Hêvî

چه خوب بود اگر همه‌چیز را می‌شد نوشت... یک احساساتی هست، یک چیزهایی هست که نمی‌شود به دیگری فهماند، نمی‌شود گفت، آدم را مسخره می‌کنند. هر کسی مطابق افکار خودش دیگری را قضاوت می‌کند صادق هدایت📚 #صادق

هیچ‌وقت نگاهم به ظاهر نبود؛ خانه‌ها، آدم‌ها، مردم... همیشه می‌دانستم پشتِ هر تصویر، دروغی پنهان نفس می‌کشد.

چه نگاه‌هایی در تصویر می‌بینی، پر از عشق و اطمینان؛ پشتِ هر تصویر، چیزی هست که دیده نمی‌شود.

این روحِ وحشی، برای رام‌شدن به قفس نیاز ندارد؛ به هنر نیاز دارد، به موسیقی‌ای که بتواند ناگفته‌هایش را به صدا تبدیل کند. 🎧🖤

وطن، گوشه‌گوشه‌ات موسیقی‌ست ترانه‌ای که با خاک پاکت نفس می‌کشم، و لالاییِ بندری‌ات در عمیق‌ترین جای روح من جاری‌ست. بژی وطن، بژی این خاکِ

در این جهانِ آلوده به هیاهو، دنبال روحی می‌گردم که هنوز بوی حقیقت بدهد؛ شاید تمام هنرِ انسان بودن، پیدا کردنِ نوری‌ست

در آرامشی عمیق فرو رفته‌ام؛ از آدم‌ها فاصله گرفته‌ام و هر روز، کمی بیشتر به خودم نزدیک می‌شوم. فهمیده‌ام انسان بودن، گاهی یعنی پذیرفتنِ رنج، بی‌آنکه دیگر اسیرش شوی. درد هنوز هست؛ فقط دیگر صدایش را نمی‌شنوم.

آهنگ‌های کوردی حتی اگر واژه‌هایش را نفهمی، باز هم چیزی را درونت بیدار می‌کند؛ گاهی موسیقی پیش از آن‌که معنا شود، احساس می‌شود؛ ریتمی آرام که فلسفه‌اش را به جان می‌سپارد. 🖤🎶

شاید دوباره خوندن همون کتاب، پایانش رو عوض نکنه؛ اما اگه هردو نویسنده رشد کرده باشن، همیشه میتونن یه فصل جدید بنویسن.

#سنندج #کامیاران #هورامان

ما از دیار کوردستانیم؛ جایی که رقصِ دختران، روایتِ آزادی‌ست و برادران، نه دیوارِ محدودیت، که دایره‌ای از مهر و پاسبانی بر گردِ این آزادی‌اند.

#سنندج #کامیاران #مریوان

در میانِ نیزه‌هایی که هر کدام فهمیدم گاهی راهِ نجات، از دلِ همان زخمی می‌گذرد که قرار بود ما را از پا بیندازد.