. شعر .

ز هوشیاران عالم هرکه را دیدم غمی دارد دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد

رخ نمودی و دلم بردی و شیدا کردی سنگ با شيشه نکرد این که تو با ما کردی

💔✨

دیگران درحد ممنون و سپاس و مرسی‌اند تو ولی دورت بگردم من فدایت جانمی

حق نداری به کسی دل بدهی الا من پیشِ روی تو دو راه است فقط من یا من عاشقم دست خودم نیست بهم می‌ریزم که تو هم با دگری خوب شوی هم با من..🫠

غمگین‌تر از آنم که مرا شاد کند کس بی‌کس‌تر از آنم که مرا یاد کند کس

قرن ها بعد اگر قبر مرا نبش کند، کفنی نیست، تنی نیست،ولی بوی تو هست.

در دلم بیشتر از حجمِ جهان غم دارم .. باز هم شب شد و آغوشِ تورا کم دارم

چه گرم دوست می دارم نوازش نگاهش را🌚

بلای جان من ای اعتبار عشق سلام!✨

00:00 🌚✨

محرم به دلت بودم و محروم ز دیدار یک "واو" میان من و تو فاصله انداخت

شَرفِ ذات به تقلید نگردد حاصل گاو و خر را نکند خوردن گندم آدم

ای ز جان شیرین‌تر و زیباتر از حور و پری من چه گویم جانِ من از هر چه گویم بهتری🫀

روح من با تو سفر کرد و به تن بازنگشت منم و معجزه‌یِ بی تو نفس داشتنم(:

دست در دست رقیبان همه جا دیده شدی دست مالی جهانی و پلاسیده شدی هر شغالی نظرت داشت شکارش شده‌ای هر الاغی نگهت کرد سوارش شده‌ای مثل یک باد به هرکوی گذر چرخیدی مثل آیینه به هر منظره ای تابیدی پای هرجام‌نشستی و تناول کردی هر کجا میل دلت بود چپاول کردی ساده از عشق گذشتی و شدی مستِ هوس از بلندای رهایی تو رسیدی به قفس قدر احساس ندانستی و دورم کردی ذوق من بودی یک مرتبه کورم کردی

تو کیستی که من این گونه بی‌ تو بی‌تابم؟ شب از هجوم خیالت نمی‌برد خوابم

روزی که دلت پیشِ دلم بود گِرو دستانِ مرا سخت فشردی که نرو روزی که دلت به دیگری مایل شد کفشان مرا جفت نمودی چه برو...

قلبم از سردیِ احساس تو راحت فهمید دلِ بی رحم تو جای دگر گرم شده