The last rain

‏از دور قوی و بی‌ نیاز بود اما از نزدیک، صرفاً بی‌ پناه و مجبور...

یه کم توی اکسپلور می‌چرخی، بعد گوشی رو می‌ذاری کنار و یهو از زندگی خودت دلت می‌گیره. انگار همه دارن خوش می‌گذرونن و تو هنوز درگیر اینی که فردا رو چطوری جمع کنی. خیلی‌هامون همینیم. ذهنمون پر از فکرِ کار و پول و آینده‌ست. انقدر می‌خونیم و می‌پرسیم که آخرش گیج‌تر می‌شیم؛ هر تصمیمی هم می‌گیریم، یه «نکنه اشتباه کردم» ته دلمون می‌مونه. آینده هم انقدر نامعلومه که گاهی فقط می‌خوایم امروز یه‌جوری بگذره. با خودت یه کم مهربون‌تر باش. تو از زندگی اون آدما فقط چند ثانیه خوشی دیدی؛ ولی از خودت، همهٔ شبایی رو که با فکر و خیال صبح کردی. خلاصه که با چند ثانیه از خوشیِ بقیه، دربارهٔ کل زندگی خودت حکم صادر نکن…

**بەڵام من هەمیشە هەموو ئەو کەسانەی کە ڕۆژێک لە ژیانمدا بوون و ئێستا چیتر لێرە نین، لە شوێنێک لە قوڵایی دڵمدا هەڵمگرتوون. لەبیرکردنەوەی کەسەکان هەرگیز کاری من نەبووە؛ تەنانەت کاتێک ماوەیەکی زۆر بەسەرماندا تێپەڕیوە، تەنانەت کاتێک چیتر هیچ هەواڵێکم لێیان نییە. بۆ هەندێکیان هێشتا جار جار دڵم تنگ دەبێت... بۆ قسەکانیان، بۆ ئەو ڕۆژانەی پێکەوە بووین، بۆ ئەو وەشانەی خۆم کە لەو ڕۆژانەدا بوو. بەڵام نەخێر... هەر جارێک پێویستە بە خۆم بێنمەوە یادم کە هیچ شتێک بۆ هەمیشە نامێنێتەوە؛ نە ڕۆژەکان، نە بیرەوەرییەکان، نە مرۆڤەکان. هەندێک کەس تەنها دێن، پارچەیەک لە خۆیان لە دڵتدا جێدەهێڵن و پاشان، بێدەنگ لە ژیانت دەڕۆن. و شاید گەورەبوون هەر ئەوە بێت؛ فێربیت دڵت بۆ هەندێک کەس تنگ بێت، بەبێ ئەوەی بیەوێت دووبارە بیانگەڕێنیتەوە.**

زندگی همینه قرار یروز بری میخندی همیشه (:

.

‏به موقع بودن مهمه به موقع شنیده شدن به موقع اومدن به موقع حرف زدن همین‌به‌موقع نبودنا، ذوق آدمو کور میکنه.

چگونه این چنین در زندگیت ریدی؟

بعضی وقتا نمیدونم چیکار کنم، دراز می‌کشم خیره میشم به سقف، یکم گریه می‌کنم بعدش میخوابم.

چسب یک دو سه م خوارد معدم داغانه😅

جیگررر شدههه

واوووووو

لسر درس هستاوممم نقاشی اکیشموههه لسر دیواررر☺️👍