euzahra...

از سرما هیچ جوره خوشم نمیاد...

یه روزی، همین شب‌ بیداری‌ها و تنهاییات جواب میدن... و می‌ فهمی هیچ‌ کدوم از روزایی که با خودت گذروندی، بیهوده نبوده:)

اگر قسمتم شد که هیچ اما اگر نشد... بر سنگ قبرم بنویسید او در پی شهادت بود اما لایق نبود یاعلی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ﴿١﴾ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ ﴿٢﴾ إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ ﴿٣﴾

روز دهم

با همه شوخی با منی که هنوزم وقتی یکی از عزیزام ناراحته، خودم بیشتر از اون غصه میخورم هم شوخی؟

حقیقت این است که دنیا با هیچ کس شبیه ظرفیتش برخورد نمی کند. دنیا در حالِ گذر است و این ما هستیم که باید با هر تجربه و با هر رابطه، سن درونی مان و ظرفیت هایمان را بیشتر کنیم. _تکه هایی از یک کل منسجم

ما قرار است به اندازهٔ رشدمان اتفاق ها را تحلیل کنیم و تصمیم بگیریم. پس نمی توانیم با تجربه و رشدِ امروزمان، خودمان را در گذشته مان سرزنش کنیم. _تکه هایی از یک کل منسجم

ترسیدن هیچ گاه نقطه ضعف نبوده است بلکه یه احساس اصیل و بیدارکننده است که وقتی در بدن حس می شود، ذهن را روشن تر و تصمیم هایمان را شفاف تر می کند. _تکه هایی از یک کل منسجم

برای زنده نگه داشتن صمیمیت از جزئیات روزتان حرف بزنید، از همین حرف های معمولی هر روز. اجازه بدهید مکالمه از یک سلام واحوال پرسی فراتر برود. _تکه هایی از یک کل منسجم

گاهی همین حرف های نگفته اند که رابطه را تمام می کند. همین جواب ندادن های ساده. همین ندیدن های ساده و همین خبر نگرفتن های گاه و بی گاه. _تکه هایی از یک کل منسجم

اگر بیشتر از اینکه به خودمان عشق بورزیم، به دیگران عشق بورزیم، روزی غمگین و آشفته خواهیم شد. _تکه هایی از یک کل منسجم

روزی که ارزشِ آدم درونی مان را ببینیم، درگیر راضی به آدم های درگیرِ رفتن نمی شویم، به آدم های نصفه و نیمه در رابطه. _تکه هایی از یک کل منسجم

به هر چیزی که آسیبی کنی آن چیز جان گیرد چنان گردد از عشقش بخیزد صد پریشان

هیاهوی کرکس‌ ها از هر گوشه بلند است... اما حواست باشد، گاهی با یک حرکت اضافه، خودت طعمه‌ ی همان هیاهو میشوی!

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ﴿١﴾ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ ﴿٢﴾ إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ ﴿٣﴾

روز نهم

از اینکه بعضی روزها نمیتونم قوی بودن خودم رو نشون بدم، اذیت میشم. از اینکه انگار حق ندارم ناراحت باشم، مبادا کسی متوجه بشه و بخواد دلیلش رو بدونه. از اینکه مدام گوشه‌ گیرتر میشم و حتی خودم رو در تنهایی‌ هام نمیشناسم. گاهی حتی یادم نمیاد قبلا چطور شاد بودم و چطور از ساده‌ ترین چیزها لذت میبردم. باز هم هیچ‌ چیز اونطور که باید پیش نمیره و هزاران فکر، بی‌ وقفه توی سرم میچرخن. خسته‌ ام از این همه فکر و از تظاهر به اینکه همه‌ چیز عادیه. میان هیاهوی غلغله‌ کنان مردم وای بر حال دیوانگان...

مهر ورزیدن و تلاش کردن در رابطه های سالم مرز دارد و هیچ مهر و ورزیدنِ زیادی، نتوانسته رابطه ها را نجات دهد. _تکه هایی از یک کل منسجم

کاش میتونه یکی از غمگین ترین کلمه های بشریت باشه... کاش بودی،کاش نمیذاشتم بری،کاش بغلت میکردم، کاش میدونستم آخرین باریه که بغلت میکنم:)