Text

اون قسمتی از من که سعی میکرد آدمارو نگه داره کاملا از بین رفته.

نمیدونم عزیزم؛ نخواستی و نکردی دیگه چیکار کنم.

من حتی اون قسمتی از وجودم که برای خودم هم پنهان کرده بودم، به تو نشون دادم.

صبر بیش از حد، هر حس و ذوقی رو از بین میبره.

یهو به خودم میام میبینم دارم به تو فکر میکنم

اون داشت قبرمو میکند ولی من نگران زخمی شدن دستاش بودم.

بگیر بخواب اون داره به یکی دیگه فکر میکنه.

حق با تو بود مامان؛ آدم به گلی که دوسش داره زیاد آب نمیده، خراب میشه.

دیگه اینطوری شدم که از نظر بقیه مغرور و عصبیم، اما از نظر خودم به یه بغل نیاز دارم که توش بمیرم.

کاش لیاقت تمام دفعاتی که ازت دفاع کردم رو داشتی.

شاید حرف‌هایی که زدی رو فراموش کنم اما احساسی که با زدن اون حرفا بهم منتقل کردی هیچ‌وقت از قلبم پاک نمی‌شه.

انقدر به حس شیشمم اعتماد دارم که هر هشداری بهم بده بدون تحقیق می‌پذیرم.

صادق هدایت: حس می‌کنم از دور خودم را می‌بینم که دارم غرق می‌شوم، و کاری از دستم ساخته نیست.

کسیو پیدا کن که حتی اگه بهش پشت کردی از پشت بغلت کنه.

‏کلاً از روابط انسانی بیزارم، لطفاً چای.

علاوه بر فضای مجازی و زندگیم حتی توی خواب هایی که میبینم خوشحال نیستم.

افتخار نکن با چند نفری، خر بی صاحاب رو همه سوار میشن.

داستان اینه که آدمای ارزون، همیشه برام گرون تموم میشن.

ولی هیچکس تو زندگیم اونقدری که من دوسش داشتم دوسم نداشت.

بلاخره منو به یاد میاری،وقتی که میبینی هیچکس از ته دل دوست نداره