نصیحت بود دلم میخواست از جانب خودم به بقیه بگم بقران تمام عاملی که باعث شد من بمونم پشت کنکور خانواده بود و دردسراش) من از مسیر کنکور یاد گرفتم که ادما میتون داغونت کنن و ذهنتو درگیر کنن چنان بهت استرس بدن که تا دو ماه به خودت نیای حتی اگه خانوادت باشن حتی اگه مامان بابات باشن و در نهایت از تو بابت نتیجه طلبکار باشن و منتظر توضیح که تو چرا نتونستی

https://t.me/now_orneverw/4764 چیزی که باعث شد ادامه بدم برای من رویام بود هدفی که باعث میشه حتی تصورش گریم در بیاره و از ذوق اشک بریزم چیزی نیست که بشه بیخیالش شد و ازش گذشت برای من بحث فقط دانشگاه رفتن نیست آرزویی که من باهاش زندگی کردم و بخشی از هویتم شده سوال دومم احتمالا دووم آوردن این خودش بزرگترین و بهترین تجربه کنکور امسال بود اینکه مهم نیست دنیا چی جلوت میزاره باید ازش بگذری و ادامه بدی دنیا قرار نیست نازنازیت کنه باید مسئولیت انتخاب و تصمیماتت بپذیری و این بنظرم از یه جایی به بعد شخصیتت میشه که تو اون همه چیزو پشت سر گذاشتی چی میتونه مانعت بشه تو جایی دووم آوردی که بقیه با فکرشم حالشون بد میشه گریه کن و ادامه بده خسته باش به حد مرگ و ادامه بده کنکور امسال به من شخصیتی داد که هیچ وقت باختن و قبول نکنم تا جایی بجنگم که حتی خودمم بعدا فکر کنم چقد دیوونه بودما دمم گرم

سلام به همگی امیدوارم فردا بترکونیم چون لایقشیم و کلی تلاش کردیم 🫶 من پشت کنکوری بودم و شبی که کارنامه اولیه تیر اومد و دیدم اصلا اون چیزی که میخوام نیست ، به قدری حالم بد شد که دقیقا روز اعلام رتبه ها رفتم کتاب خریدم و ۷ شهریور شروع کردم :) من ادامه دادم چون باید اول به خودم و بعد به همه اونایی که منتظر زمین خوردنم بودن ثابت میکردم اگه تا تهش ادامه بدم میتونم شرایط رو بهتر کنم ... هر چند الان دم دمای آخر منم دست و دلم میلرزه اما ما هممون خدایی داریم که ادامه دادنمون رو دیده پس بی‌جواب نمیزاره 🌱 اگه پشت نمیموندم هیچوقت به معنای زندگی پی نمی‌بردم باید ادامه بدی تو هر حال و شرایطی و این بخشی از بزرگسالیه :) بمونه به یادگار از N.A ☁️