euzahra...

چه گونه او را به من ترجیح داد؟ چه طور توانست؟ در خانهٔ من،در رختخواب من. در کنار اتاق من. چه قدر جسور. چه قدر بی پروا. چه قدر خوارم می کند… _بامداد خمار

اندکی از احوالات خوش ما…

تابستونا که ما نیازی به پنکه وکولر نداریم، خودِ آسمون کولر طبیعیمونه! طبیعتا مصرف برقمون کمتره تا مناطق گرمتری که برای خنک شدن به برق بیشتری نیاز دارن. اما حالا که هوای خیلی از اون مناطق معتدل تر شده، اینجا داره به سمت یخبندون میره و فشار گاز هم اونقدر نیست که خونه رو گرم کنه. ما هم نیازمند گازیم دیگه :)

خیال می کنید نمی شنیدم که چطور زیر گوشش ورد می خواندید؟ حالا که کار به این جا کشید،خیالتان راحت شد؟ همه ی این بساط زیر سر شماست. _بامداد خمار

بس است دیگر،برو. نعره نکش. خودت را بیشتر از این از چشمم نینداز. _بامداد خمار

اینقدر پول آقاجانت را به رخ من نکش. من همینم که هستم. بهتر از این هم نمی شوم. زن گرفته ام،شوهر که نکرده ام! می خواهی بخواه،نمی خواهی نخواه. _بامداد خمار

من همینم که هستم،مگر از اول مرا ندیدی! من که دنبالت نیامده بودم،آمده بودم؟آمدی. دیدی. پسندیدی. _بامداد خمار

خدا لعنت کند هر چه فامیل است. رحمت به صد‌ پشت غریبه. _بامداد خمار

راست گفته اند که بدهکار را رو بدهی طلبکار می شود. _بامداد خمار

من که نمی فهمم چه کرده ام! چه ثوابی به درگاه خداوند کرده ام که تو را به من پاداش داد. هنوز هم گیج هستم. انگار خواب می بینم. می ترسم که بیدار شوم. آخر چه شد که تو از آسمان به دامان من افتادی؟ _بامداد خمار

هر‌‌ شب دست هایم به آسمان دراز بود.به درگاه خدا التماس می‌کردم. التماس می کردم خدایا او را به من بده. اون را به من برسان! _بامداد خمار

حالا دیگر بوی چوب نمی داد ولی زلف هایش همچنان پریشان بود و چشمانش همان چشمانی بود که چنان برقی از آنها ساطع میشد که وجود مرا تسخیر میکرد. _بامداد خمار

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ﴿١﴾ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ ﴿٢﴾ إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ ﴿٣﴾

روز چهارم

آدمیزاد عجیب است... گاهی تمام چیزی که برای ادامه دادن لازم دارد، نه یک اتفاق بزرگ، نه یک معجزه‌ی عجیب، بلکه یک دلگرمی کوچک است! چیزی که یادش بیاورد هنوز هم می‌شود از نو شروع کرد، هنوز هم چیزهای قشنگی در راه‌ اند و هنوز هم برای تمام شدن قصه، خیلی زود است.

قرارشون هر روز این ساعته:)

ترشی انداختنمو برای یه سال دیگه تمدید کردم…)))

دو ماهی میشه که توی مسیر حفظ قرآنم، مسیری که از چند آیه شروع شد و کم‌کم رسید به حفظ روزی یک صفحه و حالا پایان جزء اول. اوایل فکر می‌کردم خیلی سخته، اما یه چیز قشنگ یاد گرفتم، حتی وسط حال بدی‌ها و گره‌هایی که توی زندگی میافتن، وقتی به چیزی پایبند میشی، دیگه به‌ راحتی نمی‌تونی ازش بگذری. آره، روزهایی هم بوده که نتونستم سر وقت حفظ کنم، اما شده تا صبح خوابم نبرده تا بالاخره حفظش کردم و بعد با خیال راحت خوابیدم. حس شیرینیه و امیدوارم این مسیر برام بی‌وقفه ادامه پیدا کنه. حالا دیگه وقتشه کم‌کم مرورها رو بیشتر کنم و برای آزمون عمومی حفظ قرآن اقدام کنم...

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ﴿١﴾ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ ﴿٢﴾ إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ ﴿٣﴾

روز سوم

شبانگاه و محفوظات…