𝒎𝒚 𝒎𝒐𝒐𝒏

یه زمانی فکر میکردم اگه برای آدم‌ها خوب باشی، اونا هم باهات خوب میمونن. اگه هوای دلشون رو داشته باشی، یه روزی هوای دلت رو دارن. اگر پشتشون باشی،پشتت می‌ایستن. اما زندگی یه چیز دیگه یادم داد. اینکه بعضی آدم‌ها خوبی رو نمیفهمن، بهش عادت میکنن. تا وقتی هستی، بودنت براشون عادیه. تا وقتی میبخشی، فکر میکنن وظیفته. تا وقتی میمونی، خیال میکنن هیچوقت نمیری. تا اینکه یه روز تصمیم میگیری دیگه مثل قبل نباشی. اون موقع تازه میفهمن چی رو از دست دادن. ولی بعضی حسرت‌ها، دقیقا از همون روزی شروع میشن که دیگه برای جبران دیر شده.

برنده اونیه که شب زود میخوابه و فکر و خیال نمیکنه

اتفاقا نباید آدم هارو تو عصبانیت شناخت؛ ‏این جمله ی بی پایه و اساس که می گه: آدم هارو باید تو عصبانیت شناخت از ذهنتون پاک کنید؛ ‏اتفاقا افراد تو عصبانیت خودشون نیستن اونها اونقد تحت تاثیر عوامل منفی هستن که بدون هیچ فکرو برداشت حرفی رو می زنن و رفتاری رو می کنن که بعدا خودشون هم ناراحت هم پشیمون می شن. مگه داریم کسیو که موقع عصبانیت قربون صدقه ی کسی بره و بگه ممنون چقد قشنگ عصبانیم کردی؟ این جمله های آبکی سرشار از احساسات بچگانس نه بلوغ و روشن فکری.

22:22

موفقیت خاصی ندارم اما حس میکنم آدم خوبیم، دین کسی گردنم نیست، بد کسی رو نخواستم، حسادت کسی رو نکردم، به همه احترام گذاشتم، از پیشرفت دیگران بیشتر از خودشون خوشحال شدم، برای رسیدن به اهدافم، اهداف بقیه رو پایمال نکردم، در مقابل صداقت دیگران سیاست نداشتم و این وسط درسته بهم زیاد ضربه زدن و دلم رو شکستن ولی من هیچوقت این کار رو با کسی نکردم.

عشق٫آزادیست عشق٫آغاز آدمیزادیست عشق٫آتش به سینه داشتن است دم همت بر او گماشتن است عشق٫شوری ز خود فزاینده است زایش کهکشان زاینده است تپشِ نبضِ باغ در دانه است در شب پیله رقص پراونه است جنبشی در نهتفه پرده جان در بُنِ جانِ زندگی پنهان زندگی چیست؟! عشق ورزیدن! زندگی را به عشق بخشیدن زنده است آنکه عشق میورزد دلُ جانش به عشق می ارزد “هوشنگ ابتهاج”

۱۷:۱۷

اعتمادم به آدما در این حده که همش حس میکنم همچی یه نقشه‌ست.

قشنگ ترین حس رو داشتم٫به اشتباه ترین آدم:)

هوشنگ ابتهاج خیلی خوشگل حس من به تو رو توصیف میکنه و میگه:”آنکه از جان بیشتر دوست تر میدارمش٫با زبانِ تلخ می آزارمش!”

با من امشب زیر باران گریه کن:)))

مادرَم می‌گفت قربانت شوم عاشق نشو ، آنکه ؛ می‌سوزَد به پایِ عشق ، اَغلب دختر است ..

برای اون صمیمیت از دست رفته هیچ کاری نمیشه کرد عزیزه من؛ الکی انقدر دست و پا نزن:)))

اگه به موهام و صورتم دست زدی و هیچی نگفتم بدون واقعا دوست دارم.

‏کاش یه کمپی هم بود میرفتم برای ترک سادگی و مهربونیم.

‘آنكه چشمانت رادر حالى كه غمگين بودند رهاكرد و رفت؛ آياشايستگى داردكه منتظر بازگشتش باشى؟’

به هدف نیست، هر اندازه که ماهر باشی عشق، تیری‌ست که آخر به خطا خواهد رفت. -حسین زحمتکش.

من که دیگه سمتت نمیام ولی اگه تو بیای داستان فرق میکنه.

تنها پشیمونی که بعد از قطع ارتباط با آدمهای زندگیم داشتم این بود که چرا تو مکالمه آخر اونقدر باادب و با شخصیت بودم!!!

راجبش گریه نمی‌کنم ولی خب غذا هم نمی‌خورم، درست نمی‌خوابم، با کسی هم حرف نمی‌زنم.