Text

خدا ساکت تر از اونی بود که انتظارشو داشتم.

عوض شدنی وجود نداره، مار پوست بندازه بازم نیشش سرجاشه.

اون شب صبح شد ولی تا روزی که زنده‌ام اون شب رو فراموش نمیکنم.

‏سیوت کردم KHABAR، خیلی کسشر می‌گی

‏کدومو باور کنم، زبونت که عذرخواهی کرد یا رفتارت که هیچ تغییری نکرد.

‏هرشب میگم این نشد زندگی و میخوابم.

انقدر سختش کردی که حتی نمیشه برات آهنگ فرستاد

‏کاش تو همون کرونا تموم میشدیم جدی، الکی کش پیدا کرد دنیا.

حتی اگه دلت برام تنگ شده کون لق خودت و دلت

بیا بگو غلط کردم، منم زمانی ترتیب میدم تا مذاکره کنیم

همین الانشم فهمیدی بقیه مثل من نمیشن ولی به روی خودت نمیاری

دوستان ‏یه آدم کصشر با یه چهارچوب اخلاقی مشخص بهتر از یه کصکش دو روییه که ادای آدم خوبا رو در میاره.

من خودتو حذف کردم تو نگران چهارتا پیام پاک شده‌ای؟

کاش ادمای گذشته توی همون گذشته بمونن واقعا

‏با چوب سادگیام میتونم وسط ماسال یه کلبه براتون درست کنم.

‏نه طرز نگهداری رو بلد بودی، نه خداحافظی رو

‏یه جوری هیچکس به دلم نمیشینه که انگار تو هنوز دوسم داری

‏همه از بد بودن صبح بعد از کات میگن، ولی هیچکس از اون شبی که تا صبح از خواب میپری چون فکر میکنی تکست داده بهت، نمیگه.

هرچی‌ ادم های بیشتریو دوست داشته باشی ضعیف تر میشی!

من هنوز به چند نخِ ناپیدا از زندگی وصلم.