بَعدِ سکوت؛

کدام یک از احساسات من واقعی هستند؟ کدام یک از من ها من هستند؟ آن وحشی، تکانشی، آشفته، پرانرژی‌‌ و دیوانه؟ یا آن خجالتی، گوشه‌گیر، نا‌امید، متمایل به خودکشی، محکوم به فنا و خسته؟

به او بگویید بی رحم ترین غمم بود؛

‏اصلیه همونه که از قصد میری یجا شاید ببینیش.

‏قول هایی که میدین و فراموش نکنید.

یک موسیقی غمگین و عجیب‌ام در میان هزاران موسیقی شاد و پرسروصدا.

ما چشمِ خویش حلقه‌ی هر در نمی‌کنیم.

صائب

بعضی وقت‌ها توو خیالم باهات حرف می‌زنم؛ آخرین‌باری که دیدمت رو به یاد میارم و بارها بغلت می‌کنم.

يكى ديگه از سيلى هايى كه بزرگسالى بهت ميزنه اينه كه ميبينى بعضيا اونقدر كه دوسشون دارى دوست ندارن.

‏به خلوت احتیاج دارم نه مثل یک گوشه‌گیر، چون این کافی نیست؛ بلکه مثل یک مرده.

شَب‌ و روز دَر خیالی و نَدانَمَت کجایی ... - سعدی

‏من روزی که غم‌هام تموم بشه، شادی کردن بلد نیستم.

‏من گوش میدم، چون می‌دونم شنیده نشدن چه دردی داره.

💔؛

‏من بلد نیستم یادت نیوفتم، خودت یادم نیا.

بزرگ ترین دشمن من، خودمم موقعی که کسی رو دوست دارم.

عاشق عقل نداره؛

بر من ببخش؛ گاه چنان دوست دارمت کز یاد می‌برم که مرا برده‌ای ز یاد؛

مثل اهمیت دادنِ مستربین به عروسک خرسی که همیشه پیشش بود؛ همونقدر بی منطق دوستت داشتم💔؛