quiet blooms«just me?»

only سامانه بارشی can fix me

حالا می‌تونم بگم دوست‌داشتن خودت چه حسی داره. وقتی توی قاب عکس خالی رو نگاه می‌کنی، بلاخره می‌تونی انعکاست رو ببینی. توی تنهایی چای می‌خوری، می‌تونی با آرامش به صدای فکر‌هات گوش بدی و به طرز غیرمنتظره‌ای باهم به یک نتیجه‌ای برسین. توی موقعیت‌ها دشوار و ترسناک، می‌دونی که تنها نیستی؛ یک نفر منتظرته و بی‌هیچ چون‌وچرایی کمکت می‌کنه. ارزش هیچ چیزی بیشتر از حسی که به خودت داری نیست و آدم‌ها، تبدیل می‌شن آدمک‌هایی که نقشه‌ی زندگیت رو پر کردن و می‌تونی رنگی‌ترین‌هاشون رو توی منطقه‌ی امنت راه بدی؛ بدون اینکه نگران شکستن دیواره‌هاش باشی.

عاشق هوای امروز بودم:)

Today 😭🌧

تاابد هوای بارونی›››››

«با من از اندوهت بگو؛ رنگ موردعلاقه‌ات را هرکسی می‌تواند بداند...» لاادری

.. پاییز، قصه‌ی رها شدنه فصلی که برگ‌ها از شاخه جدا می‌شن، اما هنوز با باد می‌رقصن. انگار دنیا یاد گرفته چطور خداحافظی کنه، بی‌آن‌که غمگین باشه… همه چیز در سکوتی طلایی فرو می‌ره، و زندگی با صدای خش‌خش برگ‌ها ادامه پیدا می‌کنه 🍁✨

پاییز یعنی سکوت، باد، و دلتنگی که بوی قهوه میده ☕️

اگر من و دوست دارید لطفا برام کتاب بگیرید🦥

دلم قرصِ آدم‌هایی‌ست که دوستت دارند، نه با کلمه، با رفتارشان. نه در حرف‌های قشنگ، در سکوتِ آرامشان. آدم‌هایی که بلد نیستند «دوستت دارم» را فریاد بزنند، اما با یک لیوان چای گرم، با یک «رسیدی؟»، با یک لبخندِ بی‌منت، تمام دوست داشتنشان را خرجت می‌کنند. آدم‌هایی که نمی‌خواهند ثابت کنند مهم‌اند، فقط هستند... بی‌ادعا، بی‌هیاهو، درست همان‌جایی که به بودنشان نیاز داری. آدم‌هایی که عشق را زندگی می‌کنند، نه نمایش.