هِیـوا

در نهایت در جستجوی تکیه گاهی به خویش می رسی زندگی دوباره و دوباره و دوباره تورا در مقابل خودت قرار می دهد….🍀

الان از شدت عصبی بودن و تپش قلب بالا احساس میکنم قلبم از قفیه سینه میزنه بیرون

نمی‌دونم قراره چی بشه، فقط می‌دونم غصه خوردن هیچی رو درست نمی‌کنه.

اصلیه تویی که دیر به دیر می‌بینمت ولی رفاقت بینمون هیچوقت تغییر نمی‌کنه.

برایِ پاتریک 💕

لازم نیست هر آدمی نقطه امن تو باشه .

بزرگ‌ترین درد سوگواری، شاید اینه که دنیا به حرکتش ادامه می‌ده، در حالی که تو دلت می‌خواد زمان همون‌جا متوقف بشه.

تو پناه دلی هستی که زندگی خسته‌اش کرده...