[نارنگی شیشم]

چو به ما نگری غم دل ببری کز باده نوشین تری سوزم همچـو گل از سودای دل دل رسوای تو، من رسوای دل گر چه به خاک و خون کشیدی مرا روزی که دیدی مرا بازآ که در شام غم صبح امیدی مرا صبح امیدی مرا...