𝓢

آرامش خیلی چیز عجیبیه. یه زمانی فکر میکردم آرامش یعنی همه‌چیز توی زندگیت خوب باشه، همه دوستت داشته باشن و هیچ مشکلی وجود نداشته باشه. اما حالا فکر میکنم آرامش یعنی بتونی با وجود همه‌ی چیزهایی که درست پیش نرفتن، باز هم خودت رو دوست داشته باشی. یعنی بعضی آدم‌ها رو نداشته باشی و باز هم ادامه بدی. بعضی جواب‌ها رو پیدا نکنی و با سؤال‌ها کنار بیای. شاید آرامش از روزی شروع میشه که قبول میکنی قرار نیست همه‌چیز درست بشه تا تو اجازه‌ی خوشحال بودن داشته باشی.

آره اگه تو نباشی یکی دیگه هست ولی من اهلش نیستم جاتو بدم به یکی دیگه.

تو همون هیچی هستی که وقتی بهم میگن به چی فکر‌ میکنی میگم هیچی.

بی رحمانه ترین جای زندگی اینه که آدم درست رو تو زمانی پیدا میکنی که توان واسه عاشق شدن برات نمونده.

دیگه نبینم به خودت میگی زشت،داری به سلیقه من توهین میکنی.

گاهی آدم دلش نمیخواد برگرده به گذشته، نه چون همه‌چیز بد بوده، چون میدونه دیگه هیچ‌چیز مثل قبل تکرار نمیشه. بعضی خاطره‌ها فقط برای همون زمان قشنگ بودن. اگر دوباره برگردی، شاید ببینی آدم‌ها عوض شدن، حس‌ها عوض شدن و حتی خودت هم دیگه اون آدم سابق نیستی. برای همین بعضی چیزها رو باید همون‌جایی که تموم شدن، باقی گذاشت. نه با ناراحتی و نه با حسرت. بعضی فصل‌ها قشنگ بودن، فقط قرار نبود تا آخر کتاب ادامه داشته باشن.

احترامی که برای خودم قائلم همیشه از احساساتم قویتره.

من اونجایی برنده شدم که دیگه به احساساتم توجه نکردم،درعوض حواسم به این بود که لیاقتم چیه.

دنبال يه دليل برای پرواز بگرد حتی وقتی هزار تا دليل برای سقوط داری.

آرزو میکنم خدا یه جوری برات درستش کنه که از خوشحالی ندونی بخندی یا گریه کنی.

مغزم درگیره

من یه خواب کیری دیدم

منم جدیدن همینجوریم ولی امروز تا شیش و نیم هفت هم بیدار بودم🤷‍♀

وای

متاسفانه همه خوابن

الان بیدار شدم

منم دیشب زود خوابیدم

شبم زود میخوایم