ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

euzahra...

euzahra...

الذهاب إلى القناة على Telegram

اینجا کمی از زندگیست، آن‌طور که من می‌بینمش، می‌خوانمش و دوستش دارم...) @euzhrabot

إظهار المزيد
لم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
371
المشتركون
+524 ساعات
-67 أيام
+9630 أيام
أرشيف المشاركات
به خانواده گفتم دبیری نیازهای ویژه میخوام

خیلی بده این لب مرزی:)

همش لب مرزیم

هر یه کارنامه سهمیه پنج درصدی میبینم باخودم میگم یه پنج درصدی داشتما قبولی تضمینی داشتم

یکی از علت هایی که باعث بدتر ضعیف شدن چشمامه استفاده نکردن از چراغه و نور لپتاپ داغانش میکند…:)
یکی از علت هایی که باعث بدتر ضعیف شدن چشمامه استفاده نکردن از چراغه و نور لپتاپ داغانش میکند…:)

+4
اپیزود،_شماره_بیست_بلوع_عاطفی_و_نشانه_های_آن.mp316.76 MB

اینقدر میخوابم، زخم بستر گرفتم

دل به دل راه ندارد که اگر داشت، دلت لحظه ای یادِ من و این همه دلتنگی بود! -صابر

4_5796420637853487652.mp34.42 MB

گویند صبر کن که تو را صبر دهد آری دهد، ولیک به خون جگر دهد ما عمر خویش را به صبوری گذاشتیم عمری دگر بباید تا صبر بر دهد

مرا خیال تو هر شب دهد امید وصال خوشا پیام وصال تو در زبان خیال! میان بیم و امید اندرم که هست مرا به روز بیم فراق و به شب امید وصال تو را گرامی چون دیده داشتم همه روز کنار من وطن خویش داشتی همه سال

چو آفتاب و مَه است آن نگار سیمین بر گر آفتاب گُل و ماه سنبل آرد بر نهفته در گُل و سنبل شکفته عارض او مَه است در زره و آتاب در چنبر شکوفه را شکن زلف او شده است حجاب شتاره را گره جعد او شده است سپر به زیر هر گرهی توده توده از سنبل به زیر هر شکستنی حلقه حقله از عنبر

نه بر خلاص حبس ز بختم عنایی نه در صلاح کار ز چرخم هدایتی از حبس من به هر شهر اکنون مصیبتی ست وز حال من به هر جا امنون روایتی تا کی خورم به تلخی، تا کی کشم به رنج از دوست طعنه و ز دشمن شکایتی

ز بد اصل چشم بهی داشتن بود خاک بر دیده انباشتن

اگر بیگانه شوی با تو دل یگانه کنیم ز مهر و دوستی دیگران کرانه کنیم

شاه را مانَد که اندر صدره ی دیبا بوَد هر که اندر صدره ی دیبا بود، زیبا بود عاشقان را دل به دام عنبرین کرده است صید صید دل باید چو دان از عنبر سارا بود هست دریای ملاحت روی او، از بهر آنک عنبر و مرجان لؤلؤ هر سه در دریا بود گر به حکم طبغ، یغما رسم باشد تُرک را آن صنم تُرک است و دل در دست او یغما بود

حذر کن ز دود درون های ریش که ری درون عاقبت سَر کَند به هم بر مکن تا توانی دلی که آهی جهانی به هم بر کند

ای بر سر خَلق سایه ی عدل خدای! بخشودنی ام بر من مسکین بخشای

قحط وفاست در بنه ی آخرالزمان های ای حکیم! پرده ی عزلت بساز هان تو غافل و سپهر کشنده رقیب تو فرزانه خفته و سگ دیوانه پاسبان

اندیشه به رفتن سمندت ماند آتش به سنان دیو بندت ماند خورشید به همت بلندت ماند پیچیدن افعی به کمندت ماند