هِیـوا

من ادم برگشت به صمیمت های از دست رفته نیستم ! باشد که دیگر روی نحستان را نبینم .

صبح بخیر گفتن‌ات مثل خاکِ نم خورده شوقِ نفس کشیدن می‌دهد!🫶🏻🍂

-هیوا

شب از خوابیدن فراریم، صبح از بیدار شدن.

دقیقا بدترین زخم‌هارو کسایی میزنن که میگفتن بهت زخم نمی‌زنیم...

یهو به خودم میام، میبینم خیره شدم به دیوار و دارم لبمو میکَنَم

انگار تو هوا غم پاشیدن.

دوام آوردن، گاهی پذیرفتن نیست؛ ناچار بودن است.

چسبید 💫

از ترس‌هات فرار نکن. اتفاقا خیلی واضح و شفاف بیار جلو چشمت و با قدرت بهشون لبخند بزن. لبخند زدن تو به ترس‌هات، قدرت‌شون رو کم‌تر می‌کنه. و برعکس، فرار کردن تو ازشون، اونا رو قدرتمندتر می‌کنه.

بعد از سه روز سرما خوردگی و درد امروز تازهههه لرز گرفتم 🥺

شاید باورتون نشه ولی ‏صمیمی ترین آدمای زندگیتونم ‏پشت سرتون حرف میزنن.

آن قدر دلتنگ‌ام که حتی اگر صدایت را بشنوم، همان را بغل می‌کنم.