Ruby

برم باهاش زر بزنم

باید یه بات بزنم

استغفرلله

درد میکنه تخم چپم

من مرد تنهای شبم

تنها مانده ام

تنهایی

هعی

هرکی ریکت نده کونیه

آدم یک بار، دو بار، ده‌ بار منتظر میمونه، بعدش دیگه شوقش، احترامش، دلش میمیره.

نه دوست داشتنُ بلد بودی، نه خداحافظی کردن، نه حتی معذرت خواهی کردنم بلد نبودی ارزش اشکام که نه، ارزشِ هیچیو نداشتی.

این بار دیگه نه قاصدک فوت کردم نه وقتی ماه کامل دیدم آرزو کردم نه راجبش با کسی حرف زدم. گفتم به جهنم و رها کردم.

من safeترین، مهربون‌ترین و دلسوزترین آدمی بودم که میتونستی تو زندگیت داشته باشی و از دستش دادی، تو بد باختی.

‏این داستان از چشم افتادنِ آدم‌ها هم واقعا ترسناکه، چیکار کردی با اون همه علاقه‌ای که بهت داشتم؟

گیریم دیگه حرف نزدیم، تکلیف اون ریلزایی که سیو کرده بودم برات بفرستم چی میشه؟

من ازون دسته ادمام که وقتی دلم میشکنه به جای اینکه برم مثل ادم به طرف بگم که فلان کارت زشت بوده و من از دستت ناراحتم سكوت میکنمو تو خودم میریزم بعد هی بهش فکر میکنم و هزار بار حرفو اتفاقی که ناراحتم کرده رو مرور میکنم بعد هی براش دلیل میارم تو ذهنم یارو رو محاکمه میکنم ولی هیچی به روش نمیارم انقدر اینکارو میکنمو زجر میکشمو با خودم کلنجار میرم که دیگه کم کم ازون ادم فاصله میگیرم دیگه دلم نمیخواد باهاش تایم بزارم دیگه دلم نمیخواد ببینمش در حالی که تو تموم این مدت احتمالا حتى طرف نمیدونه من از دستش ناراحتم.